Appel cds

Storms

Wed, 22 Feb 2012 23:00:00 GMT

Dark So Gold

Fri, 17 Feb 2012 23:00:00 GMT

.. Soms komt een brok melomane schoonheid je vanuit onverwachte hoek toegewaaid. Van The Pines in dit geval, uit de saaie Midwest. Maar Benson Ramsey en David Huckfelt schrijven songs van hoog poëtisch gehalte, en hebben zich omringd met lieden die zoals zij weten hoe ze die songs uiterst spaarzaam, fijnbesnaard en trefzeker moeten inspelen. Die formule komt op 'Dark So Gold' tot volle wasdom. Bekend producer Bo Ramsey (vader van Benson), zorgt voor een ruimtelijke sound die de kracht van de stilte onderstreept ('Moonride, Iowa', 'Losing The Stars'). Poëzie hoeft niet melig te zijn (fraaie opener 'Cry Cry Crow'). Gaat het toch iets feller ('Rise Up And Be Lonely', 'Chimes') dan gebeurt dat zonder stijlbreuk. 'Dark So Gold' is dan ook een bijzonder geslaagd samengaan van traditioneel rurale elementen (akoestische folk) met smaakvolle hedendaagse rock- en poptoetsen.

Java

Wed, 15 Feb 2012 23:00:00 GMT

Muziek uit West-Java: het klinkt als een ver-van-ons-bed bedoening. Maar neen, het Sambasunda Quintet brengt zeer vloeiende, boeiende wereldmuziek, die zich moeiteloos in je oorschelpen nestelt. Het basisgeluid is de muziek van Bandoeng, hun thuis, en het centrale instrument de kacapi, de terechte lokale trots: een bootvormige citer met een rijke en gevarieerde klank. Ook viool, suling (fluit) en kendang drums zijn dominant aanwezig. Stadsmuziek, gegroeid uit de landelijke folk, wordt vermengd met zeer diverse invloeden die tijdens hun internationale toernees werden opgezogen en geraffineerd binnen de eigen sound worden ingebracht. Meest bevreemdend is nog de zeer Oosters klinkende stem van de zangeres, maar ook die ga je na zeer korte tijd naar (hoge) waarde schatten. Een cd die veel te bieden heeft: charme, variatie en het plezier van het ontdekken.

de held

Tue, 14 Feb 2012 23:00:00 GMT

Hij heet gewoon Jo Jacobs, maar op zijn eerste cd noemt hij zichzelf de held. Een naam vol zelfspot, daarom ook nergens een hoofdletter te bespeuren. Hij bedenkt liedjes over zijn dagdagelijkse zelf, over zijn weifelde omgang met meisjes en andere onvatbare mensen, over de spagaat tussen zijn hersenkronkels en de werkelijkheid. De legende wil, dat hij 14 jaar op zijn teksten en melodieën gekauwd heeft, vooral door veel woorden weg te zuiveren. Die spaarzaamheid levert fraaie zinnen op, Jacobs zingt ook goed; - beetje Frank Van der Linden, inclusief zacht rollende R, speelt akoestische en electrische gitaar, piano,bas. En vooral: zijn enige begeleider is Gaëtan Vandewoude, niet toevallig lid van Isbells, onze fragielste rockgroep; en die bespeelt zo'n 37 instrumenten.Meer moet dat niet zijn. Dit is grote kleinkunst, of minimal pop met maximale impact. Een meer dan veelbelovend debuut.

Reiseiland

Wed, 08 Feb 2012 23:00:00 GMT

Soetkin Collier is een echte Zweden liefhebster die zich dankzij haar studies Zweeds ook perfect in dat taaltje weet uit te drukken. In juni trok ze naar het eiland Fårö, het magische eiland in de Oostzee, net boven Gotland, waar de gerenommeerde cineast Ingmar Bergman vele jaren woonde en werkte. Fårö betekent letterlijk ‘reiseiland’, een plek die je enkel maar kan bereiken na een lange reis. Het werd een hallucinante trip doorheen het kale en vaak door stormen geteisterde landschap, langs de woeste, onwezenlijke raukarkusten en de vele meren. Fårö was een inspiratiebron voor deze plaat. Daar, in de rauwe, schrale natuur werden deels de kiemen gelegd van de teksten en de muziek. Liedjes over de zee, de seizoenen, regen, sterren en kometen, liefde, troost, verlangen en verlossing. Een volledig Nederlandstalige plaat met eigen nummers en vrije interpretaties van Zweedse, Indische en Sefardische composities. Muzikanten : Soetkin Collier : zang / Tom Theuns : gitaar, zang / Sophie Cavez : diatonische accordeon / Didier François : nyckelharpa. Een stevig viertal, en het is ook de ambitie om zoveel mogelijk als kwartet naar buiten te komen!

Ilokielet ennällähän

Sat, 28 Jan 2012 23:00:00 GMT

Ketsurat, dat zijn zes Finse zangeressen, waarvan we d'r welgeteld eentje kennen: Nora Vaura van het bij ons nog altijd ondergewaardeerde Suden Aika. Hun a capella liederen schurken tegen de sound van Värttinä aan, en het is boeiend te horen hoe ze zonder instrumentale steun toch een heel fris en vol geluid produceren. Wat hen ook anders maakt: ze putten uiteraard uit hun eigen Finse traditie, maar bevoorraden zich ook uit het folkrepertoire van Bulgarije, Macedonië en Georgië; één nummer is zelfs Portugees. Het is hun niet geringe verdienste deze diverse inspiratiebronnen met grote vanzelfsprekendheid coherent te laten klinken; wat alleen mogelijk is omdat ze vokaal zo sterk staan.

Shadow Road Shining

Fri, 27 Jan 2012 23:00:00 GMT

Een debuut dat laat vermoeden, dat Ierland weer een toptalent rijker is. Ciara Sidine komt uit een familie waar zowat iedereen zingt en moeder een gewaardeerde schrijfster is. Dochterlief heeft dus niet geheel toevallig een fraaie, dragende stem en vult haar zelfgeschreven songs met poëtische maar zeer toegankelijke beelden. Wat vooral verrast:dit meisje uit Dublin zingt overwegend country, zij het met een brede Keltische rand. (Hèt moment om er aan te herinneren dat Amerikaanse country zwaar beïnvloed werd door Ierse immigranten!) Begeleiders van o.a. Van Morrison en The Waterboys zorgen voor de overtuigende instrumentale omkadering. Typisch voor Ciara Sidine:ze wordt geregeld vergeleken met eigenlandse divas als Dolores Keane of Mary Black; maar minstens even vaak met americana-artiesten als Gillian Welch of Lucinda Williams.

Dampf

Fri, 20 Jan 2012 23:00:00 GMT

In 2001 was er 'Accordéon diatonique', in 2006 'Loop to the moon' en nu is er 'Dampf'. Rekenkundig zou de vierde Tref dus in 2019 moeten verschijnen... Gelukkig is 'Dampf' zo'n lekkere hap accordeonmuziek, dat we hiermee voor lange tijd zoet zijn. Gangmaker Wim Claeys, Didier Laloy en hun leermeester Bruno Le Tron mogen dan alle drie hun eigen specifieke speelstijl hebben, het zijn ook klasbakken, die er moeiteloos in slagen hun talenten te mixen tot een overtuigend geheel. Belangrijk ook de rol van Fred Malempré, die met zeer gevarieerde percussie elk nummer weer anders inkleurt. 'Dampf machen!' zeggen Duitse muzikanten wanneer ze er stevig willen tegenaan gaan. Tref maakt inderdaad behoorlijk vaart, maar niet erop-en-erover, nee, subtiliteit, raffinement en zin voor experiment blijven prioritair. Zo hoort het ook voor artiesten van dit niveau.

Live at Town Hall (2CD)

Fri, 13 Jan 2012 23:00:00 GMT

's Werelds befaamdste en invloedrijkste klezmergroep bestaat 25 jaar; en dat wordt uitbundig gevierd met een dubbele live-cd, opgenomen in de New Yorkse Town Hall. Ze werken zich zwierig doorheen de hoogtepunten uit hun carrière, van hun eerste cd uit 1988 tot zeer recent werk; ook de wat onverwachte uitstapjes die ze maakten met zo goed als onbekend werk van good old Woody Guthrie worden ingepast in dit overzicht. In een kwarteeuw Klezmatics zijn nogal wat bandleden gegaan of vervangen; en uitzonderlijk leidde dit niet tot kwaliteitsverlies, integendeel, de groep klinkt dynamischer en energieker dan ooit, en de nummers van langer geleden hebben een ander, maar even fris pak aangemeten gekregen. Wanneer u de man van Spy niet bent, wordt u op deze dubbelaar onherroepelijk meegetrokken in dit feestelijk gebeuren.

Palomino

Wed, 11 Jan 2012 23:00:00 GMT

Beide heren, Pablo Golder (diatonisch accordeon) en Baltazar Montanaro (viool), zijn geen onbekenden in onze folkwereld. Samen treden ze al een tijdje op onder de naam 'i Fratelli Tarzanelli', vrij vertaald als de 'gebroers hollebollekes'. U raadt het al, het humorgehalte van het duo ligt vrij hoog en ook muzikaal zijn ze perfect op elkaar ingespeeld. De groep speelt dansmuziek, maar houdt zich niet enkel aan het klassieke balrepertoire of traditionele klanken. Er is veel ruimte voor improvisatie en voor frisse klanken

Let England Shake

Thu, 22 Dec 2011 23:00:00 GMT

Zoveelste metamorfose van Polly Jean, die er in slaagt zichzelf met iedere cd heruit te vinden. Voor die lef werd de veelzijdige Britse zangeres en songsmid niet altijd even goed beloond, maar 'Let England Shake' is niets minder dan een krachttoer, een magnum opus. Met de hulp van aloude kompaan John Parish en van Mick Harvey (Nick Caves Bad Seeds) brengt ze twaalf ijzersterke, veelgelaagde songs, doorgaans sobere folkrock, barok waar de song het eist, dat alles onweerstaanbaar versmolten tot één van woede doordrongen statement. Het is immers de thematiek die PJ drijft tot haar creatieve limieten: weg introspectie, 'leve' de gruwel van de oorlog, meer bepaald de door de Britten nooit verwerkte trauma's van de eerste wereldoorlog. Maar Irak en Afghanistan zijn niet ver weg. Tijdloos meesterwerk: wat 'Berlin' was voor Lou Reed, is 'Let England Shake' voor PJ.

Traveller

Fri, 16 Dec 2011 23:00:00 GMT

Vader Ravi Shankar leerde Anoushka niet alleen uitmuntend sitar spelen; hij nam haar ook mee naar zijn internationale concerten. Zo werd ze vanzelf een artieste die universeel woont,denkt en werkt. Op deze 'Traveller' verstrengelt ze haar sitar-virtuoziteit met flamenco. Geen gratuite keuze: zigeuners uit Rajasthan kleurden en ritmeerden de Indische raga's, en vele generaties en omzwervingen later belandden velen in Spanje, waar ze de flamenco mee vorm gaven. Anoushka zocht en vond vele gemeenschappelijke stijlkenmerken; met de steun van een gevarieerd keurkorps artiesten uit beide continenten levert dat een weldoordachte en tegelijk zeer toegankelijke wereldplaat op.

Balneo - Le Balbum 2

Sat, 10 Dec 2011 23:00:00 GMT

Deel 2 van het bijzonder geslaagde werk van Accordzéâm! Ook deze keer met bekende klassiekers en eigen werk, gevormd tot een uiterst luister- en dansbare muziek. Welkom in de wereld van 4 erg fantasierijke muzikanten! (Eerder bespraken we al het eerste deel: 'Tapas. Musiques du monde et d'ailleurs. Le Balbum')

Cadeaubon

Mon, 13 Jun 2011 22:00:00 GMT

Ideaal geschenkje voor als je eventjes wat minder inspiratie hebt! (kies je bedrag zelf)

Geschenkbon

Thu, 01 Dec 2011 23:00:00 GMT

Ideaal geschenkje voor als je eventjes wat minder inspiratie hebt! (kies je bedrag zelf)

Funny Looking Angels

Sat, 03 Dec 2011 23:00:00 GMT

Geen haar op mijn hoofd had gedacht dat ik ooit een kerstcd zou gaan recenseren als aanrader. Zeg nooit nooit, deze 'Funny Looking Angels' klinkt de eerste keren dat je hem opzet helemaal niet kerstachtig, tot je aandachtig gaat luisteren naar de teksten. Hier en daar vang je dan wel een eindejaarsverwijzing op, of hoor je zelfs letterlijk een belletje rinkelen, maar de aandachtstrekkers zijn voor mij toch de prachtige stemmen van Tom Smith (Editors) en Andy Burrows (We Are Scientists). Je hoort enkele bekende nummers,maar toch in grote meerderheid eigen werk, heel erg geslaagde arrangementen met een mooi instrumentarium én een nummertje in samenzang met Agnes Obel. Wat wil een mens nog meer voor Kerst?

Witzand

Wed, 30 Nov 2011 23:00:00 GMT

Een nieuwe cd van Lieven Tavernier is niet alleen een zeldzaamheid -het is nog maar zijn vijfde- maar ook elke keer weer een evenement; want Lieven is de auteur van enkele van de strafste Nederlandstalige liedjes in Vlaanderen, 'De Eerste Sneeuw' en 'De Fanfare van Honger en Dorst' zijn wel de bekendste, dank zij de versies die Jan De Wilde ervan maakte, en er was ook die surprise hit 'Kaap de Goede Hoop'. 'Witzand' werd geproduced door Koen Gisen, gitarist van White Velvet, begeleidingsband van partner An Pierlé, die hier ook (heel even) mee doet, net als andere rasmuzikanten als Bruno Deneckere (van oudsher een sideman voor Lieven), Dick van der Harst (hier op gitaar) en Frank Van Troyen (tuba) 'Witzand' profileert zich als een collectie mijmeringen, die verwijzen naar Lievens jaren als jong volwassene. Met 'Laura Gemser' voegt de Gentenaar weer een parel toe aan zijn kroon. Maar eigenlijk staat de cd vol juweeltjes.

Encore Bella Ciao

Tue, 01 Nov 2011 23:00:00 GMT

Galeazzi's mooi vibrerende,buigzame stem stelt haar in staat een grote folkdame te zijn, maar ook een welgekomen gast bij Cristina Pluhar's L' Arpeggiata of in een klassieke opera. Op deze 'conceptplaat' brengt ze een eresaluut aan de oraal overgeleverde volksmuziek.Alle liederen stammen uit een vaag verleden, met anonieme bedenkers, en voortdurend aangepast en bewerkt of in andere contexten geplaatst.Type-voorbeeld is natuurlijk 'Bella Ciao'; een lied dat de vrouwen zongen bij het harde labeur op de rijstvelden, maar in WOII hersmeed tot een partizanen-strijdlied. En zo heeft elk van deze nummers wel zijn eigen verhaal: authentieke volkmuziek is een weeskind met vele ouders. Galeazzi heeft al beroemde muzikanten en grote orkesten rond zich gehad; hier beperkt ze zich bewust tot één begeleider op gitaar. De oorspronkelijke bedenkers van deze 'traditionals' waren daar bijna zeker ook al best blij mee geweest…

Shadow and Light

Thu, 24 Nov 2011 23:00:00 GMT

Misschien ken je John Doyle als oprichter en bezieler van Solas, of anders van 'Exiles Return',de duo-cd met Karan Casey, hier ook terecht tot Aanrader gepromoveerd. Op 'Shadow and Light' toont hij zijn uitzonderlijk talent als gitarist en songschrijver. Zijn speelstijl is ronduit briljant: vloeiend en met een ritmiek die Bert Jansch in herinnering roept. Zijn liederen vertellen vaak over Ieren die hun geluk in de States gingen zoeken; ze klinken bijna als traditionals. Mooi zijn de flarden zang waarin hij zijn tenorstem laat buitelen op een manier die doet denken aan Mike Heron van de legendarische Incredible String Band. En af en toe mag Stuart Duncan's fiddle nog wat extra warmte toevoegen. Het hoefde niet eens echt, maar het is mooi meegenomen.

Trolldans

Sat, 19 Nov 2011 23:00:00 GMT

Een merkwaardig nieuw trio, duidelijk geleid door de Noorse topzangeres en gitariste Kerstin Blodig; gesteund op viool of nyckelharpa, maar vooral vokaal door de Zweedse vaste waarde Mia Gunberg en de kakelverse Deense Liv Vester Larsen. Heel afwisselende en vaak aparte samenzang brengt ons terug naar ballades uit een ver verleden; bevreemdend, ingetogen of bruisend ritmisch. Hun groepsnaam refereert naar de lokroep van de bosnimf uit het kroostrijke gezin der trollen, en een mens wil zich via deze cd wel eens graag laten verleiden…

Fatou

Tue, 01 Nov 2011 23:00:00 GMT

Geboren en getogen in Ivoorkust,maar wel een Malinese,die een vlucht naar Parijs verkoos boven een gearrangeerd huwelijk. Fatou(mata) speelde straattheater bij Royal Deluxe, zong mee met oa Afrocubism, maar vooral met haar idool en Grote Voorbeeld Oumou Sangare. De deinende Wassoulou-sound overheerst dan ook op haar eerste full-cd. Typische ingrediënten: de klare stemkleur, de lokale instrumenten vermengd met spaarzame Westerse invloeden. En voor wie de moeite neemt om het boekje erbij te nemen: forse teksten over democratie op zijn Afrikaans, emigratie, besnijdenis en vrouwenrechten. Zalig zangplezier met een vrouw die ook wat te vertellen heeft. En een wereldmuziek-ster in aantocht!

The Harrow & The Harvest

Thu, 20 Oct 2011 22:00:00 GMT

Ze hebben er 8 jaar over gedaan, maar eindelijk hebben Gillian Welch en vaste kompaan David Rawlings een opvolger afgeleverd voor “'Soul Journey'. Zoals steeds zijn de nummers ferm geankerd in de tradities van de Angelsaksische folk, bluegrass en country. Rawlings toont zich op gitaar een volgeling van Bert Jansch (RIP) en Davy Graham. Welch klinkt weemoedig als altijd. Een heerlijk herfstig album, dat met een beperkt instrumentarium (gitaar, banjo, harmonica en wat handgeklap) erg uitgepuurd klinkt

Saturnine

Mon, 10 Oct 2011 22:00:00 GMT

Met een schitterende vierde cd in amper 5 jaar bevestigt Oates dat ze bij de allerbesten van de rijke roedel jonge wolvinnen binnen de Britse folk behoort. Opvallend: met zuiver traditionele liederen,meestal gewelddadige verhalen uit Cornwall, maar bijna ondramatisch verteld. Ze zingt nasaal-dun en toch kristalhelder, begeleidt zichzelf op vioala of viool, en omringt zich met folkie én klassieke instrumenten, oa veel piano. Kamerfolk?

Mixtuur

Wed, 19 Oct 2011 22:00:00 GMT

Accordeonist Tuur Florizoone omringde zich met een bont allegaartje, zoals blazers (tuba/trombone en trompet), cello, (Afrikaanse) percussie (o.a. balafon), een Zuid-Afrikaanse jazz zangeres (Tutu Puoane), een Afrikaanse percussionist en een Congolees polyfonisch koor. Het valt echter snel op dat de mayonaise wel degelijk pakt, met de accordeon van Florizoone als bindmiddel. De nummers zijn eerder collages dan echte liedjes. In sommige haalt de jazz de bovenhand, terwijl andere eerder op een folkritme drijven en nog andere je in het midden van een Afrikaans dorp doen belanden. Een constante is wel het trance-gevoel dat men probeert op te wekken. De formule, een mix van westers en exotisch, doet wat denken aan Think of One en is zeker even wervelend. Bij momenten is het een ware mystieke ervaring.

Bu Sehir - Deze Stad

Wed, 28 Sep 2011 22:00:00 GMT

Meestal is het de Gentse Turk Mustafa Avsar die Willem Vermandere begeleidt. Mooi dat de rollen es worden omgekeerd: Asvar zingt in het Turks én het Nederlands, Vermandere in het Westhoeks en Walter De Buck in het Gents Op baglama en cura (luitvarianten) toont Asvar zich erg sterk, en de ongewone vriendengroep rond hem (5 Vlamingen en een Canadees die in Rijsel woont) maakt deze cd gevarieerd, toegankelijk en hartverwarmend.

Alma lirica Brasileira

Tue, 20 Sep 2011 22:00:00 GMT

Een verrassend mooie, lenige stem uit Brazilië, met een liederenkeuze van het allerhoogste niveau. Een fluitist en een heel sterke pianist volstaan meestal voor een efficiënte begeleiding. Salmaso: een nog zo goed als onbekende naam bij ons; en daar mag snel verandering in komen.

Terrain vague

Sun, 25 Sep 2011 22:00:00 GMT

Op het podium wil deze jonge Waalse accordeoniste wel es in teveel richtingen spetteren. Op haar cd-debuut onder eigen naam zit ruim voldoende variatie, zonder freaky te worden. Een toptalent.

Purpose + Grace

Fri, 09 Sep 2011 22:00:00 GMT

Een nieuwe CD van Martin Simpson; het lijkt geen nieuws meer. En toch: deze betekent echt wel een trendbreuk. Simpson was synoniem voor briljant gitaarspel, stevige zang, een pertinente selectie songs en melodieën en drie min of meer vaste begeleiders. Rustige vastheid. Op 'Purpose + Grace' laat hij plots een klad schoon volk binnen. Namen? June Tabor ( bijna alomtegenwoordig tegenwoordig!), Fay Hield, BJ Cole, Dick Gaughan, Jon Boden, Richard Thompson. Voeg daar Andy Cutting bij, die in zijn begeleidend trio zit, en je krijgt een fraai gezelschap! Nu garanderen zoveel namen wel ongewoon veel afwisseling,-zeker voor een Simpson-CD, maar ook de keuze van de nummers blijkt geslaagd: een mix van traditioneel materiaal uit Schotland, Engeland en de VS plus eigentijdse folk van Thompson, Springsteen en 'Somewhere over the Rainbow'-auteur Yip Harburg. En van hemzelf natuurlijk. (m.a.)

La fontaine troublée

Thu, 22 Sep 2011 22:00:00 GMT

Ze zingt al jàren schitterend traditioneel; maar tegelijk trekt ze zo gedreven aan de Franse folkkar, dat ze zeer zelden tijd overhoudt voor een eigen cd. Op ‘Beline’ horen we hoe verdomd spijtig dat is. Met als muzikanten : Evelyne Girardon, Soraya Mahdaoui, Cécile Bach, Marion Soulette (zang), Estelle Amsellem (contrabas), Jean Blanchard (doedelzak), Gilles Chabenat (draailier), Jérémie Mignotte (dwarsfluit), Richard Monségu (percussie), Norbert Pignol (accordeon), Soig Sibéril (gitaar)

La méduse boîte

Mon, 26 Sep 2011 22:00:00 GMT

Allicht is deze folkbalgroep, uit Noord-Frankrijk, maar met behoorlijk wat Belgische inbreng, momenteel wel de populairste bij het dansgrage publiek. Op hun eerste cd hoor je ook perfect waarom. En ook fijn: ons Naragonia-duo is eregast.

Old tunes, dusted down

Sat, 24 Sep 2011 22:00:00 GMT

Vader Hubert Boone verzamelde zijn hele leven volkse melodieën, en goot een ruime selectie in boekvorm. Zoon Andries plukte er, samen met zijn kompanen, een aantal uit, bewerkte ze zeer creatief, en schonk zo zijn vader (70 geworden) een origineel verjaardagscadeau.

Dubh agus geal - Darkness and Light

Wed, 10 Aug 2011 22:00:00 GMT

Duizend jaar en meer geleden, hadden de Vikings de slechte gewoonte vooral Noord-Engeland, maar ook Ierland binnen te vallen. Meestal zeer ongewenst, maar soms bleven ze er vreedzaam wonen en handel drijven. Ene Lorcan Mac Mathuna heeft de overeenkomsten en verschillen tussen Ieren en Scandinaven muzikaal in kaart gebracht. Een project van jaren. Zo worden vokaal sean nos en kveding naast mekaar gezet; instrumentaal vooral uilleann pipes en säckpipa, fiddle en hardingfele. Grootmeester James Mahon speelt diverse soorten whistle en fluit. En ja,dan is er 'onze' Raphaël De Cock, hier dé verrassing natuurlijk. Hij bespeelt een arsenaal instumenten,maar zingt ook nog in het Gaelic plus in alles wat in Scandinavië gezongen werd/wordt. Een krachttoer waar alleen Griff-fans niet van opkijken. Zoveel variatie, gestoeld op ernstig studiewerk,levert een stevige debuut-cd op,van een trio dat overigens niets vandoen heeft met een paar andere groepen met dezelfde naam. (m.a.)

The Imam Baildi Cookbook

Thu, 04 Aug 2011 22:00:00 GMT

In Zuidoost-Europa houdt men van een aubergine uit de oven,met veel uien,look,pepers en meer kruidig spul: imam baildi,ofte 'flippende priester'. Waarmee meteen de naam van deze Griekse groep,de cd-titel en de hoes zijn verklaard. Hun recept: oude rebetiko op heel eigentijdse smaak brengen door ze te hermixen,zeer diverse elementen toe te voegen,flarden van het origineel te integreren in balkanmuziek,gipsy,hiphop en nog zoveel meer. Opvallend ook:veel latin ritmes. Zelfs een rebetiko-monument als Tsitsanis wordt met rumba en beats overgoten. Uiteraard is de kans op een onverteerbaar zootje heel aanwezig; maar dit zijn meesterchefs die weten waar ze mee bezig zijn. Ieder nummer verrast,want is weer anders van bereiding. En het is constant lekker. De tussendoorse eigen muziekjes bewijzen overigens,dat deze groep nog vele creatieve recepten in haar kookboek heeft staan. (m.a.)

Angles

Tue, 26 Jul 2011 22:00:00 GMT

De neotraditionele, gecomponeerde muziek van dit trio op draailier, doedelzakken,whistles en chromatisch accordeon, vloeide vooral uit de pen van Cliff Stapleton (de eerste draailierenaar van Blowzabella) en van Richard Jones. Chris Walshaw is de derde man. De inspiratie komt ontegensprekelijk uit de Europese danstraditie,vooral de Franse. Ze trekken dus meteen de vaak hermetisch gesloten Angelsaksische deuren wijd open. Hun persoonlijke muzikale ervaring komt hen daarbij zeker niet ongelegen. Het is hun oogmerk om interessante luistermuziek te brengen, die dan ook nog eens perfect dansbaar is, en ruimte biedt aan het creatief omgaan met ritmes en doorgestudeerde arrangementen, zonder schaamte overstappend naar onverwachte toonaarden, freewheelend op de melodie, maar het ritme steeds voldoende strak houdend om de dansers nooit uit de pas te brengen. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be

Come Home

Tue, 26 Jul 2011 22:00:00 GMT

We weten al jàren,dat Annbjorg Lien's stem één van boeiendste van heel Scandinavië is; helder en zuiver,en tegelijk zacht gevoileerd,van binnenuit gestuurd. Verrassend aan 'Coming Home' is nu net,dat ze haar andere talenten bijna constant laat voorgaan. Ze speelt uitgebreid viool,hardingfele en nyckelharpa,en doet dat majestueus mooi. En ze gaat met graagte in dialoog met Bjorn Ole Rasch,haar vaste compagnon de route,die zich vooral op zijn orgel uitleeft. Meer moet dat hier niet zijn. Geen extra bassen; die haalt Rasch wel uit zijn klavier. Geen percussie; voetgetrappel en handgeklap volstaan. Deze soberheid roept een ruig maar vredig ruraal Noorwegen op,met golvende melodieën in een golvend landschap. Op deze cd is het schuchter lente of zachtaardig herfst. Winter en zomer bestaan niet. De extremen zitten volledig verankerd in de intensiteit van hun samenspel. (m.a.)

The National Duduk Ensemble of Armenia

Fri, 29 Jul 2011 22:00:00 GMT

Klagerige instrumentale gezangen, zwellend van weemoed, leren ons de klankenrijkdom kennen van de volledige Armeense dudukfamilie…. Met dit unieke ensemble gaan we terug naar de zuivere wortels. Opgericht door Arshak Sahakyan en Armen Stepanyan, beiden leerlingen van Djivan Gasparyan, herinterpreteren ze klassieke folkmelodieën met een ‘koor’ van duduks, inclusief innoverende bas-, alt- en sopraanvarianten. Ze herschreven hiervoor Armeense melodieën, die in collecties gebundeld werden door Komitas Vartabet en Kara Murza. Deze Armeense evergreens krijgen hier een heel nieuwe invulling, vanuit de oorspronkelijke klank van de duduk, in combinatie met de meerstemmigheid en de harmonieën die ze ontlenen aan de arrangementen van Komitas. Een virtuoze schijf,vooral door de subtiele verwevenheid van de verschillende melodielijnen. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be

Ly

Wed, 01 Jun 2011 22:00:00 GMT

Kari Bremnes, uit de Lofoteneilanden (langsheen de poolcirkel), geniet in haar eigen land en eigenlijk in gans Scandinavië, een stilaan legendarische status, als een soort Noorse June Tabor. Maar dan één met schrijftalent. Op 'Ly' ('Beschutting') zijn alle teksten en muziek weer van haar hand. De productie liet ze aan haar toetsenman Bengt E. Hansen over; en diens inbreng blijkt echt wel belangrijk te zijn. Bremnes nam deze cd op met haar eigen kwartet en slechts enkele gasten. De muzikale invulling is eerder spaarzaam, maar wel uiterst functioneel. 'Ly' staat bol van de songs die je niet moet verstaan om ze te begrijpen, songs die zich na één of enkele luisterbeurten vastzetten in je geheugen ('Ytterste pol', 'Gje dae ly'); Of die gewoon lekker klinken ('Passelig dose')...(Antoine Légat) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Courage

Thu, 09 Jun 2011 22:00:00 GMT

Hoewel minder bekend dan zijn neef Toumani,behoort de Malinees Mamadou Diabete tot de allergrootste koraspelers van West-Afrika; en technisch wellicht beter. Op deze cd wilde hij zich losmaken van de pure traditie,door,op twee traditionals na,louter eigen,nieuwe composities op te nemen. Maar toch druppelt ook in die recente nummers de traditie door. De begeleiding is zoals je die mag verwachten: ngoni,balafon,kalabas of djembe en akoestische bas naast de kora. Maar wat het vijftal daar mee doet is wonderschoon. Bij elk nummer weten ze een meeslepende,bijna hypnotiserende cadans te produceren.Diabate zelf blinkt uit in ongeëvenaarde vingervlugheid. Naar ik meen is dit het eerste album waarin ik arpeggio's op kora hoor. 'Courage' staat vol technische hoogstandjes,terwijl de cd toch relaxed en aanmoedigend klinkt. Heerlijk! (Marius Roeting) Volledige bespreking in New Folk Sounds 135 (www.newfolksounds.nl)

Invisible Angel

Sun, 19 Jun 2011 22:00:00 GMT

In de jaren 90, tijdens haar Parijse periode, was Matheson, Canadese van geboorte, Schotse van origine, ook hier een graag geziene gaste, in het gezelschap van Gabriel Yacoub. Sinds haar vertrek naar Vermont (VS) leende ze haar zoete en prikkelende stem regelmatig aan diverse projecten (zoals Secret Garden), terwijl ze ondertussen meer dan tien jaar lang bouwde aan een eerste soloalbum. 'Invisible Angel' is deels een synthese van de intercontinentale bochten die haar muzikale levensloop kenmerken. Omringd door omzichtig gekozen sessiemuzikanten en zichzelf begeleidend op piano, beitelt ze dertien verbindingstekens tussen Schotse traditie, Amerikaanse bluegrass en folk, en Frans chanson. Voor de 'Parijse' nummers wordt ze overigens begeleid door haar Franse vrienden van toen. Eigen nummers, aanstekelijke covers en bewerkingen van traditionals vormen evenzovele sprankelende facetten van een veelzijdige muzikale persoonlijkheid. (Bart Vanoutrive)

A Solitary Man

Fri, 10 Jun 2011 22:00:00 GMT

Toen hij 20 was,ruilde Jermiah Engeland voor de VS,om daar precies de plaat te kunnen maken die hij in zijn hoofd had: met eigen songs,veel strijkers en blazers,-en alles puntgaaf en precies naar eigen inzicht uitgewerkt. Acht jaar later had hij het geld bij mekaar om zijn ideale debuut-cd te realizeren. Die koppigheid loont. Hij heeft de wilde haren van de jonge Cat Stevens, bezit doorgaans 'iets gewichtigs' in de stem à la Tom Smith (Editors), maar je denkt soms ook aan bvb. Nick Drake. 'A Solitary Man' werd daardoor een brok pure schoonheid. De sentimenten mogen dan al bekend want universeel zijn, maar de nuchtere, trefzekere verwoording grijpt naar de keel ('How Half-heartedly We Behave') en de doorgaans breed uitgesmeerde arrangementen zijn een lust voor het oor. (Antoine Légat)

A Dressing Room Session

Thu, 18 Aug 2011 22:00:00 GMT

Snakes In Exile, een meerstemmige keltische folkband van Belgische bodem, bracht eind augustus 2011 zijn vijfde album uit. Met een verzameling keltische folksongs en twee eigen creaties bieden Snakes in Exile op “A Dressing Room Session” de luisteraar een blik (of eerder een oor) op het muzikale gebeuren in hun kleedkamer na een optreden. Een kleedkamersessie is eigenlijk de derde helft van een optreden. Vaak verrassend, maar achter gesloten deuren. Op “A Dressing Room Session”, het 5de album tot dusver, willen Snakes in Exile graag een aantal van hun favoriete sessie-nummers met het publiek delen. Enkele van deze nummers kregen bij gelegenheid een plaatsje op het live-repertoire, andere bleven geheime sessie-parels… tot nu. Snakes in Exile werd 19 jaar geleden opgericht. De spreekwoordelijke klik kwam toen vanuit een gemeenschappelijke voorliefde voor vocale harmonieën. De spontane arrangementen tijdens dressing room sessions zijn bij de Snakes dan ook steeds zeer vocaal getint. Soms zuiver acapella, soms met wat instrumentale ondersteuning. Voor de nummerkeuze tijdens dergelijke sessies komt men logischerwijze bij de ‘Groote Voorbeelden’ terecht. Naast de twee eigen composities werden de songs op ‘A Dressing Room Session” zorgvuldig gekozen uit het repertoire van Dougie MacLean, The McCalmans, Great Big Sea, Christy Moore en The Saw Doctors. “A Dressing Room Session” is goed voor een spontane portie instrumentaal ondersteunde keltische acapella.

Batiska

Thu, 18 Aug 2011 22:00:00 GMT

Alweer de vierde Naragonia-cd . Maar wel voor het eerst met Quatuor als toevoegsel, en da's niet toevallig: Pascale Rubens en Toon Van Mierlo zullen nog wel als duo te zien zijn,maar het is de bedoeling maximaal veel als kwartet naar buiten te komen. Dus mèt Wouter Vandenabeele (viool) en Maarten Decombel (gitaar en mandola). Niet als gastmuzikanten, zoals op vorige cd's, maar als volwaardige leden van de goep. Een uitdaging,want die twee heren hebben een extreem drukke agenda. En de naam Naragonia klinkt almaar bekender in het buitenland; en ook de vraag naar optredens wordt steeds groter. 0verigens nog meegeven dat de dienstdoende 'gastmuzikant' niemand minder dan draailier-grootmeester Gilles Chanbenat is

Thu, 02 Jun 2011 22:00:00 GMT

Phosphor bronze

Thu, 02 Jun 2011 22:00:00 GMT

Reeds 5 jaar timmeren de mannen van Snaarmaarwaar aan de weg. Met hun mix van eigen nummers en traditionele tunes spreken ze een erg breed publiek aan, van de folkies pur sang tot de liefhebbers van het stevigere werk. Stilaan krijgt de band ook weerklank uit de buitenlanden. Zo speelden ze afgelopen tijd op Nanjing Jazz and World Festival (China), Festival des Luthiers et Maîtres Sonneurs (F), Rudolstadt (D), Kaustinen Folkfestival (Fin), Kinnersley Festival (GB), Mandopolis (F), Viljandi Folkfestival (Est), Sunrise Celebration (GB),… Ook na de uitstekende ontvangst van hun debuutcd “Snaarmaarwaar” (2009) zijn ze blijven schaven aan hun unieke snarensound. Waar mandola en mandoline onstuimig over elkaar buitelen, houdt de gitaar het zootje moeiteloos in het gareel met strakke ritmes en diepdonkere grooves. Intussen is er hun tweede worp, “Phosphor Bronze” (2011). Nog steeds serveren deze heren een portie onversneden folk, recht in het gezicht, subtiel én spannend. Nog steeds zijn goeie melodieën de leidraad en fundament van hun groepsklank. Warm en sprankelend als Phosphor Bronze, het metaal waarvan de beste snaren gefabriceerd worden.

De geest van de Kesterheide

Fri, 10 Jun 2011 22:00:00 GMT

Op weinig plaatsen in Vlaanderen komen landschap, natuur, geschiedenis, erfgoed en mythologie elkaar zo nabij als op de Kesterheide in Gooik. De Kesterheide is het hoogste punt van de streek en ligt als een groene parel in het Pajottenland. Vijf topmuzikanten vertalen het gebied in ontroerende muziek en spelen een soundtrack van het landschap op draailier en doedelzak. De liedjes graven diep in de aarde van Kesterheide. De partituren zijn geïnspireerd op volksmuziek van rond 1500. De draailieren en doedelzakken die gebruikt worden zijn kopies van uit de tijd van Breugel. De brompijpen, ook bourdons genaamd, zijn op oude manier in kwint of octaaf gestemd. Project olv. Kim Delcour, muzikanten: Lief Verbeeck, Paul Garriau, Rudy Velghe, Stefan Timmermans en Kim Delcour. CD voorstelling op Gooikoorts!

Turas

Thu, 02 Jun 2011 22:00:00 GMT

Shantalla is terug! Liefhebbers van Keltische muziek zullen aangenaam verrast zijn de nieuwe cd ‘Turas’ van de Belgisch gebaseerde Iers-Schotse band te ontdekken. Tien jaar na hun laatste uitgave maakt Shantalla een comeback met een nieuwe collectie, die zowel nieuwe composities als moderne en traditionele liederen van de beide kanten van de Atlantische Oceaan bevat. De combinatie van Uilleann pipes, viool, accordeon, fluit, whistles, gitaar, bouzouki, bodhràn en de prachtige stem van Helen Flaherty klinkt even verfrissend als voorheen. Music to move you and to make you move!

Les mamelles du désir

Thu, 02 Jun 2011 22:00:00 GMT

Een nieuw project rond de accordeonisten Sophie Cavez en Aurelien Claranbaux en de violist Baltazar Montanaro. Rond deze groep werd een 'love' concept gebouwd, er worden voornamelijk koppeldansen gespeeld met een humoristisch tintje. Balfolk op zijn prettigst en origineelst!

In Bad

Thu, 02 Jun 2011 22:00:00 GMT

Alle muziek ontstond uit ronkende bourdons… Geheel volgens deze eeuwenoude traditie vormden Jan Leeflang en Thomas Hoste al enkele jaren een duo op doedelzak, – draailier en cister. In de herfst van 2008 vond Greet Wuyts dat gegons welletjes en kwam ze ons duetje plots vervoegen met haar diatonische accordeon. … Men zag Cecilia komen… Niet langs “enen waterkant”, maar wel meteen over het water: in Wales! Na ons eerste bal zong men daar uit volle borst: “Cecilia, you’re breaking my heart…” …We wisten meteen: dit wordt de start van een lang en muzikaal verhaal!

Kishug

Tue, 19 Jul 2011 22:00:00 GMT

Ági Szalóki behoort zondermeer tot het selecte clubje topzangeressen dat opstond uit de nieuwe generatie volksmuzikanten in het Hongarije van de late jaren ’90. Ze werd volledig meegezogen in de heropleving van de volksmuziek zoals die in de danshuizen (‘táncház’) gespeeld wordt,was verschillende jaren frontlady bij Besh o droM, en maakte deel uit van de gerenommeerde traditionele, supergroepen Ökrös en Makam. Nu kiest ze resoluut voor een sterk door jazz(rock), lounge en elektronische inbreng gestuurde voortbouw op de traditie, Hiermee schept ze haar eigen 'Magyar Soundsystem'. Hiervoor werkte ze nauw samen met met Borlai Gergö, een drummer en percussionist van formaat. Een aanrader voor liefhebbers van Mitsoura, elektronisch geladen geluiden,maar mèt behoud van het karakter van de traditionele onderbouw. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Vind

Sat, 06 Aug 2011 22:00:00 GMT

Een luttele twee jaar na hun debuut staken Lena Jonsson en Martin Coudroy andermaal de koppen bij elkaar om een hele set dans-, hoewel evengoed luistermelodieën op cd te persen. Met hun Scandinavisch ge(s)temde viool (Lena) en de Frans gekleurde diatonische accordeon (Martin) verrassen deze jonge muzikanten ons met heel onderhoudende intieme, vaak tedere conversaties. Dialoog vormt hier de meest aangewezen typering voor de heel broze, maar tegelijk energieke melodielijnen van beide instrumenten, voortdurend rond elkaar flanerend, als volwaardige dansers. Hun muziek ademt de traditionele wortels van hun dansculturen. Hun kruisbestuivingen geven een polska een Franse, een bourrée een Scandinavische toets, en dit op zo’n natuurlijke wijze dat het lijkt alsof het altijd al zo geweest is. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Sens

Tue, 17 May 2011 22:00:00 GMT

Twee Tsjechische vrouwen, Andrea Konstankiewicz-Nazir en Dorota Barová, twee cello’s, twee stemmen, twee klankengoochelaars,... Een onbestemde wereldreis doorheen hun eigen vokale en instrumentale hersenspinsels. En die worden ook nog eens met talloze improvizatorische momenten doorvlochten. Samen verkennen ze diverse muzikale stijlen (klassiek, jazz, traditionele en wereldmuziek) en roepen zo de aroma’s op van heel onderscheiden culturen, in een zoektocht om de dynamiek en de expressie ervan te verbreden. Dit duo roept bij mij heel wat associaties op met noten- en tonenkunstenaars als Iva Bittova, Jorane en Bobby McFerrin, artiesten bij wie de zang tot een instrument op zich geworden is. (Bart Vanoutrive) De volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Beyond the trance

Thu, 12 May 2011 22:00:00 GMT

Er zijn artiesten die wereldmuziek maken omdat ze het boeiend en uitdagend vinden om stijlen te mixen. Steeds meer multiculturele artiesten zijn gewoon hun natuurlijke zelve wanneer ze mengmuziek maken. Iness Mezel is nu een Française,maar haar moeder heeft Italiaanse roots,haar vader is een Berber uit Kabylië. Ze woonde een paar jaar in Algerije,maar meest toch in Parijs. Op cd is het dus vanzelfsprekend dat ze zowel in het Frans als in het Berberse Amazigh zingt. Soms stevig,soms bijna ingetogen. Voor de sound,die staat als een huis,tekent producer Justin Adams,grootmeester in het genre,die ook nog es gitaren,luiten en djembé speelt. Rootsy Noord-Afrikaans,eigentijds Frans chanson,jazz,blues,funk: het zit allemaal in deze cd: omdat het in Iness'genen zit; en ook wel dank zij haar gevarieerde muzikale opleiding. Toegankelijke,naturelle world music! (m.a.)

Philharmonics

Fri, 29 Apr 2011 22:00:00 GMT

De Deense pianiste Agnes Obel heeft met haar debuutalbum 'Philharmonics' een onverwachte, maar verdiende hype ontketend. Hoewel ze klassiek geschoold is, kiest ze, in tegenstelling tot die andere Scandinavische minimale pianist Olafur Arnalds, voor een eerder poppy aanpak. Dat resulteert in prettige, aanstekelige deuntjes die je aangenaam kunnen doen ontwaken op zondagochtend, na een zwaar weekend. Denk aan een rustige Joanna Newsom, Hope Sandoval of aan de Zweedse Stina Nordenstam. Haar cover van John Cale’s 'Close Watch' is niet zo heel verrassend, maar daarom niet minder leuk. Met 'Riverside' heeft ze al heel wat airplay op Radio 1 gekregen,wat we hierbij alleen maar van harte kunnen toejuichen. (Klaas Roggeman) PS Voor 3€ extra kan u ook voor de dubbel-cd 'Philharmonics Deluxe' kiezen. Zie cataloog.

The Broken Wave

Fri, 29 Apr 2011 22:00:00 GMT

Ze is één van de vele boeiende jonge Engelse folkzangeressen, zij het van Ierse komaf. Eerder trok Hannah Peel al op met Rachel Unthank en haar Winterset. Haar debuutcd, 'The Broken Wave' werd geproduced door Mike Lindsay van de folkvernieuwers Tunng. Toch heeft men gekozen voor een heldere akoestische aanpak die de fijne stem van de roodharige Peel perfect aanvult. Meer referenties naar haar afkomst: de cd eindigt met twee Ierse traditionals; in 'Cailin Deas Cruite Na Mbo' gebruikt ze de Music Box van op haar ep ReBox: het is een soort van mini draaiorgeltje waardoor ze een ponskaart met noten draait. Op de rest van het album hoor je vooral viool en piano, veelal door Peel zelf gespeeld en gearrangeerd, behalve op twee nummers waar ze de hulp kreeg van componist Nithin Sawhney. (Klaas Roggeman)

Cicada

Wed, 08 Jun 2011 22:00:00 GMT

Met Hazmat Modine vertrekt de luisteraar vanuit de verschillende wortels in de Amerikaanse muziekscène, van het interbellum tot begin jaren 60. Met twee mondharmonica's, vaak voortdurend in vraag en antwoord op het voorplan, en een uitgebreide ritme- en blazerssectie in hun kielzog, verbinden ze elementen van de vroege blues, jugband, swing, klezmer, New Orleans R & B, en Jamaicaanse rocksteady. De upgrade naar het heden verloopt naadloos via een gedoseerde toevoeging van actuele elektronica. Ieder nummer nodigt ons uit om alweer een ander aspect van deze smeltkroes van migraties te gaan verkennen, waarbij ze zich laten beïnvloeden vanuit heel diverse genres, van avant-garde jazz, over lichte rock, naar meer etnisch getinte inkleuringen. Voor enkele nummers nodigden ze overigens gasten uit, zoals Natalie Merchant of het Kronos Quartet. Een verblindend mooi ogende mozaiek van klanktexturen is het resultaat. (Bart Vanoutrive)

Daughter of the Spring

Wed, 20 Apr 2011 22:00:00 GMT

Mor Karbasi is een Sabra, d.w.z geboren op Israëlisch grondgebied, met een moeder van Joods-Marokkaanse afkomst en een vader met Perzische (Iraanse) achtergrond. Haar unieke zang en composities brengen een oude Joodse taal, het Ladino, terug tot leven. Alle roots komen samen in haar voornamelijk Sefardisch repertoire: van tradtionele, Joodse liederen uit het 15de eeuwse Spanje, tot Ladino-composities van haarzelf...of van haar moeder.. Karbasi is heel sterk in het uiting geven aan gevoelens die met het bitterzoete van de liefde en de zoektocht naar die ene, ware liefde te maken hebben. Haar stem klinkt soms als flamenco,soms soft als fado,en soms zit ze bij fraseringen die uit Noord-Afrika of het Midden-Oosten komen,wat gezien haar afkomst ook heel vanzelfsprekend is. 'The Beauty And The Sea' (2008) was al een sterk debuut, 'Daughter of the Spring' bevestigt haar uitzonderlijk talent. "We want Mor!!"(Jork Millet)

Canu Rhydd

Sat, 19 Mar 2011 23:00:00 GMT

Waarom is Fernhill nog steeds geen supergroep? Allicht omdat deze vier Welshmen geen meeslepend spektakel verkopen,maar "gewoon" superieur goed zijn. Wat ze ook op deze 'Canu rhydd' (Vrije poëzie) overvloedig demonstreren. Hun eenvoud is misleidend; alle nummers zijn opgetrokken als complexe bijna-improvizaties. In 'Diddan' huizen Welshe traditie,Bretoens ritmiek en een portie Naragonia ('Matijs'). En in 'Forest' wordt Benjamin Britten tegelijk klassieke muziek,hymne en folk. Maar ondanks alle instrumentale hoogstandjes stijgt, boven alles en iedereen uit,de stem van Julie Murphy: loepzuiver,veelgelaagd,beheerst. Geen uiterlijk vertoon,geen noot teveel,nooit in de verleiding komend om adembenemend uit te pakken. Je moet een hele grote zijn om dan toch nog indrukwekkend te klinken. En met Fernhill heeft ze een groep op haar niveau. (m.a.)

My roots

Fri, 18 Mar 2011 23:00:00 GMT

Suzanna Owiyo behoort tot de meest beloftevolle zangeressen van Kenia;-van zwart Afrika zeg maar. Haar wendbare,sterke stem grijpt moeiteloos je aandacht; haar muziek gaat een boeiende fusie aan tussen traditionele en hedendaagse ritmes. Veelzeggend: meestal speelt ze gitaar,maar ze blijkt ook zowat de enige vrouw te zijn die ook op de nyatiti,een kleine harp,mooie dingen laat horen; en in haar begeleidingsgroep zit ook een orutu,een éénsnarige viool. Beide snaarinstrumenten zijn zeer oud én zeer typisch voor West-Kenia,haar geboortestreek. Ook al zijn haar teksten soms messcherp, ik kan je, vanuit mijn persoonlijke ervaring, garanderen dat deze mooie jonge vrouw je ook geregeld aan het dansen krijgt; live èn op cd. (Vickie Kairo,Nairobi)

Chemsi

Sat, 26 Feb 2011 23:00:00 GMT

Voor hun tweede cd 'Chemsi' ('De Zon') groeide Hijaz uit tot een hecht sextet, met drie gasten. De combinatie van oud (deTunesiër Moufadhel Adhoum) en piano (de Griekse Belg Niko Deman),of East meets West, krijgt daardoor nog meer draagvlak. Denk aan Anouar Brahem of Rabih Abou- Khalil. Tunesische ney, Armeense duduk, Indische tabla en de gypsy viool van Tcha Limberger maken er letterlijk 'wereldmuziek' van, op een soliede basis van contrabas, drums en oosterse percussie. Een explosie van briljant gespeelde, complexe maar tegelijk hoogst toegankelijke jazz in secure composities van Adhoum of Deman, met als hoogtepunt de suite 'Ila Sadiqui' ('Mijn Vriend') (Antoine Légat)

Ashore

Thu, 07 Apr 2011 22:00:00 GMT

'Ashore' is, zoals de titel al suggereert, een collectie liederen over de verhouding mens-zee. Naar aloude gewoonte tilt June Tabor minutieus gekozen traditionals en in onze tijd geschreven songs naar ongekende hoogten, compromisloos en gedrenkt in weemoed zo wijd als de oceaan. Daarbij horen even goed ballades die ze voorheen al opnam (het herwerkte 'Finisterre' van The Oyster Band), als bekend materiaal dat ze volledig naar haar hand zet (Costello's 'Shipbuilding') of Franse kanaalliederen. Haar vertrouwd kwartet geeft meerwaarde met een sobere maar kwaliteitrijke, empatische ondersteuning; - doch ook a capella is Tabor outstanding. Gezien de sterkte van de liederen een topper in haar al zo rijke oeuvre. Wereldplaat! (Antoine Légat)

Ulrikas minne - Visor fran frostviken

Wed, 23 Feb 2011 23:00:00 GMT

De vijfde cd van de groep Triakel is volledig gewijd aan door Ulrika Lindholm (1886/1977) verzamelde liederen. In de boerderij van haar ouders, gelegen in het noorden van Zweden, overnachtten kooplui en reizigers, en die brachten geregeld hun muziek uit eigen regio mee. Ulrika's vader begeleidde op viool en kleine Ulrika leerde spelenderwijs de melodieën. Op haar 70ste (in de jaren '50) zong ze die liederen ook voor de Zweedse radio. Triakel's repertoire en ervaring kennende, is het al meteen duidelijk dat zij deze liederen in een schitterende vertolking brengen. Traditionele muziek en een veelzijdige sound gebracht op viool en harmonium plus zang zijn nog steeds hun sterkste troef. Of : 'In der Beschränkung zeigt sich der Meister'. Of helemaal actueel: 'Less is more'...(LD)

Laru Beya

Wed, 16 Feb 2011 23:00:00 GMT

Zonder Andy Palacio's succesrijke 'Watina' (2007) hadden we van hun bestaan niet afgeweten: Garifuna zijn nazaten van Westafrikaanse slaven,die zich vermengden met Latino's en Indianen,en daar een eigen mengultuur aan overhielden. Vandaag leven ze als minderheden in Nicaragua,Honduras of Belize. Na Palacio's plotse dood, nam Aurelio Martinez zijn werk over. Hij trok zelfs naar Senegal,om er onder Youssou N'Dour's vleugels zijn roots uitgebreid te herontdekken. Op 'Laru Beya' doet niet alleen N'Dour opvallend mee,maar ook zijn Super Etoiles de Dakar en Orchestre Baobab. Toch blijft dit een cd gebaseerd op Garifuna-muziek: een typische zangstijl,oude volksverhalen,een paar actuele statements ook. Deze mix had chaos kunnen opleveren,maar niks daarvan: het geheel werd geduldig en ingenieus in elkaar gevlochten tot een gevarieerd maar hecht klankentapijt. Dit is zinvolle,want historisch verantwoorde wereldmuziek op hoog niiveau. (m.a.)

The Speaking Heart

Wed, 16 Feb 2011 23:00:00 GMT

De sterk intimistische muziek en prachtige zang van Lucy Pringle en Chris Wright verdienen naar onze bescheiden mening wat meer aandacht op 'het contintinent'. Deze Schotten wonnen vorig jaar (nu ja,in 2009) reeds de 'Danny Kyle Award' op Celtic Connections. Hoewel dit duo zijn muziek met een beperkt instrumentarium brengt, zijn de arrangementen erg expressief en uiteenlopend. Multi-instrumentalist en zanger Chris Wright speelt afwisselend gitaar, mondharmonica, 5-snarige banjo, cister, shruti-box en piano. Laat je betoveren door de simpele arrangementen, mooie melodieën en de (voor het merendeel) traditionele liederen. (LD)

Sotali

Fri, 11 Feb 2011 23:00:00 GMT

If like birds and angels, I could fly…

Fri, 28 Jan 2011 23:00:00 GMT

Iran is momenteel niet het meest geliefde land ter wereld,en dat is in die zin jammer,dat de eeuwenoude Perzische muziek er, door alle politieke regime-wissels heen,blijft bloeien. De tar,een langhalsluit,is één van de meest typische instrumenten van deze cultuur,en precies daarop toont Hossein Alizadeh zich een onbetwiste grootmeester. Rond 14de eeuwse gedichten, maar net zo goed rond hedendaagse poëzie,weeft hij zijn eigen composities: deze poëtische en muzikale traditie zit stilistisch zo stevig verankerd,dat de tijd er niet toe doet. Zijn pas opgerichte Hamavayan Ensemble staat vokaal heel sterk,en natuurlijk zijn ook de typische instrumenten uit de brede regio van de partij: oud,daf,ney,kamancheh,rebab. Twaalf nummers vol gedreven vakmanschap en verstilde schoonheid. Rust en lust voor de oren die hier kunnen van genieten. (m.a.)

Economy

Sat, 29 Jan 2011 23:00:00 GMT

"Naturelle" performer,solide gitarist,zanger met een working class accent,bevlogen songsmid; Pete Morton is het allemaal. Op deze nieuwe cd valt weer eens op,hoe divers hij de wereld kan vatten en verwoorden. Milde ironie en tederheid overheersen,wanneer hij het dagdagelijkse doen van de gewone mensen observeert. "The Café Song" is er een schitterend staaltje van. Grimmiger wordt Morton als hij de machten die ons leven beheersen,op de korrel neemt. Maar ook die kan hij met zijn onderkoelde Britse humor tot hun ware proporties herleiden: "Economy simply means well being". Eén keer klinkt hij echt wrang: in een lied over Flanders' fields en de nachtmerries die hun (klein)kinderen daar aan overhouden. De begeleiding blijft beperkt maar efficiënt,al levert violist Roger Wilson geregeld geïnspireerde bijdragen Brengt 2011 eindelijk de doorbraak die Pete Morton al jaren verdient? En wordt 'When we sing together' een verplicht nummer op iedere folky zangsessie? (m.a.)

2

Wed, 26 Jan 2011 23:00:00 GMT

Amour & Printemps

Thu, 24 Feb 2011 23:00:00 GMT

Het lag al langer in de bovenste lade bij Serge Desaunay om, na talloze muzikale ervaringen in heel diverse bezettingen, eindelijk eens solo uit te pakken met de diatonische trekzak om er ondermeer de einders van de musette mee te gaan verkennen. Op deze oerdegelijke, heel sober vanuit de huiskamer gerealiseerde cd, brengt hij een aantal eigen nummers naast diverse gecomponeerde evergreens. En dan komt hij (uiteraard) geregeld bij Gus Viseur uit. Met ‘La tendresse’, het enige gezongen nummer, danst hij een teder duet met Carine Seillé. Een album dat vanop zijn hoes fier lonkt naar de charme van het interbellum. Een kolfje naar de hand van de ware fijnproever van pure trekzakmuziek. (Bart Vanoutrive) De volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Seanchas

Sat, 15 Jan 2011 23:00:00 GMT

We hebben er 5 jaar moeten op wachten,maar dit is een sterke Danu,een groep die nochtans min of meer dood was verklaard,nadat een drietal leden,waaronder hun zanger, afhaakten. Maar Ierland bergt zoveel talent,dat men moeiteloos waardevolle "supersubs" vond,o.a. zangeres Muireann Nic Amblaoibh. Voor de opnames van deze cd wilden enkele nestverlaters weer graag meedoen. En zo krijg je een groep in maxi-plus bezetting,7 koppen sterk,met een alsmaar warmer zingende Muireann, vokaal vakkundig ondersteund door,jawel,Julie Fowlis en haar man Eamonn Doorly. Globaal klinkt 'Seanchas' soberder,zelfs ingetogener dan haar voorgangers,met meer directe verwijzingen naar de oeroude Ierse mythologie. Maar de swingende jigs en reels zijn ook voldoende aanwezig,plus een knappe trits polka's en een vleugje andro. Danu's evenwichtigste cd tot hiertoe! (m.a.)

The False Fly

Fri, 10 Dec 2010 23:00:00 GMT

Griff, opgericht door Rémi Decker, blaast letterlijk nieuw leven in oude en omstreden mythes van een meer dan omstreden instrument: de doedelzak. Als acrobaten vliegen de 3 blaasfanaten perfect de lucht in, aandachtig gevolgd door gitaar, accordeon en contrabas die als goochelaars kleur en dynamiek bijbrengen. In een wereld van woordenloze bewegingen brengt de stem van Raphaël De Cock u naar onbetreden (wind)streken… Dit ensemble laat zich liever leiden door zijn intuïtie dan door de gangbare regels… Griff verwelkomt voor dit nieuwe CD-project 2 nieuwe leden, Jeroen Knapen op gitaar en Sara Salverius op accordeon.

Grannen

Tue, 15 Feb 2011 23:00:00 GMT

De uitgebreide Fins-Noorse groep Frigg omschrijft zichzelf als 'Hot fiddles from cool Scandinavia';- en zowel live als op CD maken ze hun zelfgekozen omschrijving helemaal waar. In hun muziek zitten invloeden uit verschillende muziekstijlen,zoals Anglo-Amerikaanse volksmuziek, bluegrass en country, maar de kern van de muziek bevindt zich in de traditionele Finse en Noorse volksmuziek;al mag een wals van Ale Möller,een Zweed, probleemloos als openingsnummer fungeren. De stevige en strakke sound is vooral opgebouwd rond de 5 violisten, begeleid door gitaar, mandoline, cister, mandola, contrabas en af en toe wat bevriende blazers of percussie. Verwacht je aan een CD met erg afwisselende nummers en sterke melodieën. (LD)

Mali Latino

Thu, 02 Dec 2010 23:00:00 GMT

Een project van latin jazz-pianist Alex Wilson. Latijns-Amerikaanse ritmes vinden hun oorsprong in Afrika,wist hij. Daarom trok hij naar Mali,en ging er uitgebreid musiceren met koraspeler Madou Sidiki Diabate (broer van Toumani) en balafonvirtuoos Ahmed Fofana (van het Symmetric Orchestra). Voor de cd-opname kon men bovendien rekenen op eminente gasten als zangeressen Kandia Kouyate en Aoua Diabate, plus een zwerm koperblazers. De mix van West-Afrikaanse mande-klanken en swingende latino-ritmes is zo perfect geslaagd,dat de verre gemeenschappelijke origine van beide stijlen met een ontwapenende vanzelfsprekendheid kan worden aangetoond. Maar belangrijker nog: dit is een hele cd lang uitgebreid genieten. Geen wonder dat het gezaghebbende Engelse tijdschrift 'Songlines' deze 'Mali Latino' in zijn Top-10 van 2010 opneemt. (m.a.)

Mounqaliba - In a state of reversal

Thu, 03 Feb 2011 23:00:00 GMT

De voorbije jaren ging Atlas de jazz-kant op. Geen probleem,ware het niet dat de Arabische elementen steeds verder naar de achtergrond werden verdrongen. Op deze cd is de jazz niet verdwenen; ze blijft aanwezig via een voorzichtige coolbop-invloed,maar de Arabische invloeden zijn weer helemaal terug. Ze werkte samen met Samy Bishai,die de strijkpartijen arrangeerde,hier en daar elektronische beats programmeerde en ook de belangrijkste achtergrondzang voor zijn rekening nam. Dit alles aangevuld met ney,qanun en Arabische percussie,creëert de ideale basis voor Natacha's betoverende stem. Het resultaat is een eigenzinnige maar sfeervolle collage,die vernieuwend en tegelijk nostalgisch aandoet. Een pareltje dat binnen de wereldmuziek tot het beste van het het voorbije jaar gerekend mag worden. (Luther Zevenbergen) De volledige bespreking vind je in New Folk Sounds 133.

The Urban Folk Quartet

Sat, 05 Feb 2011 23:00:00 GMT

De Brit Joe Broughton (The Albion Band) en de Galicische Paloma Trigás (Carlos Nuñez) brengen twee folkviool-tradities samen in The Urban Folk Quartet. Multi-instrumentalist Frank Moon en jazz/rock slagwerker Tom Chapman (cajon) geven hun in essentie Keltische folk nog meer actieradius. Deze titelloze eersteling bevat de gebruikelijke mix van bewerkte traditionals en nieuw werk, vooral van Joe. Aanstekelijke melodieën, instrumentale bravoure en avontuurlijkheid kenmerken deze schitterende plaat. Zeker het vermelden waard: het ook van Kadril (Eva De Roovere) bekende ‘The Swallow’ in een verrassende bewerking, en een zalig rustpunt in de vorm van het weemoedige ‘Suspiro del Moro’. Pure onversneden klasse die naar meer smaakt! (Antoine Légat) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Unknown people

Mon, 31 Jan 2011 23:00:00 GMT

Terrae komt uit Sicilië,een streek die rijk is aan cultuurhistorie en gevoed werd door verschillende overheersingen. Deze viermansformatie voegt daar nog Oriëntaalse en Afrikaanse invloeden aan toe; soms zelfs klassieke thema's. Het levert een zeer gevarieerde en muzikaal veelzijdige cd op. Ook thematisch: 'Unknown' people beschrijft de rebelse geschiedenis van Sicilië,de strijd van de gewone mens tegen overheersers en grootgrondbezitters. Verhalen uit de overlevering,niet uit de gecensureerde geschiedenisboekjes. Ondanks een beperkt instrumentarium (gitaar,viool,contrabas en percussie,aangevuld met gastmuzikanten) ,maar met meerstemmige vocalen,weet Terrae een krachtig geluid neer te zetten. Dit is geen gemakkelijke cd,maar meer dan de moeite waard. (Marius Roeting) De volledige bespreking vind je in New Folk Sounds 133.

Alpsolut

Fri, 12 Nov 2010 23:00:00 GMT

Een Keuls kwartet,bestaande uit drie alpenhoornblazers plus één zangeres. Geef toe,het is een rariteit. Je kan op zo'n instrument geen noten spelen,alleen natuurlijke harmonische klankenreeksen produceren. En toch creërt dit viertal een verrassend gevarieerde muzikale wereld,met een veelvoud aan stijlen. Folk,country,ska,cajun,tango; - de lijst is eindeloos. Hun vaardigheid moeten ze volledig in ritmiek en samenspel leggen,en dat doen ze vlot genoeg om de omschrijving 'gimmick' te overstijgen. En laat dit vooral duidelijk zijn: wat hier door deze Noord-Duitsers bijeengetoeterd en zeer geregeld ook gezongen wordt,staat gelukkig mijlenver verwijderd van de kleffe kitsch die ze in Beieren onder de naam 'Volksmusik' aan de Dirndl en lederhozendragende drinkebroers verpatsen.(m.a.)

Vilda Rosor

Thu, 07 Apr 2011 22:00:00 GMT

Als grootmeesteres op de toetsenaccordeon (een vijfrijer met vrije bassen), geldt Maria Kalaniemi als een van de boegbeelden van de Finse hedendaagse school. Hier onderneemt ze een persoonlijke pelgrimage doorheen een brede waaier van Fins-Zweedse muzikale landschappen. Op die manier maakt ze haar oude droom waar om dieper te graven in haar eigen Fins-Zweedse roots. Dit levert een aantal traditionele ballades, liefdes- en blijmoedige liederen op, naast enkele prototypes van de echte ‘pelimanni’-muziek, ofte speelmansmuziek, een tango en een eigen compositie. Ze laat zich hierbij begeleiden door een zevenkoppige schare muzikanten met faam, die vaak al jarenlang in diverse projecten meestappen, waaronder violist Arto Järvelä, gitarist Olli Varis en harmoniumspeler Eeor Grundström. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Immeasurable Light

Wed, 10 Nov 2010 23:00:00 GMT

Tien jaar lang bestudeerde Wu Man het rijke repertoire van de pipa,een Chinese peervormige houten luit. Je hoort melodieën uit de 8ste tot de 12de eeuw,gezangen uit het Boeddhisme en het figurentheater; eerder nooit opgenomen schatten uit heilige tempels en profane paleizen. Wu Man speelt niet alleen uitzonderlijk virtuoos; ze waagt zich heel ver in het experimenteren met instrument en interpretatie,al blijft het een spel van nuances en subtiliteiten. Meestal kan ze die taak perfect solo aan. Enkele keren krijgt ze het Kronos Quartet in steun,en dan krijg je ronduit avantgardistische klanken. Soms leunen die dicht bij minimalisme aan,soms kleuren de "Westerse" strijkers de pipa discreet bij. Eeuwenoud en gedurfd hedendaags: Wu Man beluisteren is een schijnbaar rustige,maar feitelijk confronterende ervaring. (m.a.)

Kreiz da far!

Thu, 02 Dec 2010 23:00:00 GMT

Startijenn is Bretoens voor energie; en energie hèèft dit jonge instrumentale kwintet. In een relatief korte tijd,dit is pas hun derde cd,groeide de groep uit tot een topnaam in het concert- én balcircuit. Muziek en instrumentarium zijn oer-Keltisch: biniou,bombarde,accordeon,gitaar,viool en uilleann pipes. Een portie percussie houdt de vaart erin. De eigentijdse,een beetje swingjazzy arrangementen maken de CD constant dansbaar; met koppeldansen en zowat het hele arsenaal aan andere alomtegenwoordige Bretoense dansen. Daarbij zijn de virtuoze bijdragen van accordeonist Tangi Ar Gall-Carré zalig om te beluisteren . Startijenn bewijst dat je een meeslepend eigen geluid kan creëren binnen een vertrouwd genre. (M&L)

Vertigo

Mon, 28 Feb 2011 23:00:00 GMT

Sinds hun eerste album in 2004 verscheen, onderging A Fil de Ciel een heel persoonlijke en eigenzinnige gedaanteverwisseling, waarbij ze wel resoluut bleven kiezen om voornamelijk te putten uit de oude Occitaanse traditie. Hoofdmoot van hun repertoire vormt dan ook nog steeds de sacrale en profane muziek uit Occitanië,door Rosella Pellerino ingezongen. Wel zien ze het als een uitdaging om deze traditie (mee ondersteund door de bijpassende instrumenten, waaronder draailier, doedelzak, galobet en trekzak) grondig her aan te kleden, gebruik makend van invloeden uit andere culturen (getuige het brede en exotische percussiespectrum) en andere tijden, door de inbreng van gedoseerde electronica en vooral ook de jazzy input van piano en trombone. Levende traditie dus. (Bart Vanoutrive) De volledige bespreking staat op www.folkroddels.be.

Vividly

Wed, 27 Oct 2010 22:00:00 GMT

De "vader van de DADGAD -stemming" is met 'Vividly' aan zijn tiende cd toe,weer een oase van rust en vanzelfsprekend meesterschap. Bensusan evolueerde de voorbije 35 jaar heel bedachtzaam van Franse naar pan-Keltische folk,flirtte met new age,en belandt nu in een sourdine-stijl die graag wereldmuziek opneemt,zij het in kleine doses. Het duidelijkst is dat in de twee nummers waarin Guo Gan meedoet op ErHu (een Chinese tweesnarige viool). Maar ook in andere passages zitten verwijzingen naar Spanje,Afrika of Zuid-Amerika. Wanneer Bensusan solo bezig is,hoor je zijn briljante gitaartechniek in al haar gedempte glorie: gracieuze melodieën ondersteund door complexe baslijnen. Ook als er andere (vaak jazzy) instrumenten meedoen,of wanneer er gezongen wordt,blijft de gitaar nadrukkelijk domineren. In dit geval: zeer terecht. (m.a.)

Music Of The Honey Gatherers

Wed, 13 Oct 2010 22:00:00 GMT

Paban Das Baul heeft de Baul-traditie bekend gemaakt in het Westen. Die bauls vormen een religieuze sekte in Bengalen, met invloeden uit de islam en het hindoeïsme,waarbij trance,dus ook muziek,een belangrijk element vormt in de religieuze praktijk. Paban is nooit vies geweest van allerlei crossovers en niet-evidente samenwerkingen. Het is echter prettig dat hij nu weer een cd heeft gemaakt met pure baul-muziek. Dan merk je dat al die toeters en bellen helemaal niet nodig zijn voor een boeiende cd. Langzame meditatieve liederen worden afgewisseld met opzwepende ritmische nummers. Hoofdthema is meestal de liefde: de aardse liefde,maar meestal ook als metafoor voor de liefde voor God. Paban Das Baul: naar mijn smaak het beste wat de Indiase folk te bieden heeft. (Luther Zevenbergen) Volledige bespreking in New Folk Sounds 131 (www.newfolksounds.nl)

Dr. Eugène

Wed, 06 Oct 2010 22:00:00 GMT

De 4 muzikanten van Dr. Eugène verblinden je oren met hun verfrissende muziek. Zelfgeschreven melodieën en teksten dompelen je onder in een vernieuwend klanklandschap vol warme verrassing en speels experiment. Of zoals een toehoorder op een concert het verwoordde: "Muziek die balanceert op de grens tussen complexiteit en subtiliteit.

Six Days In Down

Tue, 26 Oct 2010 22:00:00 GMT

New Yorker Bob Brozman is taalkundige, anthropoloog, etnomusicoloog, richt muziekstages in, schrijft over muziek;- een workaholic die het ‘wandelend archief van de Amerikaanse muziek’ wordt genoemd. Legendarisch is vooral zijn kunde op steel gitaren. ‘Mr. National’ nam op met artiesten uit de hele wereld. Voor deze cd trok hij naar Ierland, voor een indringende confrontatie met John McSherry (uillean pipes) en Dónal O’Connor (fiddle). Met heel veel respect voor elkaars eigenheid maakten deze bollebozen een gevarieerde en boeiende cd, waar het spelplezier zo van afdruipt. Kers op de taart: de (zuinige) inbreng van zangeres Stephanie Makem, erg fraai in ‘The Red Haired Man’s Wife’,een magisch-dromerig nummer dat herinneringen oproept aan Clannad's 'Theme From Harry's Game' (Antoine Légat) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Tales of Subliming

Thu, 23 Sep 2010 22:00:00 GMT

Voluit heet ze Zulya Kamalova,ze is een Russische met stevige Tataarse roots,maar woont en werkt in Australië. Daar leerde ze dat een jazzy inkleding perfect past bij haar bevreemdende teksten; je hoort dan ook schitterende arrangementen met uitgebreide blazerspartijen. Haar inspiratie zoekt ze bij voorkeur in haar jeugdverhalen. Daar huizen de Watervrouw,de zeemeermin en het Sneeuwmeisje; sprookjes,volkse sages en eigen fantazieën vloeien in mekaar tot één onontwarbaar universum. Symboliek,sublimatie en archetypische variaties op liefde,vrijheid,leven en dood zijn alomtegenwoordig. En het kan zeker geen toeval zijn,dat vooral vrouwen hiermee te maken hebben...Zulya zingt ruim de helft in het Engels,de duidelijk traditie-gebonden liederen in het Russisch of het Tataars. We wisten al dat ze uitmuntend zong,nu weten we ook dat ze stijlsprongen perfect aankan en er een briljante cd kan uit puren. (m.a.)

Dance

Wed, 22 Sep 2010 22:00:00 GMT

Blowzabella-liefhebbers, verheug u! Deze supergroep brengt ons een schijf vol met gekend materiaal, vaak in een nieuw jasje gestoken. Vele (dans)klassiekers die al lang niet meer te verkrijgen zijn op cd, maken hier furore en bewijzen dat ze hun plaatsje binnen de folkmuziek meer dan verdiend hebben. De muziek klinkt Franser dan welke Franse balgroep ook, maar dat kan ook niet anders met hun laatst toegevoegde groepslid Gregory Jolivet en de enkele Franse klassiekers die zij op briljante wijze brengen. Enkele titels die een belletje kunnen doen rinkelen: Jan Mijne Man / Go Mauve, The Bay Tree / Sur la Rance, The Rose of Raby, Man in the Brown Hat / Spring Dance, Derrière les Carreaux / Mominette, In Continental Mood / The Old Queen / Flatworld, Horizonto. (LD)

La Marque Rose

Fri, 17 Dec 2010 23:00:00 GMT

Gewoon rechttoe rechtaan: de allermooiste mazurka ooit staat op deze plaat en heet 'Nass'. Reden genoeg om 'La Marque Rose' in huis te halen. Om u toch nog enigszins meer te overtuigen: deze parel wordt omkranst door nog 5 andere intieme mazurka's op deze cd van het Franse Le Sextet à Claques. Invloeden uit folk, jazz en barok vermengen zich moeiteloos tot een zacht wiegende en swingende stroom van plezier. Dansers en luisteraars drijven zacht weg op sfeer en ritme, daarbij voortgestuwd door violen, cello, gitaar, trompet, accordeon en percussie. Perfecte muziek voor een winters avondje of om de kilte van de ochtend te breken bij een croissant. Neem je lief voorzichtig bij de hand en zet de dag langzaam in beweging. (Koen Vanmeerbeek)

Looking Glass

Mon, 25 Oct 2010 22:00:00 GMT

Dit is de eerste solo-cd van Fay Hield,levenspartner van Jon Boden. Eerder zong ze mee met de a-capella-groep The Witches of Elswick. Haar traditioneel materiaal haalde ze zeker voor een deel uit haar lokale folkclub. Technisch is Hield bijzonder onderlegd; en haar stem is meer dan mooi te noemen. Bovendien stralen haar songs van pure warmte en getuigen ze van een eigenheid die voortkomt uit het talent van de dame in kwestie. De beste songs op dit album zijn deze waarop de subtiele begeleiding van Jon Boden op viool, concertina en gitaar te horen is, en waar zijn Bellowhead-collega Sam Sweeney er viool of Zweedse nyckelharpa aan toevoegt. Wij hadden beslist geen 'Looking Glass' nodig om dit uitzonderlijk schijfje op te merken.(Jork Millet)

Taranta Night (2CD)

Wed, 08 Sep 2010 22:00:00 GMT

De tarantella wordt nogal vanzelfsprekend gelinkt aan Napels, maar kent in Zuid-Italië erg veel varianten. De taranta of pizzica is typisch voor Salento, helemaal in de hak van de Italiaanse laars,en wordt als de oudste vorm beschouwd. Ieder dorp lijkt er zijn eigen versie te hebben. Wat zowel gezongen als instrumentale nummers oplevert,maar ook en vooral een grote ritmische diversiteit: soms zeer ontstuimige dansmuziek, waarbij de dansers mekaar bijna bespringen, terwijl op tragere versies gracieuze bewegingen worden uitgevoerd. Ook al worden deze pizzica's door een hele reeks groepen en solisten erg uiteenlopend geïnterpreteerd,en dat twee cd's lang, je proeft constant de medtiterrane levenslust: opzwepend en meeslepend. En voor dansers onmogelijk om bij stil te blijven staan! (LD)

Some strange country

Fri, 03 Sep 2010 22:00:00 GMT

Crooked Still, twee dames en drie heren uit Boston, staat voor ‘alternatieve bluegrass’, en slaagt erin met traditionele instrumenten (gitaar, banjo, cello, 5 string fiddle, staande bas) buiten de behoorlijk strakke lijntjes van het genre te kleuren, zonder voeling te verliezen met de wortels. De virtuositeit is opzienbarend, zoals overvloedig bewezen door ‘Sometimes In The Country’, opener van‘Some Strange Country’,hun vierde cd. Het hoge spelpeil staat zwierige muzikaliteit niet in de weg. Daarom boeien de liedjes, waaronder enkele uitstekende eigen songs (zoals ‘The Golden Vanity’,of ‘Cold Mountains’). Zangeres Aoife O’Donovan bezit een eigen, aangenaam stemtimbre. Een pientere bewerking van ‘You Got The Silver’ van de Stones sluit de cd in stijl af. (Antoine Légat)

Andy Cutting

Fri, 03 Sep 2010 22:00:00 GMT

Een muzikant als Andy Cutting voorstellen is, vind ik, als een doosje snoep openmaken. De man speelde zowat met de volledige 'crème de la crème' van de Engelse folkscene (om er een paar te noemen: Blowzabella, June Tabor, Julie Murphy, Ian Carr, Kate Rusby, Martin Simpson, Chris Wood,...) en is de meeste luisterende oren dus niet onbekend! Het zal u dan ook niet verbazen dat hij zich voor deze plaat kan omringen met grootmeesters. En toch is het erg knap dat de hele cd een hele grote eenvoud blijft uitademen. Andy verbaast ons de hele tijd met een uniek gevoel dat hij in zijn spel steekt; maakt niet uit of het om een set dansmelodieën gaat of een mooie begeleiding op een Engelse ballade… We hebben er lang op moeten wachten, want dit is pas zijn eerste solo-cd, maar: verheug u op een stukje meesterlijk Engels diatonisch accordeonspel! (LD)

The Last Star

Tue, 02 Nov 2010 23:00:00 GMT

Deze Ierse Heidi ruilde de Ierse heuvels voor de Schotse highlands en woont er samen met echtgenoot John McCusker (Battlefield Band, Kate Rusby), die ook de productie voor deze cd verzorgde. Talbot's frivole pareltjes zijn gebed in de Ierse traditie, met traditionals die een subtiele aanpak krijgen. Haar stem klinkt helder en breekbaar als kristal, en leent zich uitstekend voor dit genre van songs. Een eerder rustige, sobere begeleiding zorgt voor sfeervolle, intieme muziek die het haardvuur van de komende wintermaanden alleen maar harder zal laten knetteren. Dit indrukwekkend album eindigt met een prachtige versie van Sandy Denny's "At the end of the day" en biedt een heel mooi staaltje van haar kunnen. Met haar vierde cd maakt Talbot,naar mijn aanvoelen,een ernstige kans om ook bij ons eindelijk een gewaardeerde artieste te worden. (Jork Millet)

Wodka Vaseline

Wed, 01 Sep 2010 22:00:00 GMT

TRIPLE X is een viertal jaar geleden ‘per ongeluk’ ontstaan op het Triskell-folkfestival. Toen bestond de groep uit ‘slechts’ drie Belgen: Bert Leemans (chromatische accordeon, speelt ook bij o.a. EMBRUN), Jeroen Geerinck (gitaar, speelt o.a. Bij SNAARMAARWAAR) en Bjorn Van Hove (viool, speelt o.a. Bij SETANTA). Intussen werd de groep , die nochtans al heel potig klonk , nog versterkt met percussionist Ludo Stichelmeyer (speelt niet bij LAÏS noch bij KADRIL) en is er ook een Bretoense ‘vaste gastmuzikant’ op bombarde: Stéphane Hardy. Een album zonder één zwak moment, met heel veel afwisseling zowel qua speelstijl (van gespierd tot romantisch) als qua genre (van Scandinavië tot Bretagne), met een tiental verschillende dansen erop en er wordt zelfs gezongen. Ik ben gezegend met een slecht geheugen, en daarom kan ik op het einde van deze recensie oprecht stellen dat dit één van de beste bal-cd’s is die ik ooit te horen kreeg. Het is ook een plaatje voor niet-dansers. Tijdens de cd-voorstelling van het boombal stonden vele meters niet dansende luisteraars voor het podium, en dat gebeurt niet vaak. Wat mij betreft is dit dus terug een heel serieuse kandidaat voor ‘cd van het jaar’ (Jåk) De volledige recensie kan u lezen op www.folkroddels.be.

Gypsy Killer

Tue, 17 Aug 2010 22:00:00 GMT

Een cd uit 2002 aanbevelen: we doen het hier nooit. Maar dit schijfje muziek is te schitterend én te pas uit in Europa om het onopgemerkt voorbij te laten gaan. Weigl's ouders ontvluchtten nazi-Duitsland, Sanda werd in Roemenië geboren. Terug in wat de DDR was geworden,belandde ze in gevangenissen en strafkampen. Ondertussen woont ze in New York en zingt ze de muziek uit haar jonge jaren die haar in Oost-Duitsland op de been hield: de liederen van de Roma en de Sinti,die ze hoorde in haar 'Roemeense' jeugd . Weigl heeft een zeer expressieve stem met een indrukwekkend bereik. Ze klinkt tegelijk sensueel, dramatisch en gepassioneerd, maar nooit overdreven. Ze wist bovendien voor deze cd de vermaarde jazzpianist Anthony Coleman te strikken, plus gitarist Marc Ribot en Matt Darriau op kaval en gaïda. Tijdloos,maar met de Roma-heisa op de achtergrond,ook erg actueel ! (Jork Millet)

La Bodega

Thu, 08 Jul 2010 22:00:00 GMT

In haar eigen Colombia is ze een ster,en ook ver daarbuiten heeft ze een indrukwekkende carrière uitgebouwd (ze was ook op Sfinks 2010). Dat is des te meer een prestatie,omdat haar soms folkloristisch aandoende muziek ver af staat van de vanuit de grote steden gepropageerde genres. Op deze 'Bodega' doet ze haar naam als koningin van de cumbia alle eer aan. Deze muziek uit de Caribische kuststrook van Colombia is een krachtig mengsel van Indiaanse,Spaanse en Afrikaanse elementen. Deze drie ingrediënten zijn hier zeer herkenbaar aanwezig; zij het dat geen van deze stijlelementen de andere overheerst. Wat wèl overheerst is temperament. Dit is steengoede muziek, hoewel zeker niet bedoeld om stil bij te zitten! (Rob van Niele) De volledige bespreking in New Folk Sounds 130 (www..newfolksounds.nl)

Gift

Thu, 08 Jul 2010 22:00:00 GMT

Moeder Norma Waterson en dochter Eliza Carthy slaan letterlijk en figuurlijk de handen in elkaar, en demonstreren een sterk staaltje samenzang. Oude traditionele liederen worden met grote vanzelfsprekendheid tot hernieuwd leven gebracht. Eliza's stem staat in volle bloei,die van Norma zit dieper,kleurt donkerder dan pakweg een halve eeuw geleden,maar behoudt haar emotionele spankracht. En craquelure kan vaak ook haar charme hebben. Een uitgebreide familie en een krans vrienden (Martin Simpson,Danny Thompson en nog veel meer) schikken zich met overgave in hun dienende rol als begeleiders. 'Gift' ontstijgt de waan van de dag,en iedere modegril van het moment. Een tijdloos...geschenk. (m.a.)

Bura termett idö

Wed, 30 Jun 2010 22:00:00 GMT

‘Tijden verduisterd door zorgen’ is het eerste eigen project van deze Belgische violist, talentvolle loot aan een roemrijke stamboom, gevormd door opa Piotto (De Piotto’s) en vader Vivi Limberger (Waso) Hiervoor leerde duizendpoot Tcha Hongaars en studeerde hij in Budapest bij de grote Horvath Bela. Hij werd alras aanvaard als primas (concertmeester) en maakte deze cd in Magyar nóta stijl, oude stedelijke muziek van adellijke componisten en uitvoerende zigeuners. Ondanks wederzijdse beïnvloeding, géén ‘zigeunermuziek’ of volksmuziek, al is te horen dat de titelsong geen Magyar nóta is, maar een oeroud volksliedje! De stukken zijn vaak meeslepende kleine suites, met rustige dansvormen in het begin en een geestdriftige finale, gefocust op de zanger-violist. Respectvolle ontmoeting met een rijk verleden, waanzinnig verfijnd en bedreven.(Antoine Légat) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Al-Maraya

Fri, 04 Jun 2010 22:00:00 GMT

De muziek op ' Al -Maraya' (lees: Al Maria) van het Al Andaluz-project ( de tweede cd inmiddels) kabbelt gestaag voort in zwoele Sefardische melodieën en bezwerende Spaans-Arabische ritmes en klanken, gebracht door drie dames van uiteenlopende nationaliteit. Een greep uit het instrumentarium laat ons met open mond achter: draailier, quanun, ud, saz, citola, tar, vedel, dilruba, lafta, tabla, harp, cello, doedelzak, cimbalen,... De gezangen worden opgebouwd volgens een muzikaal patroon dat op golven van concentrische kringen uitdeint, en het is precies dit kenmerk dat deze Sefardische gezangen zo boeiend en tegelijk auditief aantrekkelijk maakt ! Met bang hart hopen we dat ons Spaanse schip door deze drie meeslepend mooi klinkende meerminnen (onder hen Mara Aranda!)niet naar de haaien gaat !(Jork Millet).

Arnèis

Tue, 01 Jun 2010 22:00:00 GMT

Maurizio Martinotti (La ciapa rusa) begon letterlijk zelf een vervolg te schrijven aan de Piemontese folkrevival, met de oprichting van Tendachënt. De groep levert met plechtstatige trots een heerlijk staaltje van quasi akoestisch, uitermate dansbaar, neotraditioneel Noord-Italiaans repertoire. Dit is sterk gekleurd door talloze muzikale invloeden die meegevoerd werden over de oude handelsroutes. Martinotti zelf profileert zich naast muziekschrijver vooral als draailierspeler en zanger, ook al neemt hij graag ook de epinette uit de Vogezen en tenormandola ter hand of de zufoli (schalmeien) en scacciapensieri (mondharp) tussen de lippen. De hele strijkersfamilie, een rijk gamma aan percussie en de heerlijke samenzang in het Piemontees, doen dit album zeer hoge toppen scheren (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Mun

Sat, 29 May 2010 22:00:00 GMT

Wimme is een 'joik' - zanger; een traditionele zangstijl die bepaalde elementen gemeen heeft met 'Native American' muziek, vooral de eerbied voor de aarde en de natuurelementen. Hij combineert het kleurrijke van de traditionele joik-klanken met originele improvisaties en vermengt bvb Shamaanse zang met moderne 'soundscapes'. Zijn diep- emotionele vokalen zijn het centrum waarrond de muziek drijft. Wimme brengt ons met zijn basale oerklanken als het ware terug met beide voeten op de aarde en verklankt zo de eenvoud van de natuur op onnavolgbare wijze. Klarinetten,percussie en akoestische snaarinstrumenten geven vorm en diepgang aan de zang , en creëren zo bijwijlen een griezelig, spiritueel en sferisch effect. Geluidsguru Tuomas Norvion mixt er een dosis smaakvolle electronica doorheen. Kan één Sami onze aarde redden ? Luister naar' Mun' en laat het ons weten...(Jork Millet).

Black Balsam

Wed, 26 May 2010 22:00:00 GMT

Zef heeft al zo’n reputatie verworven bij ons via Boom- en andere bals dat we ze niet echt meer hoeven voor te stellen. Het 5-tal heeft ons 2 jaar laten wachten op hun nieuwe, 3de cd, maar het resultaat loont dan ook ruim de moeite! De groep is geëvolueerd naar een eigentijdse muzikale stijl met instrumentale composities van de groepsleden, die tegelijk erg actueel klinken en de ritmes van de baldansen respecteren. (De cd bevat ook een clip van het nummer 'Dr.Tree'.)

Exiles Return

Sat, 15 May 2010 22:00:00 GMT

Albums over 'exiles and emigrants' vind je zo overvloedig,dat je aan nog eentje erbij hoge eisen mag stellen. 'Exiles Return' van deze twee ex-Solasleden voldoet daar niet alleen aan,het behoort tot het beste in deze categorie. Casey's nasale,intrigrerende stem krijgt van Doyle alle ruimte om te excelleren,in de samenzang verstrengelen beider stemmen perfect. Doyle is op zijn best als begeleider: met een krachtig ritme en volle akkoorden in open stemming etaleert hij zich steeds meer als voortreffelijk flatpicker,op gitaar,bouzouki en mandola. De songkeuze is erg sterk,met relatief onbekende nummers; uptempo songs en slow ballads zorgen voor afwisseling. En na elke track denk ik: dit is het hoogtepunt van de cd. Dat duurt dus 12 tracks lang... (Marius Roeting) Volledige bespreking in New Folk Sounds nr.130.(www.newfolksounds.nl)

Uam/ From Me

Fri, 30 Apr 2010 22:00:00 GMT

Met deze derde cd klimt Julie Fowlis definitief naar de absolute top van de de traditionele Schotse folk. Ze woont op North Uist,een eilandje langs de Westkust,maar dus ook met uitzicht op Ierland. Principieel zingt ze uitsluitend in het Schots Gaelic,en even uitsluitend houdt ze het bij traditionals; maar haar man, Eamon Doorley,speelde wel bij het Ierse Danu,en de selecte groep begeleiders mag geregeld uitbreken in tussenkomsten die me vooral aan The Chieftains doen denken. Overheersend blijft zonder discussie de bloedmooie stem van Fowlis. Vol,rond,en zeer wendbaar: van werkliederen,over nachtelijke verhalen,tot klaagzangen. In één moeite is ze ook nog es briljant op fluiten en hobo. Julie Fowlis: nog maar es een bewijs dat traditioneel aangrijpend eigentijds kan klinken. Werd dan ook dé revelatie van Brosella Folk 2010. (m.a.)

Vrolijk overleven

Fri, 30 Apr 2010 22:00:00 GMT

Met ‘Vrolijk Overleven’ slaat de groep een nieuwe weg in: de CD bevat enkel Nederlandstalige songs, veelal van eigen makelij. Clochard gaat dan ook actief op zoek naar de grens tussen folk en het Nederlandstalige lied. De teksten staan borg voor donkere humor, zelfrelativering, hopeloze liefdes en een vleug engagement. Voor deze tweede plaat werkte Clochard samen met twee raspaarden uit de folkwereld. Jo Zanders (Dazibao, Lokomotiv) is een vaste percussiewaarde en Katrien Bos (NL - Wè-nun Henk, Astor) staat in voor de contrabaspartijen. De CD werd opgenomen onder leiding van producer en muzikant Geert Waegeman. Clochard was eerder al te gast op tal van folkfestivals (Gooikoorts, Deerlycke Folk, Beleuvenissen, Celtic Art Gallery etc.) en ook in heel wat clubs en culturele centra in Vlaanderen en Nederland. De groep blijft voor alles een live-band die een goede interactie met het publiek opzoekt.

Shouka

Fri, 16 Apr 2010 22:00:00 GMT

Ze noemen Mariem Hassan de koningin van de Sahara-blues. Nu wordt er wel erg vlug met ronkende omschrijvingen uitgepakt,maar hier mag dat echt wel. Ze is een Touareg uit de Westelijke Sahara,die haar woestijnvolk ziet vertrekken,wegens almaar meer zand en almaar minder eten. Vandaar al in het eerste nummer: 'Artiesten,werk met de stemmen van ons volk; het is jullie heilige plicht. Onze cultuur en onze tradities staan op het spel'. Ze zingt fel en bewogen,over het leven zoals het is: zowel over een trotse bruid als over een mishandeld meisje.Maar ook stekelig over politiek;de titel betekent niet toevallig 'De doorn' De begeleiding blijft sober en ook consequent door haar eigen cultuur bepaald. Dit is muziek die permanent echtheid ademt; een monument van een plaat door een monument van een vrouw. (m.a.)

Genuine Negro Jig

Fri, 02 Apr 2010 22:00:00 GMT

Yihaaaa! Iemand zin in line dancing? De Drops zetten hier alleszins hun beste beentje voor. Je moet geen stoffige bluegrass verwachten, maar een frisse mengeling van moderne en oude invloeden, van de zwarte fiddler Joe Thompson tot Ike and Tina Turner, Tom Waits, Engelse folk en jazz torch songs. Eerste single 'Hit ‘em up style' is een cover van r&b zangeresje Blu Cantrell, maar klinkt in deze versie allesbehalve plat: this is fiddling with attitude! 'Reyna(r)dine', een reeds overvloedig vertolkte folksong (van June Tabor over Martin Carthy tot Fairport Convention) wordt hier solo gezongen door Rhiannon Giddens. Een versie die perfect standhoudt tussen al die grote namen,en een staaltje van de klasse die de groep in huis heeft. Live te ontdekken op Dranouter 2010. (Klaas Roggeman)

I see the sign

Fri, 02 Apr 2010 22:00:00 GMT

Amidon is een folktroubadour in de goede traditie van Woody Guthrie, Bob Dylan en dies meer. Op deze plaat zingt hij 11 traditionals die hij onder meer bij Bessie Jones leerde kennen. Door de productie van de Ijslander Valgeir Sigurdsson krijgt de plaat echter ook een moderne dimensie. Als daar ook nog ’s de stem van Beth Orton bij komt, kunnen we zeker spreken van een geslaagd huwelijk.

Sophie Cavez en Baltazar Montanaro

Tue, 13 Apr 2010 11:05:19 GMT

Zij bespeelt een Castagnari-accordeon; 3 rijen en 18 bassen in sol en do, demiswing gestemd. Hij kent een grote muzikale invloed van z’n bekende vader, schildersbloed aan moeders kant, enerzijds de ziel van een tekenaar, anderzijds van een poëet en muzikant/violist… Goed schudden en laten bezinken… Dit recept vormt een stevige basis voor het duo Sophie Cavez en Baltazar Montanaro, vlot bereid met de meest ontspannen en natuurlijke ingrediënten. Ze verbazen ons met hun hoog luistergehalte, hun gulheid en hun meesterschap. Ze nemen je mee op een muzikale reis, vertrekkend uit het noorden, verweven met klanken uit het oosten. Hun muziek is hemels en vol emotie, soms geïmproviseerd, maar bovenal vrij, zacht en teder.

Ghalia Benali sings Om Kalthoum

Fri, 26 Mar 2010 23:00:00 GMT

Na 'Al Palna' (een project met Bert Cornelis),waagt de Tunesische,maar in ons land wonende Ghalia Benali zich aan haar interpretatie van songs van de Egyptische diva Om Kalthoum. Ze laat zich hierbij begeleiden door Vincent Noiret (contrabas), Moufadhel Adhoum (oud) en Azzedine Jazouli (rek). We worden in vervoering gebracht door de krachtige, alles- doordringende stem van Benali, die boordevol emotie zingt,maar tegelijk zo moeiteloos technisch sterk staat. Minutenlang eenzelfde noot aanhouden blijkt bvb. voor haar geen probleem!. Wij zijn alleszins overweldigd geworden door zoveel sobere schoonheid op één schijfje. En de 'vierde pyramide van Egypte' zal zich beslist niet moeten omkeren in haar graf ! (Jork Millet)

Budapest

Thu, 06 May 2010 22:00:00 GMT

Tzigani is een bruisende zigeunerband die Emilia Kirova onder zijn paraplu neemt en een zeer ontroerende en vooral dansbare cd aflevert, onder de alleszeggende titel "Budapest". Dit schijfje ademt namelijk de sfeer van deze stad. Traditionele ,eeuwenoude zigeunermuziek is zelden zo overtuigend vertolkt als door deze 4-koppige band van klassemuzikanten die zowaar één Belg en één Roemeen in haar gelederen telt ! En als vrouwe Kirova vanonder hun paraplu wordt gehaald, vraag je je best niet af waarom de zon is gaan schijnen: bij het zingen van muziek uit de films van Kusturica, beklimt zij moeiteloos de toonladder en laat je van elke muzieknoot uit haar Bulgaarse keel proeven. Luister naar het intussen overbekende "Ederlezi" en je weet aan welke weemoed een Oost-Europese zigeunerziel ten onder zou kunnen gaan !(Jork Millet)

Black Fox

Sat, 06 Mar 2010 23:00:00 GMT

Daithi Rua (Gaelic voor Rode David) is een in Gent wonende Ierse singer-songwriter. Zijn tweede cd ‘Black Fox’ is de neerslag van songs die lang gerijpt hebben, en dat is er ook aan te horen. In zijn indringende teksten bezingt hij trefzeker alle facetten van de liefde; - maar ook landmijnen, orkaan Katrina en Johnny Cash krijgen een plaats. Hij blijft trouw aan zijn Keltische roots, maar zoals bij Luka Bloom, klinkt zijn muziek enthousiast, gevarieerd, hedendaags. ‘Black Fox’ is een verzorgde, warme, integere, met respect voor het vak gemaakte songcyclus van een bard die opvallend veel te vertellen heeft.(Antoine Légat). Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Nostalgia Magazine vol.1

Fri, 05 Mar 2010 23:00:00 GMT

Een voorbeeld van een welgekomen heruitgave plus Boeiende Toegevoegde Waarde. Hoofdmoot: de integrale 'La Passagère' (1991),Desaunay's beste cd onder eigen naam. Zijn gitaarspel is beheerst sober en elegant. Geen acrobatie of stuntwerk,geen snelheidsraces. Wel een duidelijke voorkeur voor walsen. Tien extra nummers geven een idee van zijn veelzijdigheid: Desaunay speelde met zowat iedereen,ook met 'onze' Orion. Natuurlijk mochten een paar fragmenten la Chiffonie niet ontbreken; hij was er mede-oprichter van,samen met zijn broer-accordeonist Serge. Chiffonie-Malicorne-Bamboche: de drie groepen die de Franse folk groot maakten. Maar Desaunay integreerde ook vlot stijlen uit Bretagne,Ierland,Engeland of Québec in zijn werk, plus jazzy zigeunermuziek. Deze cd laat ons op een per definitie onvolledige,maar overtuigende wijze van zijn talent proeven.(m.a.)

Here's the tender coming

Fri, 22 Jan 2010 23:00:00 GMT

'Bairns',de tweede CD van Rachel Unthank & The Winterset,was hier al een Aanrader,en verkocht in Engeland zo vlot,dat EMI de groep onderdak gaf. Becky,Rachel's zus,had zich ondertussen nadrukkelijk op het voorplan gezongen,zodat de naam werd aanpast. Voor deze CD werden strijkers en blazers aangevoerd,maar gelukkig zeer gedoseerd gebruikt. Typisch voor de jonge Britse folkgarde: ze blijven bij voorkeur traditionals zingen,of semiklasssiekers van vorige generaties: Nic Jones,Anne Briggs,Ewan MacColl e.a. Hier overheersen de wat donkere of melancholische verhalen. Maar daar worden zo'n ontwapenende versies van gemaakt,en de twee (op zich behoorlijk verschillende) stemmen klikken zo perfect in mekaar,dat je de hele CD lang naar heel levendige, eigentijdse folk zit te luisteren.(m.a.)

Een scute moet varen...

Tue, 12 Jan 2010 23:00:00 GMT

Zeemansliederen en melodieën van de Noordzee. Een samenwerking tussen de Volksmuziekgilde en Appel Rekords. Doen mee: de Garre van Kornee (hun cd-debuut!),'t Kliekske,Klakkebusse,Arjaun,het Scuteorkest,Balladeus,Shantykoor Blankenberge,Walter &Wilfrid (Evenepoel & Moonen).

Des avonds in klein maneschijn

Sat, 09 Jan 2010 23:00:00 GMT

De 10-koppige band Groef verzoent oud met nieuw. Traditionele folkliedjes uit de Lage Landen klinken hedendaags door invloeden van pop en dance-muziek. De muzikanten bemannen een uiterst modern instrumentarium, terwijl drie zangeressen de meerstemmige zang verzorgen. Deze vocale dansmuziek swingt alle schouders en heupen uit de kom! Oud en nieuw worden niet alleen verenigd via de muziek, maar ook bij de muzikanten zelf. De leeftijden variëren tussen negentien en zestig jaar. Uit deze combinatie van ervaring en jeugdigheid ontstaat een beetje folk, pop, dance,… Of nee, gewoon GROEF!

Très très fort

Fri, 08 Jan 2010 23:00:00 GMT

In opdracht van het toonaangevende fRoots kozen meer dan 300 internationale kenners van folk en world deze CD tot beste van 2009. Een verrassende winnaar,maar een verdiende. Die Staff Benda,dat zijn gehandicapte straatjongeren die rond de zoo van Kinshasa wonen,en met zelf bijeengefabriekte fietsen/rolstoelen de buurt van muziek voorzien. Gitaren,drums,een éénsnarige luit en wat lokale bedenksels illustreren hun creativiteit. En die vind je ook in hun bijna altijd meerstemmige liederen, en nog het meest in hun vermogen om die hele ratjetoe tot een vloeiend geheel te smeden. Er zit een hoop jeugdige vitaliteit in deze nummers,maar net zo goed zelfbeheersing, waardigheid,trots, - niks zieligheid. Erg goed dat deze CD d'r is; erg goed dat ze via deze fRoots-bekroning internationale aandacht krijgt. Tot op ,neen,niet Sfinks,maar Dranouter... (m.a.)

Lokomotiv and Special Choir

Fri, 01 Jan 2010 23:00:00 GMT

Lokomotiv is een feestelijke drumtroep die acht jaar geleden ontstond uit de vuist van percussionist Jo Zanders. Begonnen als een vrolijke Braziliaanse drumfanfare die op festivals en nachtelijke braspartijen speelde, vaarde Lokomotiv met de jaren steeds meer een eigen koers. Gedreven door een onstuitbare drang om in de maat maar uit de pas te lopen, mengde ritmisch hetzer Zanders Noord-Afrikaanse en Mediterrane ritmes doorheen het carnaval dat de bende tot dan toe speelde. De nummers hebben zo een eigen couleur locale gekregen die niet meer op de wereldkaart terug te vinden is. Het instrumentarium wordt volgens eigen stiel gebouwd, naar eigen maat en smaak. Op die manier speelt Lokomotiv de boel eigenhandig plat en perplex. Eind 2008 en doorheen 2009 werd er aan een nieuwe cd gewerkt. Special Choir - 4 koperblazers die voor de gelegenheid op een assortiment schelpen spelen - maakt het geheel af met unieke en eigenzinnige melodieën en harmonieën.

(6 tracks - 22 min)

10 - PolyphoNice!

Fri, 11 Dec 2009 23:00:00 GMT

"La montagne sépare les eaux et rassemble les hommes" (‘Het gebergte scheidt de rivieren en verbindt de mensen’), een gezegde uit de Mediterrane Alpen, vertolkt perfect het hoofdopzet van het ensemble COROU DE BERRA, een gedreven Zuid-Frans polyfoon kwintet, dat reeds een kwarteeuw met bravoure de eeuwenlange uitwisselingen tussen de Provence, Piemonte, Liguria en Pays Niçois nieuw leven inblaast. Een regio met een eigen identiteit die zich niet liet inpakken door staatsgrenzen en waar de polyfone samenzang altijd een waarmerk is geweest, in het Niçoise dialect dat het midden houdt tussen Frans en Italiaans en heel wat herinneringen oproept aan de oude Occitaanse talen. Subtiele harmonieën vormen de dragers van oud en nieuw werk, af en toe met een lichte instrumentale toets. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Gurrumul

Fri, 04 Dec 2009 23:00:00 GMT

De blinde Australische aboriginal Gurrumul schrijft liederen volgens de orale traditie van zijn volk,maar zet daar wel een universele begeleiding tegenaan: zijn eigen gitaar,een prominent aanwezige bas,een occasionele tweede gitaar,een meehummend koortje;meer moet dat niet zijn. Neen,geen didgeridoo of ander lokaal speelgoed. Fascinerend is vooral zijn hoge maar warme stem,die schijnbaar moeiteloos op de langgerekte melodielijnen golft. Noem dit folk,chanson,blues,of (vooral toch) griot-stijl. Gurrumul is Cohen,is Brassens,is Leadbelly,is zeker Ali Farka Toure. En tegelijk volslagen uniek. Waarschuwing: deze debuut-cd kan tot luisterverslaving leiden. (m.a.)

I can see the gates of heaven

Sun, 22 Nov 2009 23:00:00 GMT

De jarenlange samenwerking met Muzsikas gaf menige fan van Márta Sebestyén het gevoel dat ze zich wat in de schaduw ging stellen van haar muzikanten. Was dit de reden dat ze het heft terug in eigen handen nam en nieuwe einders opzocht ? Het virtuoze gezelschap van Szokolay Dongó Balázs (doedelzakken, schaapherdersfluiten, tárogató, saxofoon, boventoonzang) en Bolya Mátyás (koboz - of fretloze luit, en zithers) stuurt haar stem terug naar een totale harmonie met de instrumenten, waarbij de strijkers ditmaal plaats maken voor een iets oriëntaler, melancholisch klankenpalet. Waar de arrangementen ruimte laten voor schitterende instrumentale begeleidingspassages, neemt zij met haar stem de leiding en is ze de onbetwiste patentnemer van dit project dat ook nog goed gedocumenteerde commentaar meekreeg. Een hoogtepunt in haar rijke carrière ! (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Beestenboel

Eindelijk een goeie kinder-cd...En we zeggen dat niet zomaar, het kruim van de Vlaamse folkmuzikanten verzamelde zich om echt toffe arrangementen te maken van traditionele kinderliedjes:

‘Papegaai is ziek’, ‘Door de kamer vloog een vlieg’, ‘Alle eendjes zwemmen in het water’, ‘Visje Visje’, ‘Tango van twee muggen’, ‘Pussy Cat’, ‘Toverkrijtje’,’Een ezel Balkte noten na’, ‘Dierentuin’, ‘La Lame des Moutons’, ‘k Zag twee Beren’, ‘Bigi Klaman’, ‘De Kikkertjes’, ‘Baby Sarone’, ‘De Verliefde Stieros’.

Dit zijn de liedjes die je kan meebrullen met deze cd.
Al dat schoons werd voor u gespeeld door Stef Van Straelen, Sam Van Ingelgem, Koen Garriau, Jonas Demeester, Andries Boone, Ronny De Prins, Ludo Stichelmeyer en Isabelle Vandendriessche. De jonge zangertjes van kinderkoor Canteclaer zongen alles mooi in.

Saints & Scoundrels

Mon, 09 Nov 2009 23:00:00 GMT

Een verrassende nieuwe Shannon. Zelf noemt ze het 'an upbeat,crazy and fun album' en die omschrijving blijkt nog te kloppen ook. Geen vertrouwde Ierse deuntjes, wel met overduidelijk plezier gebrachte zijsprongen richting country,cajun en rockabilly. Stevige steun komt van Shane McGowan,Justin Adams,The Waterboys en zangeres Imelda May. Een fraai gezelschap, dat hier garant staat voor een vrolijke collectie sterke nummers,- en dat dit niet meteen het soort cd is dat je van la Sharon zou verwachten, is absoluut geen bezwaar; integendeel. Ook en vooral omdat Shannon bewijst een rasartieste te zijn,die haar accordeon ook in deze aparte onderneming overtuigend beheerst en haar stempel blijft drukken op het geheel. (m.a.)

Väsen Street

Sat, 31 Oct 2009 23:00:00 GMT

Met deze schijf viert de Zweedse topgroep Väsen haar twintig lentes. Jong en fris, vol dynamiek en energie: op deze cd maken ze géén uitzondering op hun handelsmerk. Groovy gitaar, gierende en flitsende nyckelharpa en een altviool die de muziek afwerkt op een onnavolgbaar subtiele manier. De percussie is hier niet aanwezig, maar dat voelt niet aan als een gemis. De vreugde van het speelplezier dat live het podium in vuur en vlam zet, hoor je gewoon uit je luidsprekers knallen. Drie topmuzikanten die al 20 jaar samen de hoogste regionen van de Zweedse folk bevolken in een doosje van 14 bij 12 cm. Beter vind je niet. Niet twijfelen, maar vandaag nog in huis halen! (Koen Vanmeerbeek)

Les pieds sur la braise. Vol 2

Fri, 09 Oct 2009 22:00:00 GMT

Benoît Guerbigny heeft reeds een lange muzikale reis achter de rug en profileert zich terecht als een specialist van zowel muziek als dans uit de Franse Poitou-streek. Onderweg hebben Gabriel Lenoir en Aurélien Tanghe, twee gerenommeerde Franse muzikanten, bij ons zeker bekend van de groep Shillelagh, zich aangesloten en werd het trio geboren. Ze zijn niet aan hun proefstuk toe, deze schijf is Guerbigny's derde cd ,waarbij hun muzikale reis duidelijk haar vruchten afgeworpen heeft. Zowel voor dansers als voor luisteraars een prachtige plaat, met weerom die typische vrolijke marchoises en 'avant deux'. (LD)

Sevdali dunya /Worlds of love

Tue, 06 Oct 2009 22:00:00 GMT

Met Sevda Alekperzadeh belanden we in de etnojazz scene van Baku (Azerbeidzjan). In eigen land is ze een ster die etnische liederen (met de vibrato's die eigen zijn aan de ‘mughams’) aan jazzy-bluesy ballades verbindt, twee genres die instrumentale improvisaties hoog in het vaandel voeren. In een synthese tussen westerse en oosterse muziek bezingt ze passioneel, soms rokerig sensueel de relatie tussen mens en natuur. Hierbij wisselen traditionele mughams af met werk van hedendaagse plaatselijke componisten. Een grensdoorbrekende aanpak die nogmaals aantoont dat bezielde muziek er ongestoord in slaagt te dialogeren met gelijkgezinde genres uit andere culturen. Wereldmuziek op het hoogste niveau! (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Koder pa snor

Mon, 30 Nov 2009 23:00:00 GMT

Met zijn bedwelmende en hitsige cocktail van akoestiek, electronica, en een diep Scandinavische afdronk, levert het tweede album van Valravn opnieuw electrofolk van een rijper gehalte. De soundscape wordt verder opengetrokken, door aan electronica, samples en stemakrobatiek en -vervormingen nog meer vrij spel te verlenen, zonder fluiten, altviool en draailier te verdringen. Gepolijste ruwheid, zachte onverschrokkenheid, helse hemelse atmosferen vormen enkele van de paradoxale metaforen die we deze muziek kunnen aanmeten. Uiteraard vormt de stem van Anna Katrin Egilstrøð ook hier weer het kloppend hart van de groep, met een vingerknip verstommend van orkaanstorm tot gefluisterde windstilte. Het gros van de sterke, poëtische teksten zijn overigens van haar hand. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

18 months later

Fri, 18 Sep 2009 22:00:00 GMT

Angus Lyon en Ruaridh Campbell zijn beiden jonge en zeer getalenteerde Schotse muzikanten. Ze wonnen verschillende prijzen en zijn reeds van op zeer jeugdige leeftijd bezig met musiceren. Deze CD valt op door zijn frisse, inventieve muziek, en wat mij betreft, ook schitterend studiowerk. Verwacht je aan mooie melodieën en arrangementen op accordéon (chromatisch), piano en Rhodes (Angus Lyon), viool en viola (Ruaridh Campbell). Gastmuzikanten zijn Duncan Lyall (contrabas), Martin O'Neill (bodhran), Alan Train (electrische gitaar), Marc Duff (whistle) en J. Simon v.d. Walt (trompet en flugel) De heren zijn bij mijn weten nog nooit naar België afgezakt; maar iets doet mij vermoeden dat dat niet zo lang meer kan duren. (LD)

Peiwoh (+boekje)

Fri, 11 Sep 2009 22:00:00 GMT

Zes jaar hebben we moeten wachten op Arianna Savall's tweede CD, maar ons (on)geduld wordt rijkelijk beloond. Haar klassiek geschoolde sopraanstem klinkt perzikzacht als altijd, en wat ze uit haar harpen haalt, kan je best omschrijven als vloeibare muziek. Savall put uit vele bronnen: oude Catalaanse teksten,Spaans poëzie,het Verre Oosten ook. Wat toch het meest opvalt: het steeds vaker opschuiven richting Keltische klankkleuren: het liefst speelt ze op de 'triple harp' (drie snarenrijen,komt uit de Italiaanse barok,maar wordt niet toevallig 'Welshe harp' genoemd); en naast de Gothische doet ook de Keltische harp mee. De ervaren begeleiders doen precies wat ze hier moeten doen: discreet bijdragen tot de sfeer van Verstilde Schoonheid. (m.a.)

Carabel

Thu, 15 Apr 2010 22:00:00 GMT

Carabel is de 3de cd van het duo Naragonia. Wie Naragonia de voorbije jaren gevolgd heeft weet dat dit duo staat voor intieme balmuziek met een zeer hoog luistergehalte. In die zin is deze derde cd dan ook een logisch vervolg. Op de schijf staan 13 pareltjes, om stilletjes (en ook wat uitbundiger) op te dansen, maar evenzeer om rustig genietend naar te luisteren. GASTMUZIKANTEN Maarten Decombel: mandola en gitaar Jokke Schreurs: gitaar Gregory Jolivet: draailier Philip Masure: gitaar Walter Mertens: marimba

Astragu. Winter Traditions

Thu, 10 Sep 2009 22:00:00 GMT

Griff (sextet) blies al eerder het stof weg van oude mythes over doedelzakken; "Pipes but no kilt", zeiden ze.... De 3 blazers doen er nog een schep bovenop en geven zich helemaal bloot zonder hun ritmesectie! Met behulp van een leger balgen, buizen van elk formaat en de gevulkaniseerde stembanden van Raphaël De Cock, schaatsen ze buiten de traditionele sporen van de doedelzakmuziek. Met wintertradities als inspiratie raakt hun spel qua welklank en harmonie zowel oude als meer hedendaagse muziek. De choreograaf Andy Deneys gebruikte trouwens al eerder hun composities voor zijn creatie "Prayer of a Wheeping Horse" in 2006."

Le ciel est au bout

Thu, 10 Sep 2009 22:00:00 GMT

"Lupa Luna” is het nieuwe project van Greet Garriau met Sam Van Ingelgem en all-round muzikant Geert Waegeman. Greet zocht ,na haar uitbundige avontuur met de groep "Fluxus", haar eigen weg en dit mondde uit in een muzikale reis naar haar eigen wereld. De verhalen van deze reis gaan over stadspoorten die diepe geheimen met zich mee dragen, de nachtmerries van vliegen en koningen, de zee, de stilte, de maan en de wolven…. Sam is de stuurman, en verzint nieuwe zeewetten op de basgitaar en Geert zorgt voor de goede wind vanuit het kraaiennest met viool en mandoline. De toon van deze tocht is intimistisch en warm vocaal. De voornamelijk Nederlandstalige liederen worden afgewisseld door pittige instrumentale stukken met weerhaakjes. Stevig in de folk en kleinkunst geworteld brengen zij u hun programma met als rode draad: afscheid en verandering met een glimlach. Zij presenteren u dan ook met trots hun eerste album: "Le ciel est au bout", vorig jaar in alle rust opgenomen en in eigen beheer geproduceerd.

Le Pop

Tue, 08 Sep 2009 22:00:00 GMT

Je moet al heel zeker zijn van je vokale kwaliteiten om je groep 'kattengejank' te dopen. Maar deze vier Noorse meiden bewijzen op hun eerste CD dat ze zowat alles aankunnen. Op 'Le Pop' hoor je druppels Keltische en Scandinavische folk,maar ook country,klassiek,jaren30, uiteraard ook pop, en nog een legioen andere stijlen. Een tuba,een paar gek-charmerende draaiorgeltjes,een balalaika,maar ook banjo of accordeon. Abba-achtige uptempi en 'levensliederen' : eigenlijk moet je voor jezelf uitmaken wat nu ernstig is,en waar de parodie begint. Alleen al om dat spelletje mee te spelen,loont het de moeite om deze CD van begin tot einde te beluisteren: geboeid,nieuwsgierig, en niet te vergeten: met heel veel bewondering. (m.a.)

De klank van de Hommel

Mon, 17 Aug 2009 22:00:00 GMT

MUZIEKMOZAIEK zag in Walter Evenepoel de ideale chinese vrijwilliger om op verkenning te gaan bij het kleine legertje hommelspelers, met de bedoeling tot een bloemlezing te komen van de veelzijdigheid waarmee dit al te vaak naar de keukentafel verwezen instrument benaderd en benut kan worden als solo- dan wel begeleidingsinstrument, zelfs binnen grotere bezettingen. Het resultaat van dit speurwerk vind je terug op een heel frisse verzamelaar met hoog relevantiegehalte.(Folkroddels)

Dèria

Fri, 07 Aug 2009 22:00:00 GMT

Na 'Aman Aman' en 'Al Andaluz Project',dit nieuwe werkstuk van Mara Aranda,de bezielde en bezielende stem van L'Ham de Foc. Meteen een hoogtepunt in de heropleving van de Aragonese en Catalaanse volkstraditie,eeuwenlang een smeltkroes van culturen en de bron van een rijke cancioneros-geschiedenis. Dansen (bolero,fandango,audade,...) en ballades worden opgediend in een marinade van oude instrumenten (Keltische harp,draailier,doedelzakken,en nog heelwat meer,eerder lokaal, speelgerief),met een vaak Moors aandoende percussietoets. Ze heffen een tip op van de sluier waaronder de muzikale rijkdom van de Aragonese kroon verborgen ligt. Absoluut top! (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Lightbox

Fri, 07 Aug 2009 22:00:00 GMT

Vier Engelse akoestische instrumentalisten (viool, gitaar, mandoline en accordeon) slagen er in om zonder overdub of andere technische ingrepen, Engelse volksmelodieën uit te werken tot klankentapijten die heel sterk verwijzen naar de hedendaagse minimalistische klassieke muziek van componisten als Steve Reich, Philip Glass of Michael Nyman. Sinds jaren werken zij samen aan de uitbouw van een stevig collectief weefsel met weinig ruimte voor solistische uitsloverij, maar alle aandacht gericht op het haarscherpe arrangement waarin elke noot rationeel bediscussieerd werd. Het verrassende resultaat vormt een mozaïek van muzikale landschappen die ons binnenvoeren in talloze gemoedssferen. Sterk verwant met Ballroomquartet. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be

Egregore

Wed, 05 Aug 2009 22:00:00 GMT

Deze Catalaanse troep ongeregeld laat zich inspireren door de ruwe en rauwe kant van de Middeleeuwen, en kiest hierbij voor heel controversiële akoestische grunge-punkfolkherwerkingen van hoofse dansliederen of verbloemende religieuze gezangen. Op die manier vinden ze ook nu nog weerklank onder het volk op straat of in de taverne. De helse melodieën worden ritmisch door een karrenvracht aan percussie en slagwerk ondersteund,en gespeeld op allerhande rietblazers (tarota en gralla, en diverse doedelzakken). De meestal in koorzang gebrachte liedteksten voeren de luisteraar tegen wil en dank naar bacchanale sferen, af en toe een ietsje verzacht door een eenzame Ierse fluit, een dulcimer, een bouzouki of een santur. Of waar hemel en hel elkaar ontmoeten,…(Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Tapas, Musiques du monde et d'ailleurs, Le balbum

Fri, 24 Jul 2009 22:00:00 GMT

Voor alle dansliefhebbers een aanrader! Live brengt dit jonge Franse viertal vooral een 'coverset' van de bekendste groepen en vertrouwde deuntjes. Hoewel iedereen deze reeds door en door kent, zijn ze met zoveel smaak en muzikaliteit gebracht, dat hun versies uiterst genietbaar blijven. Bovendien schuwen deze mannen geen humor en zijn er redelijk wat knipogen naar andere muziekgenres en zelfs Mario-bros gameboy-spelletjes. Hiervoor volstaan akoestische instrumenten,zoals diatonisch accordeon, hobo en gitaar, viool en contrabas. Kortom, een zeer dansbare en gevarieerde cd met half om half eigen nummers en enkele klassiekers. (LD)

En faisant semblant de rien

Tue, 07 Jul 2009 22:00:00 GMT

'En faisant semblant de rien', de tweede cd van de Canadese groep Belzebuth, laat je melodieën ontdekken die een mix van traditionele Québec-muziek en wereldmuziek huisvesten, met streepjes Keltische en Old Continent airs. Vaak zingen ze alternerend vlot gebrachte traditionele liederen, die ze voorzien van een sterk ondersteunend instrumentarium. Deze jonge, veelbelovende groep doet niet enkel op het podium enthousiast en overtuigend haar ding (cfr Gooikoorts), maar drukt zo beslist haar stempel op de traditionele muziek van Québec, die ze overduidelijk een meerwaarde meegeeft,getuige ook deze cd. Want eenmaal de muziek gestopt, dan nog blijven onze voeten de melodieën ritmisch nastampen ! (Jork Millet)

Trinkan

Sat, 27 Jun 2009 22:00:00 GMT

Pennou Skoulm heet de ondertussen voldragen vrucht van de samenwerking tussen Kornog en Gwerz, die in 1982 een muziekatelier oprichtten,waaruit doorheen de jaren een fest-nozgroep ontstond op eredivisie-niveau. Tegelijk een stevige concertgroep en een doorgewinterde balfolkband. Zondermeer een super- en referentiegroep voor de hedendaagse instrumentale Bretoense folkscene. Dit tweede album is een pareltje,melodisch opgebouwd met dwarsfluiten,low whistles,uillean pipes en violen,en ritmisch ondersteund door akoestische gitaren,...of hoe Ierse instrumenten Bretoens gaan klinken. (Bart Vanoutrive)

La marque rouge (2CD)

Sat, 20 Jun 2009 22:00:00 GMT

Rond een atypische instrumentatie die snaren en koper vermengt, probeert het Quintet à Claques een universum met unieke sonoriteiten op te bouwen. Deze vijf jonge muzikanten uit Frankrijk verbinden fraaie composities met creatieve arrangementen, getint met jazz- en barokaccenten, zelfs soms resoluut rock ! De groep mat zich een eigen identiteit aan die ten dienste staat van een hedendaags folkbal, een levendige swing, een niet aflatende groove. Zeer mooie en bij wijlen zeer intimistische dansmuziek die ons verbluft achterlaat. (Jork Millet)

Changer d'air

Fri, 12 Jun 2009 22:00:00 GMT

Gilles Chabenat,grootmeester op de draailier, overcrosst,in trio met piano en drums, op deze innemende folky, maar ook sterk funky-jazzy gekruide cd. Naast behoeder van het traditionele Franse dansrepertoire, waarvoor hij reeds talloze nieuwe nummers schreef, breekt hij graag uit naar andere muziekstijlen. Hier out hij zich met een vrij controversiële bezetting die alweer nieuwe horizonten opent. Zo is er een sterke bewerking van een Zappa-klassieker, naast nummers van hemzelf en pianist Alain Bonnin. De ritmesectie stelt Chabenat in staat zich volledig toe te leggen op andere speeltechnieken, met virtuoze legato' en glissando's,met tokkelspel,... Een boeiende expeditie die nog lang geen eindpunt in zicht heeft. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Hot Griselda

Thu, 25 Jun 2009 22:00:00 GMT

Nr 2

Thu, 25 Jun 2009 22:00:00 GMT

Voldoende gekend ondertussen,zowel bij dansers als luisteraars...

Xinti

Fri, 22 May 2009 22:00:00 GMT

In veertien, hoofdzakelijk akoestisch gebrachte nummers, afgeboord met een subtiel basgeluid en lichtswingende ritmes, verleidt singersongwriter en gitariste Sara Tavares ons met eigen composities. Dit voor wie wil meedeinen in een grensgebied van morna, fado en lichtvoetige soul, in een zonnig en toch ook ietwat melancholie oproepend muzikaal landschap. Ontspannen, zwoele, intimistische muziek dus, die je binnenlijft in de schemering van de warme zomeravonden. Een sensuele plaat vol in elkaar vervlochten ritmes, rijke melodieën en een zangstijl die de Kaapverdische roots van deze geboren en getogen Portugese meedraagt. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Fictions

Thu, 21 May 2009 22:00:00 GMT

Heel aparte cd is dit: Pignol als doe-het-zelver,eigen composities,eigen productie,huisbereide klanktapijten. Met soms alleen maar zijn freewheelende accordeon of accordina,maar meestal met 'objets sonores et machines': mes,muziekdoos,muntstukken,flippers,vliegtuig,sleutels,en nog hèèl wat meer. Wat spaarzaam gezang,als geruststelling dat er ook nog wel es levende wezens langskwamen. Een werkstuk dat de luisteraar confronteert met zijn houding tegenover muziek. Is dit storende egotripperij of een briljante mozaïek,die musiceren en deeltjes omgeving creatief in elkaar doet passen? Je kan van deze 'Fictions' hard weglopen, of mèègaan in Pignol's wondere wereld.

Orion

Fri, 15 May 2009 22:00:00 GMT

Ook in de huidige generatie zitten er uitmuntende Griekse volksmuzikanten. Kretenzisch vedelspeler/innovatief instrumentenbouwer Stelios Petràkis beperkt zich al lang niet meer tot de tradities van Kreta, Hellas of zelfs Europa. Zoals medestander Ross Daly, de ,,Ierse Kretenzer'', timmert hij aan een weg die de planeet rond gaat, samen met o.a. Zanger Yorjis Xyloùris en de Iraanse percussionist Bijan Chemirani. Na het schitterende 'Kismet' is 'Oríon' weerom een heerlijk dromerige annex vurige plaat met sterke wortels, vol pakkend eigen werk (vedel, gaita, ney, draailier, cello, lyra, luit, zarb, daff, daouli en nog meer percussie op de lange opener 'Vôrja Monopàtia'!).Petràkis treedt met 'Oríon' ver buiten de kennerskringen. Het woord ,,Meesterwerk'' welt in ons op.(Antoine Légat)

Magpie

Fri, 08 May 2009 22:00:00 GMT

No Crows is een eclectische verzameling muzikanten uit Sligo,met uiteenlopende culturen en invloeden. Altijd op zoek naar een goede tune,leent de band uit het klassieke oeuvre,uit jazz,traditionele folk en wereldmuziek. Steve Wickham,Waterboys-violist, voegt met zijn energetische stijl en repertoire extra smaak toe aan het kwartet. 'Magpie' ,hun studiodebuut,klinkt heel gevarieerd en bevat onder meer verrukkelijke Mallorcaanse muziek,aangebracht door gitarist Felip Carbonell, alsook een mooie interpretatie van Piazzolla's 'Chiquilin de Bachin'. Een voortreffelijke cd wereldmuziek met een vleugje Iers, waarop de snaren de hoofdtoon zetten. (Jork Millet)

Songbook vol. 2

Thu, 23 Apr 2009 22:00:00 GMT

Ze lijkt de dans ontsprongen in een sprookje uit de Finistère,de rooie Corbel,een charismatische zangeres en harpiste die een heel persoonlijke bijdrage levert aan de Keltische poppy folk;- zij het sterk verwant aan die van Loreena McKennitt. De muze zoekt ze bij feeën, in Bretoense,Schotse of Ierse legendes. Die hertaalt ze in eigen verhalen en melodieën,geserveerd in kleurrijke arrangementen waarin de typische 'Keltische' instrumenten en de strijkersfamilie een prominente plaats krijgen,af en toe gelardeerd met een subtiele elektrische toets. Dit levert bij momenten bovenaardse vibraties op,gedragen door magische harpakkoorden die ons boven de tijd uit doen stijgen. (Bart Vanoutrive)

Granuba

Thu, 30 Apr 2009 22:00:00 GMT

Gepresenteerd als een muzikale postkaart vanuit eindbestemming Granuba ( een soort Utopia dat een verlangen oproept naar vroegere, al dan niet imaginaire bestemmingen ) . Het is een spetterend muzikaal reisverslag, inclusief melodieuze proeverijen van onderweg: bruisende en swingende wereldmuziek maar ook pakkende liederen. Eigenzinnige bewerkingen van traditionele nummers,maar ook explosief nieuw werk. Met invloeden uit de folk, de jazz en de klassieke muziek, uit de Balkan en Zuid-Amerika, uit Oost-Europa en eigen land. Dertien nummers prijken op Granuba, waarvan enkele vertolkt door gastzangers Ludo Vandeau, Elly Aerden en Zuid-Afrikaanse vrienden,overgehouden aan een tournee aldaar.

My mother's children

Fri, 27 Mar 2009 23:00:00 GMT

De nog erg jonge en nog erg onbekende Mary Hampton komt,een beetje vanuit het niets,met een sober,ingetogen prachtalbum naar buiten. Haar dunne stembanden lijken zich constant op glad ijs te bewegen: schuiven,buigen,dansen,maar nooit vallen. Folklegende Melanie is zelden ver weg,cfr het bijzonder knappe 'Honey',begeleid door enkel maar gitaar en viool. Diezelfde basisingrediënten en een piano volstaan voor de rest van de cd, en je weet waar deze zangeres in excelleert: binnen de lijnen die vooral door Shirley Collins (de nog zeer actieve en inspirerende 'oma' van de Britse folkrevival) zijn uitgezet: nieuwe nummers binnen de traditie maken,en traditionele nummers zo aanpakken dat ze weer 'nieuw' klinken. Een revelatie! (Jork Millet)

Matachin

Fri, 27 Mar 2009 23:00:00 GMT

Een meer dan waardige opvolger van hun debuut,'Burlesque': 13 kaleidoscopische nummers,gebracht door dezelfde 11-koppige bende,met voorop de immer weemoedige maar overtuigende leadzanger Jon Boden. 'Matachin' (een zwaarddans) begint met een aantal romantische folksongs,gaat dan over in burleske nonsens,om vervolgens ernstiger onderwerpen aan te snijden,o.a. cholera,het effect van whisky en de oorlog. Soms krijg je de indruk op de set van een Laurel & Hardy-film te staan met deze bij momenten carnavaleske,maar over de hele lijn geslaagde cd. Wij feesten beslister dan ooit tevoren verder na de zoveelste beluistering! (Jork Millet)

Andirivieni

Fri, 06 Mar 2009 23:00:00 GMT

Tien jaar na zijn debuut,'Stria',bevestigt Filippo Gambetta de solide reputatie die hij opbouwde op melodeon. De opvolging van Riccardo Tesi en andere Richard Galliano's lijkt definitief vezekerd! Zonder de Europese traditie,verbonden aan zijn instrument,geweld aan te doen,verlegt hij bewust de grenzen ervan in eigen composities of werk van zijn kompanen Riccardo Barbera (contrabas) en Claudio De Angeli (akoestische gitaar). Inspiratie wordt gezocht in de traditie van Ligurië,maar ook in Frankrijk,de Balkan,Zuid-Amerika en in hedendaags klassiek. Mooi ook,hoe hij deze cd in duet met zijn vader,gitarist Beppe, zigeunerswingend afsluit. (Bart Vanoutrive)

Dura dura dura

Wed, 25 Feb 2009 23:00:00 GMT

Dit collectief voert ons mee op een muzikale reis langs de oude routes van de zigeunerdiaspora, van Azië naar Europa: Rajasthan,Egypte,de Balkan,Hongarije. De muzikanten,van vele markten thuis en ook wel vaker te gast bij West-Europese ensembles,benutten hun artistieke vrijheid om deze meeslepende melodieën in eigenzinnige,vaak veelgelaagde arrangementen om te zetten: met Indiase percussie,Balkanstrijkers en -blazers,cimbalom,maar ook met een uitgebalanceerde elektronische basis. Hierbij weven ze een mystiek klankentapijt rond de heliumgas-stem van Mitsou,die o.m. schittert in haar eigen 'Ederlezi'-interpretatie. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be .

Extraordinary Rendition

Wed, 25 Feb 2009 23:00:00 GMT

Dit zestal weerspiegelt wel hèèl concreet de 'melting pot' die een metropool als San Francisco is: een Indiase arts leidt deze aprilvissen: een Pool,een Jood,een neger en blanke Amerikanen zowaar;met jazz of country of Franse achtergrond. Dat levert een ratjetoe van stijlen en talen op: Latijns,tango,Balkan gipsy,chanson,klezmer,raga; - we slaan er een dozijn over. Komplete chaos? Allerminst. Zangeres en bezielster Rupa Marya ziet zichzelf als een architecte,die met al die aangevoerde bouwstenen een volstrekt originele geluidsmuur probeert op te trekken. En daar nog in slaagt ook.

A mi Mezoségünk/Our Transylvanian Heath

Mon, 23 Feb 2009 23:00:00 GMT

Het is bij ons te lang te stil gebleven rond de Hongaarse volksmuziek. Met de nieuwe Tükrös Zenekar valt er gelukkig weer uitgebreid te genieten. Deze groep speelt een sleutelrol in het bewaren van de Hongaarse en Transylvaanse dorpsmuziektraditie. Gewapend met violen,contrabas,cymbalom én het typische stemgeluid van Korpas Eva neemt dit ensemble weer volop zijn plaats in naast bekendere namen als Muzsikas of Méta. Bekend betekent dan vooral: meer op bezoek in ons land. In de jaren '90 waren ensembles als deze geregeld te gast in onze concertzalen en op festivals; die tijd lijkt helaas bijna voorgoed voorbij. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Snaarmaarwaar

Sun, 22 Feb 2009 23:00:00 GMT

Coba Coba

Fri, 13 Feb 2009 23:00:00 GMT

Dit 'nieuwe Lima' brengt je meteen in een onweerstaanbare dansstemming,met hun moderne versie van het Afro-Peruviaanse erfgoed. Peru telt negers, Andes-Indianen,Latino's allerhande; maar dit viertal,aangevuld met muzikanten uit de hoofdstad, tilt de muziek over de verschillende rassen,stijlen, tradities en nieuwe geluiden heen. Je hoort salsa,maar voldoende anders. 'Africa Lando' doet denken aan de klassieker 'Maria Lando' van Susana Baca,terwijl elders plots een hotsende beat meehutst. 'Coba coba' wil zoveel zeggen als 'Ga ervoor!',en wees maar zeker:dat is precies wat deze mannen met hun hitsige klanken bereiken! (Klaas Roggeman)

Sospiro

Sat, 31 Jan 2009 23:00:00 GMT

Deze vijf vrouwen komen allicht niet toevallig uit het zuiden van Italië: de zon schittert op hun stembanden,en er hangt een mediterrane frisheid over de hele CD. Hun liederen vertrekken vanuit traditioneel materiaal,maar wat ze er mee doen,waaiert vele kanten uit: a capella,polyfoon,maar ook erg gewaagde improvisaties en avontuurlijke klankexperimenten. Twee percussionisten geven extra kracht aan hun uithalen. Stemmen en slagwerk: het lijkt een minimum,maar er wordt zoveel mee gedaan,dat de CD constant blijft boeien. En we denken dat Laïs hier verlekkerd zal naar luisteren.

The Incident

Sat, 31 Jan 2009 23:00:00 GMT

Dit nog jonge vijftal kan model staan voor de Ierse folk van vandaag. Niet explosief grensverleggend,wèl berengoed en creatief binnen die grenzen. Typisch Beoga zijn de twee accordeons,die soms gezamenlijk optrekken, maar net zo graag met elkaar in de clinch gaan. De traditionele instrumentals stralen zowel dansbaarheid als kleurrijkdom uit,mede door de aanvoer van een leger gastmuzikanten. Tussendoor zingt Niamh Dunne een opvallend originele keuze liederen. Beoga is Gaelic voor 'levendig', en zo mogen ze zichzelf terecht omschrijven.

Monteverdi, Teatro d'Amore

Fri, 30 Jan 2009 23:00:00 GMT

'Chimoro d'oro',uit Monteverdi's 7de Boek der madrigalen,begint als een Napolitaanse tarantella. We vermelden deze passage,omdat dit werkstuk van Christina Pluhar voor het overige niets met folk te maken heeft... Het is echter zo'n geraffineerd weefsel van oude muziek en jazzy mozaïekjes,dat het hier niet onbesproken mag voorbijgaan,vinden wij. De vijf gastzangers zijn geschoolde solisten,maar vermijden theatraliteit en bombast. L'Arpeggiata speelt op eeuwenoude instrumenten,maar kan Monteverdi (1567-1643) schijnbaar spontaan in diverse klanken laten overvloeien. Groots,wat Pluhar hier met haar ensemble weer voor mekaar brengt! En natuurlijk nog maar es een bewijs dat op Monteverdi's muziek geen vervaldatum staat.

Mayo Men

Sat, 17 Jan 2009 23:00:00 GMT

Afkomstig uit een familie van griots,werd Malick Pathé Sow al vroeg ingewijd in de muziek van de Senegalese Peulh-nomaden. Sindsdien ontpopte hij zich tot een prominente zanger/componist/gitarist en een excellente hoddu-speler (hoddu: West-Afrikaanse luitvariant). 'Mayo Men' (Onze rivier) is zijn vierde album, en de eersteling waar het Brusselse Muziekpublique zich de trotse vader mag van noemen. Sow keert terug naar zijn roots,met ingetogen,volledig akoestische 'desert blues' en heel wat minder 'mbalax'-invloeden. Dat levert een hoopvolle cocktail op,met heldere,warme melodieën,die zich perfect buigen naar zijn zachte stem. (Bart Vanoutrive) Voor een volledige bespreking: www.folkroddels.be.

Michalis Terzis: Best Greek Songs

Fri, 09 Jan 2009 23:00:00 GMT

Het Griekse kunstlied,vermenging van veredelde rebètika met de betere poëzie,heeft zijn hoogtijdagen gehad,maar Michàlis Terzis' Best Greek Songs vormt een geslaagd slotakkoord. De invloed van Theodorakis en Hadjidakis is omnipresent,maar dat belet niet dat er piekfijne songs op staan,in een verzorgde productie. Hèèl grote stemmen zingen dit kleurrijke werk in: Dalàres,Glykeria,Galàni,Vissi (plus de nog jonge Valsàmi). Er staan ook fraaie instrumentaaltjes van deze componist van filmmuziek te blinken,mèt inbreng van schoon volk als bouzouki-speler Christos Nikopoulos. (Antoine Légat) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Zumurrude

Thu, 13 Nov 2008 23:00:00 GMT

Gentse multiculturele muzikale meesters veroveren straks de theaterzalen met een exotisch triootje van Turkse zang,Irakese qanun en Belgische cello. Na het bejubelde 'Macar'(2004), zingt Melike Tarhan vooral eigen nummers op Tri a tolia's debuut,'Zumurrude'. Het werd een sterk poëtisch gekruid Oosters pareltje,een staaltje van wereldmuzikaal vakmanschap en een les in hoe met maar enkele zuiver akoestische ingrediënten en subtiele arrangementen een volwaardig multinationaal gerecht bereid kan worden.(Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Sun of Iraq - New Iraqi Poetry

Sat, 01 Nov 2008 23:00:00 GMT

Mag er nog een muziekcultuur bloeien in Irak? Farida,één van de grootste maqamdiva's in de Arabische wereld,brengt, samen met het prestigieuze Iraqi Maqam Ensemble, een set van vijf maqams,nieuwe composities van Mohammed Hussein Gomar,op verrassend mooie poëzie van Irakese en andere Arabische dichters,gebruik makend van klassieke liedstructuren,volksmuziekinstrumenten en moderne westerse invloeden. Een indrukwekkende ode aan de liefde,de vrouw,de persoonlijke en de dichterlijke vrijheid. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folfroddels.be

Mireu el nostre mar

Sat, 01 Nov 2008 23:00:00 GMT

Ferran : lid van de beroemde Savall-familie (zoon van Montserrat Figueras en Jordi,broer van Arianna en theorbe-speler in het orkest van pa). Je verwacht dus barok of op zijn minst semi-klassiek,en je krijgt een volwaardige folkie-chansonnier,die vooral Catalaanse volksliederen zingt,met een zweverige,dromerige stem,heel apart en mooi. Hij speelt virtuoos gitaar,soms ook piano,zijn 6 kompanen kleuren discreet bij. Merkwaardige uitstapjes tussendoor: een gedicht van Rilke,een Hebreeuwse tekst of een speelstijl die hem even Braziliaans doet klinken. Een zeer aangename verrassing!

Em Portuguêz

Fri, 17 Oct 2008 22:00:00 GMT

De Libanese oud-speler Abou-Khalil waagt zich graag aan experimenten buiten stijlhokjes en landsgrenzen. Hier laat hij zijn Arabische composities samenvloeien met de Portugese traditie. Gek? Niet echt: het zuiden van Iberië heeft eeuwenlang met Moren samengeleefd; tot vandaag hoor je hun invloeden op flamenco èn op fado. Deze mix mag dus al nieuw klinken, hij komt ook overtuigend en vanzelfsprekend over. Vooral de zang en de accordeon versieren geïnspireerd,en Abou geeft zich voluit op zijn Arabische luit. "Ingebeelde folklore",zo noemt hij zelf deze mengstijl.

Alt' O Solo

Fri, 19 Sep 2008 22:00:00 GMT

De 'Jimmy Hendrix van de altdraailier' dompelt ons onder in zijn wereld,waar de zuiver akoestische klanken gaan buurten bij elektrische sonoriteiten,vanuit zijn Berryaanse wortels. Jolivet wordt niet toevallig veel gevraagd;je vindt hem bij La Machine,Blowzabella,Naragonia,Rue Pascale... Hij nodigt ons uit om zijn passie voor zijn olijfgroene instrument te delen,solo,met een stevige portie heerlijk eigen werk. Zo krijg je een staalkaart van de veelzijdigheid aan klankkleuren die in de draailier verborgen zitten. Hij is een meester in het ontkoppelen van melodie en ritme,en in het zoeken van nieuwe effecten. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Reptilica Polaris

Geruggesteund door een statig mannenkoor en een twaalfkoppige blazerssectie,gaan de Denen van Afenginn deze keer zowaar de symfonische toer op, zonder daarbij hun typische bastaardstijlen-mix te verloochenen. Het resultaat is één doorlopende,krachtige,melancholische,bombastische,eigenzinnige en geschifte compositie. Een waar feest van klanken en stemmingen,ideaal om er je wodka-party's mee op te luisteren. Skål! (Geert) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Dark Shades of Blue

Fri, 29 Aug 2008 22:00:00 GMT

't Is misschien wat anders dan wat je van je vertrouwde Appelboer verwacht,maar Dranouter kon Rudd's ruig rockende woestijngeluid alleszins smaken. Met zijn positief ingestelde teksten lijkt hij wel een Australische tegenhanger van Ben Harper,maar het instrumentarium,met een hoofdrol voor didgeridoo,is heel anders; al blijft er nog veel plaats voor (slide)gitaar. Ook de muziekjes van mede-positivo's Jack Johnson en Donovan Frankenreiter vormen raakpunten. Laat je oren bedwelmen door deze zanderige klanken! (Klaas Roggeman)

Fleet Foxes

Fri, 29 Aug 2008 22:00:00 GMT

Sommige groepen zouden je willen doen geloven, dat het sixties-tijdperk nooit voorbijgegaan is. Mooi voorbeeld: Fleet Foxes. Dit Amerikaanse vijftal serveert je een heelijke dosis vocale popharmonie,aangelengd met scheuten country en gospel. The Zombies,Buffalo Springfield en Crosby,Stills,Nash & Young zijn daarbij de meest geciteerde referenties; al hoor je ook het recentere My Morning Jacket voorbijkomen. Vast staat,dat hier een bijzonder fijn stukje gezongen wordt,op een wijze die ook folkies volop kan overtuigen.

Nights in Attarin. A homage to C.P.Cavafy

Thu, 21 Aug 2008 22:00:00 GMT

Het doet natuurlijk vreemd aan: een Nederlands trio dat zich zo diep in de Griekse ziel heeft ingegraven,dat het tot in hun "muzikale vaderland" waardering geniet. Op hun vorige CD,'Rendez-vous' hoorde je behoorlijk veel rebetiko;hier brengen ze hulde aan Kavafis (1863-1933); bij leven verdoemd,vandaag geroemd als één van Europa's grootste dichters. Een waagstuk,maar overtuigend geslaagd. De CD eindigt met het legendarische,maar ook bijna kapotgecomponeerde 'Ithaka'. Hun versie is instrumentaal. Een gedicht op muziek zetten en de tekst weglaten: ook dàt blijkt te kunnen. Een volledige bespreking vind je op www.folkroddels.be.

Manuscrit Susanne van Soldt,1599

Thu, 07 Aug 2008 22:00:00 GMT

Les Witches is een Frans instrumentaal gezelschap,gespecialiseerd in oude muziek. Zoals hun naam al aangeeft,zijn het vrouwen...een dosis zelfspot (zelfkennis?) is hen niet vreemd! Bijzonder aan deze CD: ze brengen een collectie Vlaamse muziek tot sprankelend leven. Ondertitel: Danses,chansons & psaumes des Flandres. En zo hoor je,behalve de evidente instrumenten,ook een rommelpot,een doedelzak,een muselaar ('Vlaams virginaal'). We weten niet of vele van onze folkmensen dit manuscript kennen;we weten wel zeker dat wie op zoek is naar rijke Vlaamse melodieën,hierin zijn gading moet vinden.

Introducing Hanggai

Tue, 05 Aug 2008 22:00:00 GMT

Tiens,lang geleden dat we nog es goeie boventoonzang hoorden... En nu is er plots Hanggai; zes mannen met standplaats in Peking (!):vier Mongolen en twee Pekinezen. Uitgebreid speurwerk naar de authentieke Mongoolse traditie leverde deze boeiende CD op. Hun 'hoomei' (keelzang) klinkt geraffineerd en divers;de 'morin khuur' (viool met paardenharen) en de 'tobshuur' (tweesnarige luit) fungeren als basinstrumenten. Fascinerend,en een uitnodiging om deze stemtechniek zelf es uit te proberen…

Birassis

Tue, 05 Aug 2008 22:00:00 GMT

Net als Mari Boine is Kuhmunen een Sami. Dit fiere volk ('Lappen' zeggen wij respectloos) leeft in het hoge Noorden van Scandinavië en een stukje Rusland. Hun typische zangstijl,joik, heeft een natuurverbonden,spirituele context. Die hypertraditionele zang wordt door Kuhmunen echter in een zeer eigentijdse klankenrijkdom geïntegreerd. Een magistrale paradox die we ook al bij Boine vonden. Beiden putten uit dezelfde bron,maar maken er erg verschillende,constant avontuurlijke muziek mee. (Volledige bespreking op www.folkroddels.be )

Dreams of Breathing Underwater

Wed, 25 Jun 2008 22:00:00 GMT

Dochter van Norma Waterson en Martin Carthy; en sinds haar 'Anglicana' -CD de mascotte van de eigentijdse Engelse trad folk. En net die Eliza breekt op haar nieuwste CD uit haar cordon artistisque met spetterend geweld, in onwaarschijnlijk veel richtingen: rock,jazz,mariachi,bebop,noem maar,het caprioolt allemaal door mekaar. Een waagstuk,maar Eliza zweeft er als een trapeziste doorheen,en bewaart perfect de controle. Zelden een CD gehoord die zo divers klinkt en toch een vreemdsoortige eenheid behoudt. In de verwarrend-lelijke hoes schuilt een adembenemend complex,rijk werkstuk. (Volledige bespreking op www.folkroddels.be )

Pakit holl !

Thu, 19 Jun 2008 22:00:00 GMT

Startijenn is Bretoens voor energie; en energie hèèft dit jonge instrumentale kwintet. In een relatief korte tijd,dit is pas hun tweede cd,groeide de groep uit tot een topnaam in het concert- én balcircuit. Muziek en instrumentarium zijn oer-Keltisch: biniou,bombarde,accordeon,gitaar,viool en uilleann pipes. Een portie percussie houdt de vaart erin. De eigentijdse,een beetje swingjazzy arrangementen maken de CD constant dansbaar; met koppeldansen en zowat het hele arsenaal aan andere alomtegenwoordige Bretoense dansen. Daarbij zijn de virtuoze bijdragen van accordeonist Tangi Ar Gall-Carré zalig om te beluisteren . Startijenn bewijst dat je een meeslepend eigen geluid kan creëren binnen een vertrouwd genre. (M&L)

De la nature des choses

Fri, 06 Jun 2008 22:00:00 GMT

Al 4 decennia lang is Yacoub een te bescheiden grootheid binnen het Franse lied; hij doet heel bewust zijn eigen ding,wars van conventies. Op zijn nieuwe CD bevestigt hij zijn kunstenaars- en vakmanschap als tekstschrijver,zanger,muzikant en arrangeur. Zijn sobere,warme poëzie overstijgt alle weeïge sentiment: het zijn miniatuurtjes van tederheid,broosheid,eindigheid. Gilles Chabenat en andere vrienden leveren pareltjes van arrangementen af. Een meesterwerk. (Bart Van Outrive). De volledige bespreking vind je op www.folkroddels.be

Music for St. Nicolas

Sat, 31 May 2008 22:00:00 GMT

De Orthodokse monnik Jakobos Aghiografos schreef deze muziek als piano-improvisaties; het Bulgaarse Eolina Quartet & Ensemble maakte er een orkestrale suite in 10 delen van. Ondanks de misleidende vlotheid en de Italiaanse zwier (Mantovani?!) is dit een doorgecomponeerd, programmatisch werkstuk. De paradijselijke Athosberg,het domein van Sint Nicolaas,natuur en geschiedenis bepalen de vroom-vredige sfeer. (Twan)

Presente Remoto

Thu, 22 May 2008 22:00:00 GMT

Omkijken om beter te zien waar men naartoe gaat: met dit motto viert Tesi 30 jaar artiest-zijn. Omkijken: een vloot muzikale spitsbroeders komt meedoen. Toch is het vooral vooruitkijken:eigen composities,jazz,tango en zoveel meer stijlen dwarrelen tussen tarantella en een Sardijns kinderliedje,saxen verbroederen met launeddas. En Tesi's accordeon laveert door alles met de rustige zekerheid van de Meester. Toegegeven: met de creatieve inbreng van Elena Ledda,Daniele Sepe,Gianmaria Testa en al dat andere Schoon Volk,wordt een schitterende CD maken net iets makkelijker...

Wild and Undaunted

Fri, 25 Apr 2008 22:00:00 GMT

De Britse folksien kent een onwaarschijnlijke opstoot van jong vrouwelijk talent; zie ook Aanraders Unthank en Polwart. Dat Lisa Knapp in dit rijtje thuishoort,bewijst ze meteen op haar debuut-CD. Die klinkt tegelijk vertrouwd en vernieuwend: eigen werk tussen 'traditionals',een stem die aan Anne Briggs herinnert. Een resem acoustische instrumenten rolt een helder klanktapijt uit,gearrangeerd en geproduceerd door Knapp en Gerry Diver. 'Wild and Undaunted': heel persoonlijk,eigenzinnig,verbluffend. Lang geleden dat ik zo ondersteboven was van een debuut-CD! (Jos Behaeghel)

This Earthly Spell

Wed, 23 Apr 2008 22:00:00 GMT

2007 was een gezegend jaar voor de Schotse Karin Polwart:één zoon en een studiosessie die twee CD's opleverde. "Fairest Floo'er" demonstreerde haar geïnspireerde benadering van traditionals. Nu is er "This Earthly Spell", met eigen werk. IJzersterke songs,in een breed universum: haar zoon,haar omgeving,maar ook de wijde wereld,met aids en golfoorlogen. Nooit met het vingertje,daarom altijd overtuigend. Haar gitaar domineert,maar een gedoseerde begeleiding en vloeiende harmoniezang brengen ruim voldoende variatie. Prachtplaat!

The Mandé Variations

Fri, 14 Mar 2008 23:00:00 GMT

Precies 20 jaar geleden maakte het Westen kennis met de eerste kora soloplaat: Diabaté's "Kaira",voor velen nog altijd de beste in zijn soort. Stil gezeten heeft deze Malinees daarna niet meer: hij speelde met zigeuners (Ketama),jazzmensen,Björk,leidde zijn eigen Symmetric Orchestra. En nu: nog es een solo-CD. Rijper uiteraard,rijker ook,met massa's ruimte voor improvisatie ("variations"),tegentijden, geraffineerde structuren,terloopse citaten. Een duale CD: je kan haar complexiteit intens ontpuzzelen, - of je kan je gewoon laten meedrijven,als in een muzikaal bubbelbad

Deus et diabolus

Sun, 09 Mar 2008 23:00:00 GMT

Het Valenciaanse L'Ham de Foc tast graag grenzen af,desnoods onder een andere naam (cfr Aman Aman). Estampie,uit Munchen, specializeert zich in oude muziek die open en creatief wil zijn. Die twee hebben mekaar schitterend gevonden in dit project. Al Andaluz,of Iberië,werd eeuwenlang door de Moren bezet. Moslims,Joden en Christenen leefden er vredevol bij mekaar; een verdraagzaamheid die sommigen vandaag liever doodzwijgen. Dit historisch gegeven vind je hier,muzikaal vertaald,terug in Maria-hymnen,Sefardische liederen en Arabische gezangen. Eeuwenoud,brandend actueel...

Lost Songs from Eden

Sat, 01 Mar 2008 23:00:00 GMT

In Armenië weten ze zeker dat de Tuin van Eden in hun land ligt;vandaar de titel. Als je Dabaghyan en zijn duduk zo paradijselijk bezig hoort,wil je ze nog geloven ook. Hij speelt kabbelend of klaterend,laat zijn instrument met zoveel vibrato zingen,dat je geregeld denkt een vrouwenstem te horen meedoen. Het Komitas String Quartet zorgt voor een heerlijke "soundscape": klassiek,slow motion filmmuziek,gestolde dans,fijngeslepen traditie. Waarom moest de commercie zonodig lounge uitvinden,als deze muziek al eeuwen bestaat? Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

Qwade Wulf

Tue, 26 Feb 2008 23:00:00 GMT

Meyering zingt oude tot middeleeuwse liederen in het Nederduits. Da's alvast meegenomen,want bijna even verstaanbaar als pakweg Westvlaams. Instrumentaal wordt hij geobsedeerd door "polonessen",Poolse dansen die polonaises werden in Frankrijk en polska's in Zweden. Logisch dus dat zijn groep,Malbrook,versterkt wordt met het Zweedse Dram (de halve Svanevit dus),de Noorse Kerstin Blodig en nog meer Schoon Volk uit Scandinavië. Ook het instrumentarium kan je best als "noordelijk" omschrijven. Boeiend!

Fil d'air

Wed, 20 Feb 2008 23:00:00 GMT

Met Fil d’Air leveren Rémi Decker en Maarten Decombel, reeds jarenlang muzikale partners-in-crime, hun eerste wapenfeit als duo af. Naast hun groepen Göze, Sourdine en hun mini-folkorkest Griff hebben ze nu hun goesting gebundeld voor een plaat vol vrolijke no-nonsensefolk. Nu kan u van deze Appel Records cd genieten aan 9x9-tarief. Binnenkort komt er bovendien nieuw luistervoer vanuit deze hoek.

Il est encore temps

Fri, 08 Feb 2008 23:00:00 GMT

De tamelijk geniale Julien Barbances (doedelzak,viool,zang) en Grégory Jolivet (draailieren) slaan je met dansante composities om de voeten,op zo'n niveau dat elk nummer ook een luisteravontuur wordt. Ze worden gesteund door contrabas en percussie uit de Parijse jazzmiddens,maar het blijft wel Berryaans klinken. De liederen zijn zuiver traditioneel,en precies daarin waagt het jonge viertal zich het verst buiten de lijntjes. Voor ons het beste sinds Malicorne.

Flyt

Thu, 24 Jan 2008 23:00:00 GMT

Na 4 jaar wachten dan toch nog es een Frifot-CD. Maar "Flyt" is dan ook onwaarschijnlijk sterk. Geen gastmuzikanten, geen jazzy inkleuring meer, neen, zuivere folk die teruggrijpt naar de erg oude Zweedse traditie, en terloops ook naar Shakespeare en ...Michelangelo. De violen van Lena Willemark en Per Gudmundson, de mandola van Ale Möller, de a cappella samenzang: zelden zo weinig mensen zo'n klankenrijkdom horen produceren, van uitgepuurd sober tot bijna klassieke barok. Hoe doen ze het?

Lal

Fri, 07 Dec 2007 23:00:00 GMT

Tien jaar geleden overleed Lal Waterson,de jongste van The Watersons. Voor Jo Freya hèt moment om een memoriaal op te zetten. Het werd een onvergetelijke productie. Met andere prominente artiesten uit de No Masters Co-operative doorvoelt ze van binnenuit de gelaagdheid in de visuele poëzie van Lal. Geen oververhitte arrangementen,maar steeds weer die toetsen die de krachtige teksten nog meer in de verf zetten. Dit project werd gevoed vanuit een warme genegenheid,waardoor Lal even herleeft. (Bart Vanoutrive) Volledige bespreking op www.folkroddels.be.

The Pirate's Gospel

Fri, 16 Nov 2007 23:00:00 GMT

Alela Diane heeft Sioux-bloed in de aderen; geen toeval allicht dat haar stem aan Buffy Sainte-Marie herinnert. Een zwerfkat: van de buiten naar San Francisco, maar ook maandenlang rondgezworven in Zuid-Frankrijk. Daar schreef ze ook de nummers voor deze CD, die misschien daarom erg folky klinkt en toegankelijk voor Europese oren. Opvallend in haar teksten: het verlangen naar familie, een thuis, geborgenheid. Naar die vastigheid die ze nièt heeft, kortom.

Tannahill Weavers IV

Wed, 14 Nov 2007 23:00:00 GMT

De eerste vier TW-LP's (1976-82) worden terecht Klassiekers genoemd: "Are Ye Sleeping Maggie", "The Old Woman's Dance", de titelloze derde, de kortwegge "IV". Schotse muziek op zijn allerbest: gedragen instrumentalen, tongvallige zang, een muurvaste drive. Toen label Plant/Life ermee kapte, werden ze dure collector's items. De TW zelf gingen wel door, tot vandaag, maar door een teveel aan wisselspelers werd dat peil nooit meer bereikt. Wij dus uitermate blij met deze CD-heruitgaves, - op een piepklein label. (Noot: wie hier bestelt, krijgt de 4de toegestuurd, bestel de andere drie via de kataloog).

The Bairns

Fri, 09 Nov 2007 23:00:00 GMT

Uitgerekend op Oudejaar wordt June Tabor 60. Ze weet: er staan behoorlijk wat jonge zangeressen klaar om over te nemen. Meest geciteerd: Rachel Unthank, uit Northumberland. Haar tweede CD lost alvast die belofte in: binnen de traditie, volledig akoestisch en toch uitermate creatief. The Winterset zijn haar zus en nog twee jongedames. Piano, viool, cello, - zingen doen ze alle vier. Uitgebreid vernieuwen, maar ook geregeld terugkoppelen: de kracht van de Engelse tradfolk zit in "The Bairns" samengebald.

Alive

Tue, 06 Nov 2007 23:00:00 GMT

Artiesten uit Verre Landen, ze roepen vaak twijfels op: zijn ze écht goed of intrigerend exotisch? Geen twijfels bij Sa: ze is een Mongools-Chinese rasartieste, die haar typisch Oosterse stem functioneel in een breed muziekspectrum plaatst. Tibetaanse mantra's, Chinees traditioneel, Sanskriet(!), en een zelfontworpen taal. Ingebed in stokoude instrumenten, maar ook in electronica. Wat alleen die mensen kan storen die China als een land vol kleurrijke lampions blijven zien...

Mano Suave

Fri, 02 Nov 2007 23:00:00 GMT

Zij is een jonge Israëlische, haar vader een zeer geleerde mens die de Joods-Spaanse cultuur bestudeert: het Sefardisch, en hun taal, het ladino. Levy kent dus taal en liederenrepertoire van kindsaf. En zingt het uitermate overtuigend. Sterk door de Andalusische flamenco beïnvloed, maar zonder die (over)dosis pathos. En met invloeden die tot Turkije, Griekenland en natuurlijk Arabië reiken. Met de Joodse diaspora en de Spaanse geschiedenis op de achtergrond de logica zelve.

Blue Alert

Fri, 28 Sep 2007 22:00:00 GMT

Leonard Cohen is net 73 geworden,en zijn stem kraakt nu aan àlle kanten. De krasse wijze man investeert zijn talent liever in Anjani,zijn favoriete backing vocaliste sedert jaren. Ook zij zingt lijzig,hoewel niet zo sleperig,en samen tekenen ze voor prachtige teksten. Die moet je soms meer aanvoelen dan begrijpen,maar globaal blijken ze best toegankelijk. De sfeer is soft jazzy,met veel piano,een streep sax,even ook strijkers. En tja,Arjani zingt zooo beheerst moeiteloos... Wie van Norah Jones hield,weet nu dat er vèèl beter in dit genre is.

Brume

Thu, 30 Aug 2007 22:00:00 GMT

Vreemd: als duo heten Eric Thézé en Gérard Godon Parasol, als kwartet treden ze onder eigen naam aan. Ook vreemd: op folkbals krijgen ze zelfs het standvastigste muurbloempje richting dansvloer, -terwijl ze toch zeldzame varianten en atypische passen en maten toevoegen,en de dansbenen zo de vrije loop laten. Ook al geen ritmische ondersteuning van gitaar, bas of percussie. Accordeon, klarinet, viool en zang volstaan. Nog vreemd: hun tegendraadse aanpak werkt perfect; live en op deze CD.

Janneke Tarzan

Thu, 30 Aug 2007 22:00:00 GMT

Diario di Bordo

Thu, 09 Aug 2007 22:00:00 GMT

Twintig jaar waren ze de populairste Italiaanse groep. In 1997 vonden ze het welletjes geweest; maar in 2003 kwam er een eenmalig reünie, de wisselspelers deden ook graag mee, en zo stonden er 15 artiesten op 1 podium. Je hoort waarom ze overal welkom waren: Piemonte was ooit Keltisch en ligt tegen Frankrijk aan. Je hoort dus Mistero Buffo-achtige samenzang, Franse instrumentale zwierigheid en pan-Keltische herkenbaarheid. Zelfs Vlaamse melodieën (oa Rum's Poezeminneke!) worden geciteerd. Technisch niet altijd perfect, maar een dokument om te koesteren.

Introducing-Acoustic Roots of Kenyan Benga

Mon, 30 Jul 2007 22:00:00 GMT

Kenia ligt wat vergeten in het lappendeken van kleinere landen ten oosten van Congo. Toch gebeuren daar muzikaal boeiende dingen,en die raken nu gelukkig ook buiten de genzen. Wambura Kairo en Eric Wainaina kennen we ook hier,en in de vaak geprezen en vriendelijk geprijsde reeks "Introducing..." blijkt de groep Kenge Kenge een revelatie. Jong,energiek,bewust traditioneel en akoestisch. De aloude benga-stijl wordt in ere gehouden,maar ze maken er wel virtuoze eigen nummers mee. Eerder folk van elders dan wereldmuziek,kan je dus zeggen. Ruim het ontdekken waard!

Visor Fran Vinden

Mon, 30 Jul 2007 22:00:00 GMT

Ergens verscholen in een Zweeds bos, moet een artisanaal bedrijfje staan dat mooie stemmen maakt. Ook Sofia moet van daar komen: overtuigend mezzo, maar ook feilloos een register hoger. De zangeres van Groupa mag hier haar eigen voorkeuren uitwerken: soms traditioneel, meestal lokale poëzie, maar ook (vertaalde) Baudelaire en Boris Vian's "Le déserteur". Lena Willemark zet haar kwaliteitsstempel door zelf één keer mee te zingen.

Musica de Contrabanda

Sat, 07 Jul 2007 22:00:00 GMT

Vroeger liep er een landsgrens tussen Gascogne en het Baskenland, maar de mensen zelf voelden zich erg verwant. Zo ontstond een mengvolk ("sharnego") en een mengtaal (Occitaans + Baskisch). Xarnege speelt heel aanstekelijke dansen uit deze eigen regio. Ze gebruiken vertrouwde folkinstrumenten, bescheiden electrisch ondersteund maar flink gepeperd met lokaal speelgoed. De liederen bezingen de avonturen van de smokkelaars, de contrabanda, door de bevolking tot Robin Hood-achtige helden verheven.Voldoende apart, en ruim het ontdekken waard, -zoals iedereen weet die ze ooit op Gooikoorts aan het werk zag.

Dram - Swedish Drone Music

Tue, 03 Jul 2007 22:00:00 GMT

Noem Svanevit de Zweedse Naragonia: een duo met (schitterende) begeleiders. Anna & Erik bewijzen op Dram (met bolletje op de a), ook met hun tweetjes sterk te staan. Zij speelt doedelzak, nyckelharpa en tamboerijn. Hij liefst 3 doedelzaktypes en harp. Het resultaat: rustige, bijna pastorale deunen en dansen: polska's,polonaises,een wals,een mars. Schijnbare eenvoud, groot raffinement.

The Brightness

Fri, 22 Jun 2007 22:00:00 GMT

Nieuw ssw-talent uit de States. Haar wereld:het gewriemel van de grootsteden,de nachtbrakers,de gokkers,de onbeantwoorde liefdes. Beetje de jonge Tom Waits. En daartussen een Driekoningenlied:het kindeke wordt gevonden in een Bethlehem vol checkpoints en terreur. Schitterend. Haar stem zit hoog maar juist,ergens tussen Kate Bush en Bjork,maar haar begeleiding bekoort door spaarzaamheid:één,twee akoestische instrumenten per nummer. Minder is meer bij Anaïs.

Siha

Fri, 08 Jun 2007 22:00:00 GMT

Na Isué en Arju is dit Peon's derde CD,en voor de derde keer verrast ze ons met een kompleet eigenzinnige mix van traditioneel Galicische en zelfbedachte klankkleuren. Ze kan zowat alles:melodieus zingen (en niet meer roepen,wat ze eerder iets te graag deed),teksten bedenken, en een vracht instrumenten bespelen. Het resultaat is kaleidoscopisch:voortdurend wisselend,ook binnen één nummer. Een opwindende warreling voor wie kan luisteren zonder stroomlijn.

Sweet Warrior

Fri, 01 Jun 2007 22:00:00 GMT

Zes jaar hebben we op nog es een "echte" Thompson moeten wachten,maar 't is dan wel een bewogen meesterwerk geworden. Met een handvol vaste kompanen zet hij een sound als een geweersalvo neer. De teksten zijn meestal grimmig en scherp als een bajonet. Hoogtepunt: "Dad will kill me",waarin een jonge soldaat met een groot ei in de broek Bagdad probeert te overleven.Een titel die gegarandeerd een spandoek wordt,al vermijdt Thompson zelf slogantaal. Tedere momenten zijn er overigens ook,vooral het op wolken drijvende "She sang angels to rest". Een must-CD.

Auris

Fri, 11 May 2007 22:00:00 GMT

Jongedames Dorota Barova en Andrea Konstankiewicz komen uit Tsjechië en Polen,spelen beiden violoncello,zingen in duo,en heten samen Tara Fuki. Er zitten voldoende avontuurlijke,zelfs experimentele klanken in hun begeleiding om dit avantgarde-folk te noemen. Tegelijk klinkt deze CD zo teer,dromerig,afwisselend èn toegankelijk,dat je ze iedereen kan aanbevelen.

Lirio

Fri, 27 Apr 2007 22:00:00 GMT

Een Appel Rekords-product,dus houden we 't wat neutraal. De voorlopig enige Nederlandse groep in ons aanbod staat voor folkbalmuziek,een genre dat hun zo na aan het hart ligt,dat men ze geregeld zelf ziet meehossen op het podium. Deze cd is de neerslag van enkele jaren timmeren aan de weg,en almaar beter het genre beheersen. In hun eigen land spelen ze een vooraanstaande en stimulerende rol: het valt er echt niet mee een wat breder publiek in beweging te krijgen,maar het komt (letterlijk) op gang. Logisch,dat ze ook te horen zijn op verzamel-cd's: op onze 'Jong Folk Fars!' uiteraard,maar ook op 'Nieuw Akoestisch Peil' en 'De Manuscripten'.

11:11, Musique trad acadienne

Wed, 25 Apr 2007 22:00:00 GMT

Sinds het succes van La Bottine Souriante proberen hun Frans-Canadese epigonen ons te overtuigen met snel en luid,toeters en ambiance. Het Vishten-trio vormt hierop een zeer geslaagde uitzondering: traditioneel,meestal rustige liederen en dansbare instrumentalen. Hun schwung klinkt zeer Frans,maar er zitten ook cajun-uitstapjes in. Zo boeit de accordeon zeer erg:soms lekker breed,soms cajun-schokkerig. Met 6 gastmuzikanten worden originele arrangementen gevonden,en is de totaalsound meeslepend mooi.

Watina

Thu, 19 Apr 2007 22:00:00 GMT

Belize is een flard Caraïben,waar Westafrikaanse negerslaven zich ooit vermengden met plaatselijke Indianen:het resultaat:de Garifuna,met een eigen taal en cultuur die onder het Exotisch Toerisme dreigen te verdwijnen. Palacio pleit voor hun overleven,o.a. met zijn muziek. Sloom en lijzig als de zang die we met de Afrikaanse Westkust associëren,flink aangelengd met rustige lokale ritmes. Eerlijke,tijdvergeten hangmatmuziek.

The Ha' o Habrahellia

Fri, 13 Apr 2007 22:00:00 GMT

Hun uitvalsbasis is Edinburgh. Zangeres Anne Sofie Linge Valdal (maar 1 meiske...)is een Noorse,Sarah-Jane Summers een Schotse die viool/hardingfele speelt,Ewan McPherson een Engelsman die overtuigt op gitaar en schittert op mandola. Het lijkt simpel wat ze doen. Lijkt,omdat zo creatief wordt samengespeeld dat de complexe arrangementen vanzelfsprekend klinken. Zo debuteren, da's alleen voor rasartiesten weggelegd.

Haven

Fri, 30 Mar 2007 22:00:00 GMT

Wie gelooft dat de Ierse akoestische folk meer dan voldoende in en tussen zijn oren zit,moet maar es naar deze "Haven" luisteren. Kompleet instrumentaal,met fluiten en whistles die de sound beheersen. Hoe ze bvb exotische thema's oppikken,uiteenrafelen,laten verglijden tot ze uitermate Iers klinken,da's klasse. De CD is van eind 2005,maar wordt pas nu,mede door ons lobbywerk,hier verdeeld. We zijn daar nog fier op ook.

Briewe Uit Die Suide

Fri, 23 Mar 2007 23:00:00 GMT

Het Afrikaans,de Zuid-Afrikaanse neef van het Nederlands,kende bij ons een korte opstoot van bekendheid via Johannes Kerkorrel. In de slipstream van zijn succes volgde Koos Kombuis. Maar die flopte,en Kerkorrel stierf. Einde verhaal,zo leek het. Maar na een lange stilte niets,kwamen Gert Vlok Nel,Ingrid Jonker,Chris Chameleon en... Amanda Strydom. Ze acteert,schrijft poëtische teksten,soms met de muziek erbij. Haar stem klinkt helder,krachtig,maar altijd subtiel. De muziek laveert tussen kleinkunstig,jazzy en ingehouden rockend. Een warme,erg overtuigende CD.

Transpiradansa! (volledig uitverkocht)

Fri, 09 Mar 2007 23:00:00 GMT

Een groot jongerenorkest dat wereldse dansmuziek speelt met hout- en koperblazers, strijkers, harp, accordeons, een stevige ritmesectie én twee zangeressen: dat is Transpiradansa! Dit orkest onder leiding van Wouter Vandenabeele (o.m. Bekend van Olla Vogala en Ambrozijn), laat zwierige salsa en intieme tango versmelten met folky deuntjes en vermengt Turkse ritmes met zuiderse klanken. Bij het beluisteren van de energieke muziek van Transpiradansa! is stilzittten geen optie! ( Stefan Feys in zijn bespreking op Folkroddels)

Queens and Kings

Fri, 09 Mar 2007 23:00:00 GMT

Met hun 5de CD maken deze Roemeense zigeuners nog es duidelijk waarom "Balkan beats" zo populair zijn. En bewijzen ze binnen het genre buiten kategorie te toeteren en te schetteren. Grandioze muzikanten zijn het,die ook ruimte laten voor gastzangeressen als Esma Redzepova of Mitsou. Uitsmijter: hun hilarische,sterk gearrangeerde versie van..."Born to be wild"! Veel variatie dus,en pakken materiaal voor een after-folkbal fuif. Absolute topplaat.

Dora (maxi/8nrs) (volledig uitverkocht)

Wed, 07 Mar 2007 23:00:00 GMT

Zijn het lentekriebels? In april willen we altijd iets aparts doen. Dit jaar serveren we een ovenverse Appel Rekords in deze 9x9! Rozemarijn Dumon speelt viool,accordeon en fluit;en ze zingt traditionals uit Zweden,Frankrijk,Hongarije,Bulgarije en Macedonië. Buitenbeentje:een gedicht van Arthur Rimbaud,door Rozemarijn op muziek gezet.Mathieu Devies begeleidt uitgebreid op accordeon. En Dora is hun dochtertje...

Hiri

Fri, 02 Mar 2007 23:00:00 GMT

Junkera lijkt meer en meer een lichaamsdeel van zijn trikitixa ofte Baskische accordeon te worden. Hij omringt zich wel met een vloot muzikanten,ensembles,zangers en koren.Te vèèl,wil je dan roepen;maar neen,hij laat ze met mondjesmaat meedoen,behoudt de controle. Zodat de CD toch erg Baskisch blijft overkomen. Hiri betekent stad,en via zijn titels reist hij de wereld rond. Zonder in lokale cliché's te vervallen. Soms hoor je wat plaatselijke tinten,dat wel,maar finaal zijn bijna alle namen verwisselbaar.

Kila and Oki

Fri, 16 Feb 2007 23:00:00 GMT

Op toernee in Japan leerde het Ierse Kila Oki kennen. Oki is een Ainu:Japanners met het uiterlijk van Balkanezen;dus worden ze,als melaatsen,geïsoleerd op een eiland. Oki zingt ook on-Japans diep,maar erg teder,speelt tonkori en een echte gitaar. Kila omkadert,bindt en komt zelf voldoende op de voorgrond. Hun aanvoelen en samenwerken zijn briljant. Deze mayonaise pakt.

Aman Iman/ Water is Life

Wed, 14 Feb 2007 23:00:00 GMT

Ze zijn jong,Toeareg,en armoede heeft ze naar de stad gedreven. Waar ze gediscrimineerd worden,geen werk vinden,weer armoede kennen,en heimwee opstapelen naar hun woestijn:"desert blues". Iets tussen het lijzige van Ali Farka Touré en het donkere van negerblues. Drie gitaren(één elektrisch),meer hebben ze niet nodig. Basisformule:een voorzanger,de andere zes herhalen of dialogeren in koor. Woestijngospel zonder "promised land"?

Na Afriki

Tue, 06 Feb 2007 23:00:00 GMT

"Ano Neko" was al een stevig debuut;deze opvolger bevestigt ruim Dobet's veelzijdig talent.De muziek pendelt van Senegal tot Zuid-Afrika,met uiteraard de meeste stops in haar eigen Ivoorkust. Geen hitserig gedoe,wèl subtiele ritmes. Teksten over liefde,dood en veel hoop,maar ook felle uithalen naar incest,pedofilie,poligamie (aspecten van haar feminisme),en naar de Westerse leegroof van Afrika's rijkdommen.

Best Of. Selected by Frédéric Galliano (Frikyiwa)

Tue, 06 Feb 2007 23:00:00 GMT

In Angola is hij een Grote Naam. Zijn land werd pas in 1975 onafhankelijk,en de "cultuurtaal" blijft er het Portugees. Begrijpelijk dus,dat Flores zijn inlandse muziek uitgebreid vermengt met Brazilaanse stijlen,vooral samba. Resultaat:een relaxte sound(lounge?) waarop vooral "latin lovers" met graagte richting dansvloer zullen trekken.

Be... New!

Fri, 19 Jan 2007 23:00:00 GMT

Deze 6 ervaren rotten kozen bewust voor een reeks minder gekende Bretoense dansen: pourlet,cochinchine,ridéé 6 temps,baleu... Een CD voor avontuurlijke voeten.En het bewijs dat groepen die al jaren meedraaien toch verrassend fris uit de hoek kunnen komen

Fi de l'eau

Fri, 12 Jan 2007 23:00:00 GMT

Formeel is dit een trio rond Sylvie Berger. In de praktijk weegt levenspartner Gabriel Yacoub zwaar op het klankbeeld:liedjesmaker,zanger,begeleider én producer. Heimwee naar de onschuldige kinderjaren en liefde voor de alomtegenwaardige natuur bepalen de nostalgische sfeer.

Alvdalens Elektriska

Fri, 12 Jan 2007 23:00:00 GMT

Zangeres/violiste Willemark(cfr Frifot) pendelt graag tussen folk en jazz.Hier kiest ze voor traditionele liederen die ze als "kind van den buiten" leerde kennen. Ze doet dat zo sober,dat dit geen hapklare brok kon worden;maar ook zo juist,dat dit een grote CD werd.Viool,cello,bandoneon en ney (Turkse fluit);niks meer. En niks elektrisch,ondanks de titel.

YS

Fri, 22 Dec 2006 23:00:00 GMT

Zij is de vaandeldraagster van een nieuwe generatie singer-songwriters,die ieder voor zich een heel eigen benadering van het genre zoeken. Verschillen die etiketten opleveren als: nu folk/new wave folk/free folk/post folk. Ze doen maar. Newsom's zang ligt in de buurt van Kate Bush,ze speelt harp en ze vertelt verhalen. Korte vertellingen op papier,ongewoon lange voor onze op 3 minuten afgestelde oren. Ze schept een surrealistische sfeer,met inwisselbare mensen en dieren. Misschien even wennen,maar finaal verslavend mooi.

Medea

Tue, 28 Nov 2006 23:00:00 GMT

Zeven Corsicaanse mannenstemmen zingen intens en integer; bijna Gregoriaans of Byzantijns. Vergeet I Muvrini.

Sourdine

Sat, 04 Nov 2006 23:00:00 GMT

Sourdine is ermee gestopt;gewoon wegens teveel werk binnen andere groepen en projecten. Daarom mogen de laatste exemplaren de deur uit: via deze 9x9,of via de combinatie 1 Appel Rekords-cd naar keuze plus Sourdine voor 20€. Dit schreven we toen de cd verscheen: Naar aanleiding van het verschijnen van Rémi Decker en Maarten Decombel’s Fil d’Air, presenteren we jullie het debuut van Decker’s groep Sourdine. Hij speelt zelf fluit en doedelzak en zijn kompanen Wim Baeck en Filip Lambrechts leven zich uit op respectievelijk viool en gitaar. Omdat het hier een telg uit de eigen Appelstal betreft, laten we Folkroddels aan het woord: "Luistermuziek in volle ornaat, maar met een stevige traditionele basis, 14 prachtmuziekjes"; en Folkforum: "Sourdine houdt je constant bij de les, dankzij dynamiek in de composities en voldoende afwisseling van sfeervolle rustige nummers met uptempo bezieling. Als surplus is elk van de drie muzikanten in staat tot onverwachte boeiende accentjes."

Avant Soleil Levée

Fri, 03 Nov 2006 23:00:00 GMT

La Généreuse

Fri, 03 Nov 2006 23:00:00 GMT

Na "Les pieds sur la braise" opnieuw ijzersterk werk, ditmaal traditionele Franse "bal folk". De "Compagnie" bestaat uit Tanghe en Lenoir, welbekend van het Noord-Franse Shillelagh.

Los Impossibles (CD+DVD)

Fri, 03 Nov 2006 23:00:00 GMT

De creatieve veelzijdigheid van harpiste Christina Pluhar blijft schtterende CD's opleveren. De gelijkenis tussen een in Mexico gevonden "romanesca" en Italiaanse,Spaanse en Portugese muziek zette haar op reis door ruimte en tijd. The King's Singers reizen mee. Klassiek? Folk? Who cares?

Songs from the Labyrinth

Fri, 27 Oct 2006 22:00:00 GMT

Sting die zingt en luit speelt op muziek van John Dowland (circa 1600)? Onterechte scepsis, want met routinier Edin Karamazov maakte hij een erg mooie cd. Op Deutsche Grammophon, hét klassieke huis van vertrouwen.

Idjagiedas / In the hand of the night

Thu, 19 Oct 2006 22:00:00 GMT

Oeroude Sami-klanken en heel eigentijdse folk vinden elkaar in Boine's zelfontworpen universum.

Que mis labios te nombren

Wed, 18 Oct 2006 22:00:00 GMT

Een succesvolle Aanrader die we voor een zacht prijsje cadeau doen; zo heel af en toe moet dat kunnen. Dit schreven we eerder over deze CD: Generaties overstijgende volksliedjes,hedendaagse poëzie: Jaramar zingt ze met de verfijnde beheersing van een Mexicaanse chansonnière. Klarinet en sax klinken ingehouden,teder. Taal en repertoire zijn Spaans,Sefardisch of Mexicaans,het gevoel bijna fado,het resultaat universeel.

Grum

Fri, 06 Oct 2006 22:00:00 GMT

Dé revelatie van Dranouter deze zomer. Energie die ook op deze CD rijkelijk stroomt. Soms een Deense TGV,soms rustig de grenzen van het experiment aftastend. Zèèr opvallend:draailierspeler Martin Seeberg:virtuoos en toch altijd functioneel.

The lady and Mr.Johnson

Fri, 01 Sep 2006 22:00:00 GMT

Op deze "tribute" plaat voor Robert Johnson, vader van de Mississippi delta blues, geeft Block, enkel gewapend met haar stem en haar gitaar het beste van zichzelf (en dat is héél wat!).

Savane

Thu, 31 Aug 2006 22:00:00 GMT

Eerst nog even je meesterwerk plegen: zo sterven alleen de Hele Groten.

Power of the moon

Thu, 31 Aug 2006 22:00:00 GMT

Een wondere cocktail van acoustisch en elektronisch geluid... Keltische en Scandinavische invloeden smelten samen in een ambient/chill-out sfeer.

Rimfaxe

Thu, 31 Aug 2006 22:00:00 GMT

Na Sjofn en Grimborg exploreert Gjallarhorn verder hun geschiedenis, doorweven van mythes en magie.

Rise

Thu, 31 Aug 2006 22:00:00 GMT

Met als vader Ravi Shankar en als halfzus Norah Jones heb je erfelijk een stapje voor, maar Anoushka koos uiteindelijk voor haar eigen interpretatie van wereldmuziek, waar stijlen en instrumenten tot een een sensueel, etherisch amalgaam versmelten.

Renaissance (Pagan medieval folk)

Thu, 31 Aug 2006 22:00:00 GMT

Met afscheid, dood en wedergeboorte als centraal thema mag het niet verwonderen dat deze "folk uit de middeleeuwen" een zekere melancholie en hoofse lyriek niet schuwt. Een luisterpareltje!

Crinali

Thu, 20 Jul 2006 22:00:00 GMT

Tesi, Carboni en zangeres Ginevra Di Marco putten uit de rijke traditie van de Apennijnen om ballades, polka's, mazurka's, werkmansliederen en wiegeliedjes ten beste te geven.

10.0

Thu, 20 Jul 2006 22:00:00 GMT

Heruitgegeven: hun meest akoestische cd,en (toevallig?) voor velen ook hun beste. (2006)

EmBRUN

Wed, 05 Jul 2006 22:00:00 GMT

Live in Dublin 2006 (2CD)

Fri, 02 Jun 2006 22:00:00 GMT

Fleur de Jasmin

Fri, 26 May 2006 22:00:00 GMT

China ontmoet Frankrijk op deze cd. Bournet laat zijn gitaar het Verre Oosten verkennen via eigen composities en persoonlijke arrangementen. Fijnproeversmateriaal!

Tudo ou Nada

Fri, 26 May 2006 22:00:00 GMT

Fado van hoog niveau, gebracht door een nog jonge zangeres. Een toekomstige topper?

Anveld

Fri, 28 Apr 2006 22:00:00 GMT

Jarenlang een topper op folkbals. Helaas gesplit wegens diverse meningen over de te volgen muzikale koers.

Marions les roses

Fri, 31 Mar 2006 22:00:00 GMT

Drie vrouwenstemmen, twee viola da gamba's, oude Franse en sefardische liederen... Tere, breekbare muziek met een onaards mooi karakter.

Diario

Fri, 03 Mar 2006 23:00:00 GMT

Somber, intens, romantisch, melancholisch,... maar het zijn slechts woorden die deze prachtige muziek van de fado-artieste onvoldoende eer bewijzen.

Gryning

Fri, 10 Feb 2006 23:00:00 GMT

Het middeleeuwse Scandinavië op een moderne wijze verteld door vier van Zwedens beste musici.

Turdus Philomelos (volledig uitverkocht)

Wed, 01 Feb 2006 23:00:00 GMT

Turdus Philomelos is een Waalse groep die feestfolk brengt op een manier zoals we dat bij ons nog niet kennen!

Tandem

Mon, 26 Dec 2005 23:00:00 GMT

Een klassieker (en bestseller) geworden.

Griff

Sun, 11 Dec 2005 23:00:00 GMT

Na drie verzamel-CD's vonden we het hier bij Appel Rekords tijd voor een volgende stap: CD's van 1 groep. Griff mocht de spits afbijten. Oprichter Rémi Decker zette nog 2 andere jonge doedelzakvirtuozen naast zich: Birgit Bornauw en Raphael De Cock. Hun repertoire pendelt heen en weer tussen traditie en eigen compositie,en doet diverse landen en stijlen aan. Ze kregen daarbij nog de steun van (nu) klinkende namen als Pascale Rubens,Maarten Decombel en Pieter Lenaerts.. Meer dan voldoende talent voorhanden dus om ons een mooie eersteling te bezorgen! PS Een tweede Griff is gepland voor eind dit jaar.

Jong Folk Fars !

Fri, 23 Sep 2005 22:00:00 GMT

In 2005 bracht Appel Rekords zijn derde en voorlopig laatste verzamelaar uit: Jong Folk Fars! Leuk om de zo goed als onbekende groepen van nog geen 4 jaar geleden es op een rijtje te zetten: Sidus,Alumea,Magister,Griff,Yuka,EmBRUN,Turdus Philomenos,Floes,Knopf Quartet,LesMélotrolls,Tantra,Lirio,Naragonia,Anveld,BBGE. Bij Sidus zong An-Sofie Noppe,nu bij Le Vélo Vert,bij Tantra speelde Peter Daems,nu een derde van Snaarmaarwaar. En zo zit deze cd vol verrassingen...

Jong folk

Fri, 02 May 2003 22:00:00 GMT

"JONG FOLK" is een realisatie van v.z.w. 't Smiske/Folkcorner Den Appel. Het is de tweede plaat die uitgebracht wordt onder hun label 'Appel Rekords'. De bedoeling was een staalkaart te maken van het aanstormende jong folktalent (dat nog geen eigen full-cd uit had).

Dansend Folk

In 2001 startte Folkcorner zijn Appel Rekords op, met deze eerste van 3 verzamelaars, opgenomen in 't Smiske. Gevestigde waarden als Jan Smed, Twalseree, Wim Claeys of Vogel, werden voor een serie jonge leeuwen gegooid: Aedo, Bal des Boiteux, 'k Voel me Belg (uiteraard Walen…), Keukojoen. Boeiend: ook bij de groepen die ondertussen verdwenen zijn,ontdek je namen die vandaag klinken als klokken. (Een groep is als een lief:je hebt zelden onmiddellijk de ware te pakken.) Dansbaarheid is uiteraard het bindend principe in deze selectie.

Bal Folk...

Wed, 22 May 2002 22:00:00 GMT