Untitled Document

In den beginne

't Smiske is al ouder dan vzw 't Smiske. In onze ontmoetingsruimte oefenden de voorvaderen van onze vzw-voorzitter Reinout Keymolen meer dan vijf generaties lang het smeedvak uit. In 't Smiske ademen het aambeeld, het smidsevuur, de authentieke werkbank met draaibank en Sint-Elooi in zijn nis nog steeds de sfeer van dat pure, kleinschalige ambacht.

Al van in maart 1996 rijpte bij Reinout de droom om de oude smidse van zijn grootvader om te vormen tot een folkcentrum. Een idee dat samen met vele vrienden-medewerkers realiteit werd met de officiële opening op 13 oktober 2000, ingezegend door een doop (met ambachtelijke geuze) van het aambeeld. Aan die opening was een jaar van fondseninzameling (met verkoop van certificaten en allerhande verkoopsactiviteiten) én van hard labeur vooraf gegaan om de smidse al een beetje te renoveren. De filosofie van samen-werken op kleinschalig niveau primeerde hierbij.

Folkmicrobe

De mensen die 't Smiske samen met de familie Keymolen van in het begin mee vorm gaven, hadden mekaar een paar jaar eerder in Asse gevonden, onder meer via de culturele vereniging (en kleinkunstgroep) Kriebel en de jonge volksdansgroep Mallepietje. Samen kregen ze op bals en concerten en stages in Gooik voorgoed de folkmicrobe te pakken. Zo kwamen ze in Asse ook bij Miel Appelmans en zijn Folkcorner Den Appel terecht. Miel had de grootste collectie folkplaten van de hele Benelux in zijn living staan. De Assese jongeren engageerden zich in en voor Den Appel en verhuisden nog voor 't Smiske zelf de deuren opende de Folkcorner naar een splinternieuw winkeltje aan het Gemeenteplein 7 in Asse, vlak naast de oude smidse.

't Smiske werkte van bij aanvang met vrijwilligers. Als organisatie is de vzw geen gesloten kliekje: de mensen van 't Smiske nodigen alle geïnteresseerden steeds uit mee vorm te geven aan hun positief vrijwilligersproject dat nooit af zal zijn. Opgestart met uitsluitend financiële steun van vele sympathieke geldschieters (die intussen zijn terugbetaald), staat 't Smiske vandaag al heel wat verder. Met de drankverkoop in het café, de lidgelden en de bewust laag gehouden toegangsprijzen worden de onkosten van de voortdurende renovatie van 't Smiske zelf én de gages van de (figuurlijk) onbetaalbare sympathieke muzikanten, sprekers en toneelspelers gedekt.

Beroepskracht

Begin 2003 was het ook de Vlaamse minister van Cultuur opgevallen dat in 't Smiske waardevol werk werd geleverd. Zo werden wat subsidies uitgereikt waardoor er vanaf september 2003 een haltijdse beroepskracht aan de slag is binnen de smidsemuren.

Maar de vrijwilligers blijven ondertussen onderdroten verderwerken aan hun idealen. Ze geloven in het doel en de inzet van andere verenigingen en willen dan ook heel loyaal samenwerken. 't Smiske had zo al - en heeft nog steeds - toffe samenwerkingsverbanden met Volksdansgroep Mallepietje, praatgroep Vlinder, Wereldwinkel, Davidsfonds Asse, heemkundekring Ascania, de plaatselijke culturele raad, KAV, Natuurpunt vzw, cultureel centrum Den Horinck, het Rodenbachfonds, Muziekmozaïek, het Assese Hopduvelcomité, VIA, het Koerdisch Instituut en Afro-Vlaamse Solidariteit, huis Terlinde.

Zo wordt met veel mensen en verenigingen dag aan dag verder geschreven aan de geschiedenis van 't Smiske.