en/of zoek op regio
Vlaanderen BrusselNL|FR

Detail

EUR - Benelux€ 16 Bestellen Pleisterplaat -
Lenny & De Wespen
Meer info

Je kunt aan Lennaert Maes veel dingen tegenwerpen, maar alvast niet, dat hij geen oog zou hebben voor het uiterlijk van zijn producten. De tekeningen bij deze plaat zijn fantastisch en de muziekjes…tja, die behoeven bijzonder weinig commentaar. Die zijn, zoals ongeveer alles waar Lennaert de hand in heeft, stuk voor stuk illustraties van wat ik de “Leuvense School” zou durven te noemen. Daarmee bedoel ik het clubje waartoe ook Jonas Winterland, Stoomboot en -al is hij niet van Leuven- Senne Guns behoren en waar het betere Nederlandstalige lied geproduceerd wordt. Dat Leuvense Levenslied neemt qua vorm een kruising aan van wat Spinvis doet en wat bij ons Lieven Tavernier doet. Hoogstaande teksten, die soms over de grootste banaliteiten kunnen gaan maar door hun vorm het onderwerp wel omhoog tillen, gecombineerd met muziekjes die vlot je oor binnendringen en ingespeeld worden door een aantal jongeren, die intussen elke voor zich een palmares bijeengespeeld hebben, waar je kunt mee buitenkomen. Je kunt je stilaan afvragen bij welke plaat van niveau Andries Boone de jongste tijd niét betrokken is, wat eigenlijk geen betoog behoeft, want ook hij is multi-instrumentalist in het kwadraat, terwijl bassist Mathias Moors niet alleen zijn instrumenten meebracht, maar het gezelschap ook onderdak bood voor een deel van de opname-activiteiten. Zo’n verzameling talent plegen we weleens een “Dreamteam” te noemen en dat demonstreren ze hier twaalf songs lang, op een plaat die, net als zovele producties van de jongste maanden, een duidelijke Covid-stempel draagt. Dit zijn songs, die met twee voeten in de realiteit van de dag staan, maar tegelijk soms schaamtevrij romantisch durven zijn. Van “Tante zag de zee nooit”, tot het nauwelijks 100 seconden tellende, maar ongemeen geinige “Johnny”, het van referenties aan Arno voorziene “Oh La La La” en tussendoor titels als “2020”, “E314”, laat de band duidelijk merken wie ze zijn en waar ze vandaan komen. Ondanks de negatieve connotaties, die ongetwijfeld aan dit onzalige jaar verbonden zijn, klinkt toch haast overal een sprankel hoop door en wordt de plaat hoopvol afgesloten met “We Gaan Door”. Daar kunnen we alleen maar blij om zijn, want dit is nog maar eens een fraaie bijdrage aan Het Vlaamse Lied! (Dani Heyvaert)

Jouw reactie

je moet aangemeld zijn om je reactie achter te laten. Aanmelden kan via deze link