Artiesten:
Rudy - Annelies - Bart - Lieselot - Leen - Aaron - Tibe -
Tom - Sil - Pieter - Viktor - Lotte - Jamison - Jens - Rudy
 
Iedereen is van harte welkom !             Toegang gratis !          Gezelligheid verplicht !
Toezichtster Chris verzorgt de toog

Nog nagenietend van de sterke finale van de Dranouterrally 2009 start de organisatie al met de voorbereiding van de Dranouterrally 2010 XS. In tegenstelling tot de Dranouterrally 2009 wordt deze editie een zoektocht naar solisten of duo’s. Heel wat muzikanten slagen er niet in om hun eigen werk live voor een publiek te brengen en hun songs blijven dan ook nazinderen tegen de slaapkamermuur of komen niet verder dan de boxen van de computer/homestudio.
Om te beletten dat dit talent verloren gaat, organiseert Dranouter "Dranouterrally 2010".

Dit jaar enkel voor solisten of duo's.

Tine Truwant:  amateurkunstwerkjes / van schrijfse aard / schattige mislukseltjes / maar het horen waard

Op woensdag 26 maart besloot Tine Truwant in de derde persoon over zichzelf te schrijven. In een klein lettertype. Omdat kleine liedjes niet altijd geboren worden om groot te worden. Omdat, na 24 jaren in dit leven, langs kleinkunstpaden en musicalsnelwegen, het tijd werd dat ze uit zichzelf brak. Luister, lees, snak...

Hermitage: Zanger Divan (van de electropopband The Go Go Prophecy) had enkele jaren geleden wel eens zin om zijn akoestische, Nederlandstalige liedjes aan de buitenwereld kenbaar te maken. Hij stuurde 4 homerecordings richting Nekka-wedstrijd en moest na selectie dringend op zoek naar een band.  Cellist/gitarist Carlo Vandenhende (o.a. Luiz Marquez, Con-Junto) en Filip Verheecken (o.a. Tokata en Fantoom), sprongen enthousiast op de Nekka-trein en de kersverse groep Hermitage schopte het in 2005 zowaar tot de Nekka-finale in de AB in Brussel. Hermitage ging in 2006/2007 op tournee met De Kleine Avonden (samen met Mira, JackoBond, Hans Mortelmans en Aardvark) langs de culturele centra in Vlaanderen. De band groeide, het repertoire werd uitgebreider en de eerste CD-plannen staken de kop op.

Er was eens een viooltrio en een zangtrio. Toen deze zich samenvoegden, ontstond de volksmuziekgroep TRèZ.
Hans, Els, Ireen, Piet en Anneleen leerden elkaar kennen op allerhande cursussen en stages in Gooik, Borzée en Flanders Ethno. Om al die melodieën niet te vergeten en er zelf mee aan de slag te gaan, besloten ze regelmatig samen te spelen en zo kwam er al gauw een eigen repertoire.

Een concert van TRèZ is een reis door de europese folk : van Finland tot Italië, van Frankrijk naar Hongarije. Tijdens deze reis maak je kennis met verschillende facetten van het vioolspel en de stem als volwaardig instrument. Elk met zijn typische kenmerken, eigenheid en beperkingen, maar steeds op zoek naar verrassing. Soms door eenvoud, andere keren aangevuld met instrumenten zoals gitaar, draailier, nyckelharpa  of percussie.
Kortom muziek met wortels en een grote verscheidenheid aan klank.

TRèZ
Ireen Beke :         zang, viool
Els Lemahieu :         viool
Anneleen Van Nylen : zang, gitaar, draailier
Piet Temmerman :     zang, percussie
Hans Van der Meersch : viool, nyckelharpa
 
 

Als er één groep is in het folklandschap die het van folkgroep naar boysband geschopt heeft is het AedO wel. Zij repeteerden vaak in 't Smiske achter gesloten deuren op geheime momenten, ver van gillende tienermeisjes, paparazzi's, persmuskieten en hun manager. Van jonge snaken met de baard in de keel volgroeid naar volwassen muzikanten, van de folkgroep van hun generatie zijn ze inspirators geworden van een nieuwe folkrockgeneratie. Ze kleuren buiten de lijntjes, ze doen een massa bewegen, speelden in Duitsland, Portugal,... Ze hebben mooie jaren achter de rug. 10 jaar vriendschap. Dat moet gevierd worden! Ook in 't Smiske.

Broer Klaas speelt thuis! Stoelen aan de kant, dat is zowat het enige motto wat we u willen meegeven voor dit optreden. Dat er gefeest en gedanst zal worden, spreekt voor zich. Voor de muziek zorgen zij, voor de ambiance zorgt u, de drank nemen wij wel voor onze rekening!
Meer info via www.aedo.be

En voor 1 keer mag het kot echt te klein zijn! De pannen leggen we er achteraf terug op...

Saxen, drums, piano, bas, gitaar,...

Muziek spelen, jammen,... als we onze jazz-muzikanten loslaten stoppen ze enkel omdat hun spieren niet meer meewillen. De bas, de drum en de piano ondersteunen de blazers, de zang of omgekeerd. Het is een wisselwerking... speciaal voor u! De jam'in Smiske-sessies zijn een van de meest open café's van onze werking. U komt en gaat wanneer u wil. Genieten doe je wellicht altijd.

voor meer info: klik hier

repertoire:
3 blueskes en 2 standaards
- Softly is the morning sunrise van Chris wist da (zangnummer)
- Blue Monk
- Smiske-tune (David klopt met de hamer uit zijn mouw)
- Rickada-bossa
- de Chicken
- So danca samba (zangnummer)

Een gloednieuw trio in folkland! Tristan Driessens en Wim Baeck zijn beiden geen onbekenden in het folkmilieu. Wim speelt bij Sourdine, bouwt violen en speelde vroeger nog bv bij Tantra. Hij begeleidt Tristans Ud-spel op een heel eigen manier op viool. Tristan, schoenmaker, smid, musicoloog en danser, heeft zijn pijlen op de Ud gericht, een Oosterse luit , ook wel de sultan onder de instrumenten genoemd. Het duo werd onlangs uitgebreid tot een trio, want ze kregen versterking van de Nederlandse bassiste Katrien Bos, die in 't Smiske al op de planken stond met tango-muziek. Het trio brengt een balrepertoire, soms intiem, dan weer groovy,  dat volledig gebaseerd is op composities van Tristan en Wim.  Dat er zal gedanst worden, staat dus buiten kijf. Na het bal is het podium zoals altijd aan de jammers. Tot dan!

Pokeren maar dan ne keer serieus!

Met regels en al... en niet lachen

Swamp blues! Hot soul! Old school swing! The Belbouchos laten de blues wild en furieus klinken.

Review in RifRaf Magazine

“We zijn nog niet goed bekomen van het debuut van The Slipmates en daar is al een andere rockin' rootband die onze bewondering afdwingt. The Belbouchos serveren een dampende set eigen nummers gekoppeld aan opvallende covers (Caravan, Lonesome me). Het beste van Ian Siegal en Brian Setzer met de juiste twang en rumble vibes. Dé opvolgers van El Fish.”

Review Poppunt Magazine

“Antwerp-Brabantse blues 'n' roots die aangeeft dat de geest van het haast legendarische Mambo Chillum zaliger nieuwe bodies heeft gesnatcht. Een zompige, uit klei getrokken mondharmonica, een gitaar die die demonen oproept en temt tegelijkertijd. Kijk eens wat ze doen met Ellington's 'Caravan', een nummer met een heuse over-exposure, qua gecoverd zijn. Bij een verzamelaar kon uw dokter ooit een 35-tal verschillende versies tellen. Edoch, The Belbouchos brengen de voodoo in het nummer. Je ziet voor je neus in een nachtelijk woestijnlandschap een karavaan op zijn trail of death voorbijtrekken, verlicht door een lijkbleke volle maan, met een boosaardig grijnzende Dr. John die de teugels ment. Ook de 3 eigen nummers tappen uit hetzelfde, met levensgevoel en bourbon doordrenkte, tonneke blues. Je moest al op weg zijn naar hun volgend optreden, begot!”

En, laat dat volgende optreden nu toevallig deze avond zijn !

Gepresenteerd als een muzikale postkaart vanuit eindbestemming Granuba
– een soort Utopia dat een verlangen oproept naar vroegere, al dan
niet imaginaire bestemmingen – stelt Transpiradansa! zijn recentste cd
en daaraan gekoppeld splinternieuw programma voor. Het is een
spetterend muzikaal reisverslag, inclusief melodieuze proeverijen van
onderweg: bruisende en swingende wereldmuziek maar ook pakkende
liederen. Eigenzinnige bewerkingen van traditionele nummers maar ook
explosief nieuw werk. Met invloeden uit de folk, de jazz en de
klassieke muziek, uit de Balkan en Zuid-Amerika, uit Oost-Europa en
eigen land.

In zijn driejarige bestaan stond Transpiradansa! als folk- en
wereldmuziekorkest – met strijkers, harp, hout- en koperblazers,
accordeons, ritmesectie én heel wat zangtalent – al op enkele grote
binnenlandse podia van festivals en cultuurcentra. Ook het buitenland
viel al voor dit orkest, tijdens optredens op het Franse
Damada-festival (nabij Le Mans), in het Galicische Vigo (met
uitzending op de Spaanse tv) én in Zuid-Afrika (in de zwarte wijken
van Durban en Soweto-Johannesburg).

Transpiradansa! staat al sinds zijn ontstaan in 2006 – als project van
klein kunstencentrum ’t Smiske uit Asse – onder leiding van Wouter
Vandenabeele.
 

Over King Dalton:

Jonas en Pieter De Meester (AedO) duiken in het rauwe grauwe blueswater. Samen met Tomas de Smet (Think Of One, ex-Zita Swoon) en drummer Thomas Vincke. Bitchy bassen, sexy slides en een scheurende drive.
Kortom, een pure passionele portie pornopowerpoes.

Over H.T. Roberts:

MN in Roots Town Music : "Het hoeft allang geen betoog meer dat er in België een pak songschrijvers en muzikanten rondlopen die niet moeten onderdoen voor hun buitenlandse, in casu Amerikaanse collegas. ... Wat H.T. zo groots maakt, is zijn schilderkunst, hij weet met een minimum aan instrumentatie een heel rijk klankbeeld te scheppen. Er wordt wel van een heel gamma akoestische instrumenten gebruik gemaakt ... maar vanuit het motto "minder is meer" wordt er zeer spaarzaam mee omgesprongen. Als het ware als een bloem die open bloeit geeft deze cd zoetjes aan zijn z'n geheimen prijs".

Muziek spelen, jammen,... als we onze jazz-muzikanten loslaten stoppen ze enkel omdat hun spieren niet meer meewillen. De bas, de drum en de piano ondersteunen de blazers, de zang of omgekeerd. Het is een wisselwerking... speciaal voor u! De jam'in Smiske-sessies zijn een van de meest open café's van onze werking. U komt en gaat wanneer u wil. Genieten doe je wellicht altijd.

voor meer info: klik hier

repertoire:
3 blueskes en 2 standaards
- Softly is the morning sunrise van Chris wist da (zangnummer)
- Blue Monk
- Smiske-tune (David klopt met de hamer uit zijn mouw)
- Rickada-bossa
- de Chicken
- So danca samba (zangnummer)

De 3 bijzonder jonge tieners Ambroos (altsax en tinwhistle), Florian De Schepper (gitaar) en Hans Depelchin (percussie) uit Nieuwpoort vormen samen Bogus. De groep is ontstaan naar aanleiding van ‘De Kunstbende 2006’. Omdat Florian en Ambroos broers zijn, speelden ze al vaker samen en Florian kende Hans al een hele tijd, dus besloten ze om met hun drietjes deel te nemen aan deze wedstrijd. Hier werden ze in de voorronde 3de. Enkele kleine optredentjes verder besloten ze mee te doen met de Balrally 2006 tijdens het boombalfestival. Daar werden ze 2de en kregen ze de aanmoedigingsprijs. Sindsdien hebben ze al een boombal gespeeld en zijn ze al wat bekender geworden in de folkwereld. Bogus behaalde een 2de plaats in de grote finale van 'De Kunstbende 2007' in de vooruit in Gent. Ook bemachtigden ze de redbull music academy award waardoor ze nu een jaar worden gesteund op muzikaal vlak.
 

In het Bladerenkwartier in Asse wonen een aantal muzikale onverlaten die de koppen bijeen brengen! Reymond, reeds jaren muzikant op feesten, bijeenkomsten,...  porde Birgit Bornauw, professioneel doedelzakspeelster en haar vriend Benjamin Hacke, noordfranse accordeonsspeler, aan om hem te begeleiden bij een aantal franse chansons.

In Ukkel (Brussel) is een klein groots kunstencentrum het Candelaershuys, met vaak een mooie eigenzinnige programmatie. “Bah ja, waarom niet, we gaan er eens over denken” was het antwoord van JM Aerts en Filip Casteels op hun vraag eens te concerteren op het Ukkels podium. En nu 3 april 2010: dit wordt een hoogdag voor de muziekliefhebber want het gelegenheidsconcert van deze drie (ja, ze brengen ook nog oude getrouwe Patrick Riguelle mee) kleppers van formaat is, nu al een kanshebber met stip om de trofee Concert Van Het Jaar 2010 mee te graaien.

Jean-Marie Aerts begon eeuwen geleden bij Split van Luk Van Kessel, speelde bij Verminnen, vormde samen met Stoy Stoffelen en Mich Verbelen Bien Servi, de begeleidingsgroep van Raymond van het Groenewoud. Maar deed vooral zijn eigen ding(en) bij TC Matic, de groep rond ene Arno. TC Matic werd één van eerste echte Belgische rockbands die met hun eigenzinnige en hoekige Europese blues alle grenzen doorbraken, zeker die van het geluid en de klanken. Met dank aan Jean-Marie! Ondertussen werd Jean-Marie Aerts ook één van de topproduces van de Lage Landen. Hij werkte met teveel schoon en groot volk om op te noemen, maar o.a. ook met El Fish waar hij Filip Casteels tegen het lijf liep.

Filip Casteels vormde met Steven De bruyn de spil van El Fish. Hij begon al heel vroeg met percussie, kreeg op z'n twaalfde een gitaar en vond in vaders platenkast een LP van Lightnin' Hopkins. En het spel zat op de wagen. Zijn gitaarspel is puur, rechttoe rechtaan en toch onvoorspelbaar. Filip beschikt daarenboven over een natuurlijk bluesy stemtimbre. Matuur klassevolk, met die Casteels kun je naar elke oorlog.

Riguelle dan, de genaamde Riguelle Patrick, die na al die jaren blindelings zijn weg kent naar het Candelaershuys; hij is dan ook, zoals zovelen, in Ukkel geboren. Een vakman pur sang, met een fantastische stem, multi-instrumentalist, meer dan gewaardeerde side-man bij ontelbare topbands, deed en doet mooie dingen samen met Hautekiet, en is begeleider van alle grote Stings ter wereld, met zijn De Laatse Showband. Riguelle, in zijn vrije tijd een notoir paardenliefhebber, is altijd te vinden voor speciallekes, zeker als hij kan spelen, (want dat is het voor hem gelijk een kind “spelen”), naast Jean-Marie en Filip, op ons podium. Waar de gitaren hebben het voor het zeggen zullen hebben.

Waarde muziekliefhebber, geloof ons op ons woord, en dit is nu echt geen promopraat : MIS DIT NIET!